ေကာက္ရိုးမီးလို မျဖစ္ေစဖို႔...
စာအုပ္ေလးေတြဖတ္တယ္..အားေတြ
ၾကိဳးစားခ်င္လာတယ္။ ရုပ္ရွင္ေလးေတြၾကည့္တယ္...
ဗီဒီယိုေလးေတြၾကည့္မိတယ္...
ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ ဘယ္ႏွစ္ရက္ခံေလ့ရွိ
ပါသလဲ။ စာဖတ္သူေတြမေျဖခင္ကြ်န္ေတာ္
ေလး အရင္ဆံုးေျပာျပပါ့မယ္။
ကြ်န္ေတာ္လည္း တစ္ခုခုကို လုပ္မယ္ဆိုျပီး အပ်င္းၾကီး
ပ်င္းေလ့ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေန႔ေရႊ႕ညေရႊ႕နဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္
ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါဆို အခုအဲ့ဒီအက်င့္ ေပ်ာက္ျပီးလားလို႔
ေမးရင္မေပ်ာက္ေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ထူးျခားခ်က္
ေတာ့ရွိပါတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္း ပ်င္းရင္ သိပ္ျပီးၾကာ
ေလ့ မရွိေတာ့ပါဘူး။ အရွိန္ေသသြားရင္ အရွိန္ျပန္ယူ
ရတာေတာ့ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေကာက္ရိုးမီးလိုမ်ိဳး
ခဏေလးနဲ႔ ေသသြားတာေတာ့ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဘဝမွာ
မိမိလိုခ်င္တဲ့ေနရာကိုေရာက္
အတတ္ႏိုုင္ဆံုး ခ်ိဳးႏွိမ္ထားဖို႔လိုပါတယ္။
ကိုုယ္တိုင္ အျပီးတိုင္ မေဖ်ာက္ႏုုိင္တဲ့အတြက္ စာဖတ္
သူေတြကိုလည္း ယုတၱိမရွိတာေတာ့ အၾကံေပးမွာ
မဟုတ္ပါဘူး။ လူတိုင္းဟာ ပ်င္းတတ္ၾကပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာပ်င္းလဲဆိုတာ
အရမ္းအေရးၾကီးပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ အဂၤလိပ္စာေလ့လာစဥ္ကလည္း တစ္ခါ
တစ္ေလ အရမ္းစိတ္ပါတဲ့အခါ တစ္လေလာက္ မပ်က္
မကြက္ေလ့လာျပီး စိတ္မပါေတာ့ရင္လည္း ေလသြား
တတ္ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕က အဲ့ဒီလိုေလရင္းနဲ႔ လမ္းေၾကာင္း
မွန္ကေန ေသြဖည္သြားတတ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အခု
အခ်ိန္မွာ အဂၤလိပ္လိုေျပာတတ္ျခင္းရဲ့ အေၾကာင္းရင္းက
ဘယ္ေလာက္ပဲ ေလ..ေလ.. လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚျပန္
တက္ခဲ့လို႔ပါ။ ေနာက္ျပီး အဲ့ဒီလို ေလတဲ့အခ်ိန္ကိုနည္း
သထက္နည္းေအာင္ ေလ့က်င့္ခဲ့လို႔ပါ။
ဘယ္လိုေလ့က်င့္ရမလဲ...
ကိုယ္ဟာ “ငပ်င္း zone” ထဲေရာက္ေနျပီဆိုရင္ အရင္
ဆံုး ကြ်န္ေတာ့္ကို ကြ်န္ေတာ္ျပန္ေမးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္
ရည္မွန္းခ်က္ကဘာလဲ...၂၀၁၇ အကုန္မွာ ကြ်န္ေတာ္
ဘယ္အေနအထားေရာက္ခ်င္တာလဲ..၂
ဘယ္ေလာက္က်န္ေသးလဲ..၂၀၁၇ မွာ ရည္မွန္းခ်က္
ေတြမရရင္ အသက္က တစ္ႏွစ္ပိုၾကီးေတာ့မယ္။ ဒီ
၂၀၁၇ ထဲမွာေရာ ငါဘာေတြလုပ္ခဲ့လဲ..ဘာေတြမ်ာ
အေလလိုုက္ခဲ့လဲ။ အဲ့ဒါေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ျပန္စဥ္း
စားပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ အဲ့ဒီလို စဥ္းစားရင္းနဲ႔
ခ်က္ခ်င္း ျပန္ၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ ေပါက္လာတတ္ပါ
တယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ မိမိဘာမွ မလုပ္ရေသး
တာကို သတိထားမိသြားတတ္လို႔ပါ။ သို႔မဟုတ္
မိမိလုပ္ခဲ့တာေတြဟာ အနည္းအက်ဥ္းပဲရွိေသးတာ
ကို သတိထားမိသြားလို႔ပါ။
ေနာက္တစ္ခ်က္အေနနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ေအာင္ျမင္တဲ့
သူေတြအေၾကာင္း စာအုပ္ေတြ ဖတ္ပါတယ္။ မိမိ
အားက်ရတဲ့သူေတြ အေၾကာင္းျပန္ေတြးပါတယ္။
သူတိို႔ကို အတုယူပါတယ္။ သူတို႔ဘယ္လိုု အရႈံးမေပး
