ထုိက္က်ိဆရာႀကီးအျဖစ္ သူ႔ကိုသတိရေနေစခ်င္တဲ့ ဂ်က္မာ

 စုျပည့္စံု

 

ထုိက္က်ိဆရာႀကီးအျဖစ္ သူ႔ကိုသတိရေနေစခ်င္တဲ့ ဂ်က္မာ
=============================
သူ႔နာမည္အရင္းက မာယြင္ ပါ။ သူ႔နာမည္ဟာ အသံထြက္ရခက္တဲ့အတြက္ အဂၤလိပ္အမ်ိဳးသမီးမိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က ဂ်က္လုိ႔ အတုိေကာက္ေခၚရာကေန ဂ်က္မာျဖစ္လာခဲ့တာပါ။ အခုေတာ့ ဂ်က္မာ ဆုိရင္ တရုတ္မွာအခ်မ္းသာဆံုးဘီလ်ံနာအျဖစ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သိေနၾကပါၿပီ။
ကမၻာ့အခ်မ္းသာဆုံးနံပါတ္ ၁၈ ျဖစ္တဲ့ ဂ်က္မာကုိ ၁၉၆၄ စက္တင္ဘာ ၁၀ ရက္မွာ တရုတ္ႏိုင္ငံ ဟန္က်ိဳးမွာ ေမြးခဲ့ပါတယ္။ မိဘႏွစ္ပါးက ရုိးရာဂီတနဲ႔ပံုေျပာသူေတြအျဖစ္ အသက္ေမြးၾကသူေတြျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ငယ္ငယ္ထဲက အဂၤလိပ္စာတတ္ခ်င္လုိ႔ စက္ဘီးတစ္စီးနဲ႔ အနီးအနားက ဟိုတယ္ကို သြားၿပီး ႏိုင္ငံျခားသားေတြနဲ႔စကားေျပာပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြကို ဟိုဟိုဒီဒီလုိက္ပုိ႔ရင္း သူတုိ႔နဲ႔စကားေျပာေလ့က်င့္ပါတယ္။

လူငယ္ဘ၀ေရာက္လာတဲ့ မာဟာ တကၠသိုလ္၀င္တန္းစာေမးပြဲကို ၃ ခါက်ၿပီးမွ ဟန္က်ိဳးဆရာအတတ္သင္ေက်ာင္းကို တက္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ အဂၤလိပ္စာနဲ႔ႏိုင္ငံတကာကုန္သြယ္ေရးဘာသာသင္ဆရာအျဖစ္ ဟန္က်ိဳးဒုိင္စီတကၠသိုလ္မွာ သင္ျပေပးခဲ့ပါတယ္။

တရုတ္မွာ အႀကီးဆံုးအြန္လုိင္းေရွာ့ပင္းကုမၸဏီအလီဘာဘာရဲ႕ ဥကၠဌျဖစ္လာမယ့္ ဂ်က္မာဟာ ၁၉၉၄ ေရာက္မွ အင္တာနက္ဆုိတဲ့စကားလံုးကို ၾကားဖူးတာပါ။ ၁၉၉၅ မွာ သူ အေမရိကန္ေရာက္ေတာ့ မိတ္ေဆြေတြရဲ႕အကူအညီနဲ႔ အင္တာနက္နဲ႔ထိေတြ႕ခြင့္ရပါတယ္။ ပထမဆံုးအင္တာနက္စသံုးခ်ိန္မွာ သူက ဘီယာဆုိတဲ့ စကားလံုးကို စရွာပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ ဘီယာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့အခ်က္အလက္ေတြကို အင္တာနက္မွာ ရွာေတြ႕ေပမယ့္ တရုတ္က ဘီယာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့အခ်က္အလက္ကို တစ္ခုမွ မေတြ႕ပါဘူး။ တရုတ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ေယဘုယ်အခ်က္အလက္ေတြကို ရွာေတာ့လည္း မေတြ႕ေတာ့ အံ့ၾသခဲ့ရျပန္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ သူနဲ႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္းဟာ တရုတ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အရုပ္ဆုိး၀က္ဘ္ဆိုက္တစ္ခုကို ဖန္တီးလုိက္ပါတယ္။ ၀က္ဘ္ဆုိက္တင္ၿပီး ၅ နာရီအတြင္း သူ ဘယ္သူလဲဆုိတာသိခ်င္တဲ့ တရုတ္ႏိုင္ငံသားေတြဆီက အီးေမးလ္ေတြ ေရာက္လာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ အင္တာနက္နဲ႔ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္အလုပ္လုပ္လုိ႔ရမယ္လုိ႔ မာတစ္ေယာက္ သိလာခဲ့တာပါ။ ၁၉၉၅ ဧၿပီမွာ မာ၊ သူ႔ဇနီးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဟာ ေဒၚလာ ၂ ေသာင္းကို အရင္းတည္ၿပီး အင္တာနက္ကုမၸဏီတစ္ခုကို ထူေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ ကုမၸဏီေတြအတြက္ ၀က္ဘ္ဆုိက္ေတြဖန္တီးဖု႔ိ ရည္ရြယ္ခဲ့တာပါ။ သူက သူတုိ႔ကုမၸဏီကုိ တရုတ္အ၀ါေရာင္စာမ်က္ႏွာ လုိ႔ေခၚပါတယ္။ ၃ ႏွစ္အတြင္း သူ႔ကုမၸဏီဟာ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၈ သိန္းရရွိခဲ့ပါတယ္။ (၂၀၁၀ ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲတစ္ခုမွာ မာက သူ႔တစ္သက္ ကြန္ပ်ဴတာကုတ္တစ္ေၾကာင္းေတာင္ မေရးခဲ့သလို ၀ယ္သူကို တစ္ခါမွ ေစ်းမေရာင္းဖူးဘူးလုိ႔ ထုတ္ေျပာခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ သူ႕ရဲ႕ပထမဆံုးကြန္ပ်ဴတာကို အသက္ ၃၃ ႏွစ္မွ ပိုင္ဆုိင္ဖူးတာပါ)