ခဲ့လဲ ျပန္ေတြးပါတယ္။ ျပီးရင္ေတာ့ စျပီး ျပန္ၾကိဳးစား
ပါေတာ့တယ္။
လူေတြဟာ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုေရာက္ရင္
“ငပ်င္း Zone”ထဲေရာက္သြားတတ္ၾကပါတယ္
လိုလိုပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ယေန႔အထိ ေရာက္ဆဲပါပဲ။
အဓိကအခ်က္က အဲ့ဒီထဲမွာ အၾကာၾကီးမေနမိဖို႔ပါ။
အဲ့ဒီထဲ အၾကာၾကီးေနမိရင္ ဆိုးက်ိဳးေတြ အမ်ားၾကီး
ရွိပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို ေနာက္ထြက္ထားတဲ့
“လက္ေဆာင္”စာအုပ္ထဲမွာလည္း ေရးထားပါေသး
တယ္။ အဲ့ဒီ ငပ်င္း Zone ထဲမွာ အၾကာၾကီးေနမိရင္
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနဲ႔လည္း ကင္းေဝးလာတတ္ပါတယ္။ ပ်င္း
ေတာ့ အလုပ္မလုပ္ဘူး။ အလုပ္မလုပ္ေတာ့ က်ရႈံးလာ
တယ္။ က်ရႈံးေတာ့ စိတ္ညစ္လာတယ္။ စိတ္ညစ္ေတာ့
ဘာမွမလုုပ္ခ်င္ပဲ ျပန္ပ်င္းလာတယ္။ အဲ့ဒီသံသရာထဲ
ေတာ့ ေရာက္မသြားပါေစနဲ႔။
“ငပ်င္း Zone”ထဲမွာေနတာ ၾကာေနျပီလား...ကိုယ့္ကိုယ္က
ျပန္ေမးၾကည့္အံုးေနာ္။
#မိုးရွင္း (I.M.T) ေရးသားသည္။
Photo credit => Drkellyann.com
လက္ေဆာင္စာအုပ္ကိုု မဖတ္ရေသးသူေတြအတြက္
တတိယအၾကိမ္ထုတ္ေဝေပးထားပါတယ
Ocean နဲ႔ စာအုပ္ဆိုင္ၾကီးေတြမွာ ဝယ္ယူႏုုိင္ပါျပီ။
စာအုပ္ေလးေတြဖတ္တယ္..အားေတြ
ၾကိဳးစားခ်င္လာတယ္။ ရုပ္ရွင္ေလးေတြၾကည့္တယ္...
ဗီဒီယိုေလးေတြၾကည့္မိတယ္...
ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ ဘယ္ႏွစ္ရက္ခံေလ့ရွိ
ပါသလဲ။ စာဖတ္သူေတြမေျဖခင္ကြ်န္ေတာ္
ေလး အရင္ဆံုးေျပာျပပါ့မယ္။
ကြ်န္ေတာ္လည္း တစ္ခုခုကို လုပ္မယ္ဆိုျပီး အပ်င္းၾကီး
ပ်င္းေလ့ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေန႔ေရႊ႕ညေရႊ႕နဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္
ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါဆို အခုအဲ့ဒီအက်င့္ ေပ်ာက္ျပီးလားလို႔
ေမးရင္မေပ်ာက္ေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ထူးျခားခ်က္
ေတာ့ရွိပါတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္း ပ်င္းရင္ သိပ္ျပီးၾကာ
ေလ့ မရွိေတာ့ပါဘူး။ အရွိန္ေသသြားရင္ အရွိန္ျပန္ယူ
ရတာေတာ့ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေကာက္ရိုးမီးလိုမ်ိဳး
ခဏေလးနဲ႔ ေသသြားတာေတာ့ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဘဝမွာ
မိမိလိုခ်င္တဲ့ေနရာကိုေရာက္
အတတ္ႏိုုင္ဆံုး ခ်ိဳးႏွိမ္ထားဖို႔လိုပါတယ္။
ကိုုယ္တိုင္ အျပီးတိုင္ မေဖ်ာက္ႏုုိင္တဲ့အတြက္ စာဖတ္
သူေတြကိုလည္း ယုတၱိမရွိတာေတာ့ အၾကံေပးမွာ
မဟုတ္ပါဘူး။ လူတိုင္းဟာ ပ်င္းတတ္ၾကပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာပ်င္းလဲဆိုတာ
အရမ္းအေရးၾကီးပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ အဂၤလိပ္စာေလ့လာစဥ္ကလည္း တစ္ခါ
တစ္ေလ အရမ္းစိတ္ပါတဲ့အခါ တစ္လေလာက္ မပ်က္
မကြက္ေလ့လာျပီး စိတ္မပါေတာ့ရင္လည္း ေလသြား
တတ္ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕က အဲ့ဒီလိုေလရင္းနဲ႔ လမ္းေၾကာင္း
မွန္ကေန ေသြဖည္သြားတတ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အခု
အခ်ိန္မွာ အဂၤလိပ္လိုေျပာတတ္ျခင္းရဲ့ အေၾကာင္းရင္းက
ဘယ္ေလာက္ပဲ ေလ..ေလ.. လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚျပန္
တက္ခဲ့လို႔ပါ။ ေနာက္ျပီး အဲ့ဒီလို ေလတဲ့အခ်ိန္ကိုနည္း
သထက္နည္းေအာင္ ေလ့က်င့္ခဲ့လို႔ပါ။
ဘယ္လိုေလ့က်င့္ရမလဲ...