၁၉၉၉ မွာ မာဟာ ဟန္က်ိဳးကို သူ႔အဖြဲ႕နဲ႔ျပန္လာၿပီး အလီဘာဘာကို သူငယ္ခ်င္း ၁၇ ေယာက္နဲ႔ ထူေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ အရင္းအႏွီးေငြ ယြမ္ ၅ သိန္းနဲပါပ။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အလီဘာဘာကုိ ႏုိင္ငံနဲ႔ေဒသေပါင္း ၂၄၀ ေက်ာ္က မန္ဘာ ၇၉ သန္းေက်ာ္က သံုးစြဲေနပါၿပီ။

၂၀၀၇ မွာ ငါးမန္းေတြကို ဆူးေတာင္အတြက္ သတ္ျဖတ္ေနတဲ့ဓေလ့ကို ကမၻာတစ္၀န္းရံႈ႕ခ်ေနခ်ိန္မွာ မာက သူနဲ႔သူ႔မိသားစုဟာ အခုအခ်ိန္ကစၿပီး တစ္သက္လံုး ငါးမန္းေတာင္ဟင္းခ်ိဳမစားေတာ့ဘူး လုိ႔ ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၉ ကစၿပီး အလီဘာဘာရဲ႕ အြန္လုိင္းအေရာင္းအ၀ယ္လုပ္ငန္းအားလံဳးမွာ ငါးမန္းေတာင္ပစၥည္းေတြ ေရာင္းခ်ေနျခင္းကို ပိတ္ပင္ခဲ့ပါတယ္။

သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကာကြယ္ေရးအတြက္ ႏွစ္စဥ္အျမတ္ေငြရဲ႕ ၀.၃% ကို သံုးစြဲမယ္လုိ႔လည္း ၂၀၁၀ ကစၿပီး သတ္မွတ္ခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၁၅ မွာေတာ့ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ ေပါလ္စမစ္မွာ ဧက ၂၈၁၀၀ က်ယ္၀န္းတဲ့ ၿခံႀကီးတစ္ၿခံကုိ ၀ယ္ယူၿပီး Brandon Park အမည္ေပးၿပီး သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးေျမယာအျဖစ္ အသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။

မာဟာ ၂၀၁၁ ကစၿပီး အလီဘာဘာ၀န္ထမ္းေတြကိုသင္ေပးဖို႔ ထုိက္က်ိဆရာေတြ ငွားေပးခဲ့ပါတယ္။ စီဖူ၀မ္၊ ဂ်က္လီနဲ႔ မာတုိ႔ဟာ အလီဘာဘာမွာ ထုိက္က်ိကို ပံုမွန္သင္ေပးၾကၿပီး ၀န္ထမ္းေတြက မတက္မေန တက္ရပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာေတာ့ လူေတြဟာ သူ႔ကို တရုတ္ရဲ႕အႀကီးဆံုးအင္တာနက္ကုမၸဏီထူေထာင္သူႀကီးအျဖစ္ထက္ ထုိက္က်ိဆရာႀကီးအျဖစ္ သတိရေနၾကလိမ့္မယ္လို႔ မာက ေျပာပါတယ္။

စုျပည့္စံု
Ref: Alumni Profile, Profile of Jack Ma@Forbes, Wikipedia