ကိုယ္ဟာ “ငပ်င္း zone” ထဲေရာက္ေနျပီဆိုရင္ အရင္
ဆံုး ကြ်န္ေတာ့္ကို ကြ်န္ေတာ္ျပန္ေမးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္
ရည္မွန္းခ်က္ကဘာလဲ...၂၀၁၇ အကုန္မွာ ကြ်န္ေတာ္
ဘယ္အေနအထားေရာက္ခ်င္တာလဲ..၂
ဘယ္ေလာက္က်န္ေသးလဲ..၂၀၁၇ မွာ ရည္မွန္းခ်က္
ေတြမရရင္ အသက္က တစ္ႏွစ္ပိုၾကီးေတာ့မယ္။ ဒီ
၂၀၁၇ ထဲမွာေရာ ငါဘာေတြလုပ္ခဲ့လဲ..ဘာေတြမ်ာ
အေလလိုုက္ခဲ့လဲ။ အဲ့ဒါေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ျပန္စဥ္း
စားပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ အဲ့ဒီလို စဥ္းစားရင္းနဲ႔
ခ်က္ခ်င္း ျပန္ၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ ေပါက္လာတတ္ပါ
တယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ မိမိဘာမွ မလုပ္ရေသး
တာကို သတိထားမိသြားတတ္လို႔ပါ။ သို႔မဟုတ္
မိမိလုပ္ခဲ့တာေတြဟာ အနည္းအက်ဥ္းပဲရွိေသးတာ
ကို သတိထားမိသြားလို႔ပါ။
ေနာက္တစ္ခ်က္အေနနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ ေအာင္ျမင္တဲ့
သူေတြအေၾကာင္း စာအုပ္ေတြ ဖတ္ပါတယ္။ မိမိ
အားက်ရတဲ့သူေတြ အေၾကာင္းျပန္ေတြးပါတယ္။
သူတိို႔ကို အတုယူပါတယ္။ သူတို႔ဘယ္လိုု အရႈံးမေပး
ခဲ့လဲ ျပန္ေတြးပါတယ္။ ျပီးရင္ေတာ့ စျပီး ျပန္ၾကိဳးစား
ပါေတာ့တယ္။
လူေတြဟာ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုေရာက္ရင္
“ငပ်င္း Zone”ထဲေရာက္သြားတတ္ၾကပါတယ္
လိုလိုပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ယေန႔အထိ ေရာက္ဆဲပါပဲ။
အဓိကအခ်က္က အဲ့ဒီထဲမွာ အၾကာၾကီးမေနမိဖို႔ပါ။
အဲ့ဒီထဲ အၾကာၾကီးေနမိရင္ ဆိုးက်ိဳးေတြ အမ်ားၾကီး
ရွိပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို ေနာက္ထြက္ထားတဲ့
“လက္ေဆာင္”စာအုပ္ထဲမွာလည္း ေရးထားပါေသး
တယ္။ အဲ့ဒီ ငပ်င္း Zone ထဲမွာ အၾကာၾကီးေနမိရင္
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနဲ႔လည္း ကင္းေဝးလာတတ္ပါတယ္။ ပ်င္း
ေတာ့ အလုပ္မလုပ္ဘူး။ အလုပ္မလုပ္ေတာ့ က်ရႈံးလာ
တယ္။ က်ရႈံးေတာ့ စိတ္ညစ္လာတယ္။ စိတ္ညစ္ေတာ့
ဘာမွမလုုပ္ခ်င္ပဲ ျပန္ပ်င္းလာတယ္။ အဲ့ဒီသံသရာထဲ
ေတာ့ ေရာက္မသြားပါေစနဲ႔။
“ငပ်င္း Zone”ထဲမွာေနတာ ၾကာေနျပီလား...ကိုယ့္ကိုယ္က
ျပန္ေမးၾကည့္အံုးေနာ္။
#မိုးရွင္း (I.M.T) ေရးသားသည္။
Photo credit => Drkellyann.com
လက္ေဆာင္စာအုပ္ကိုု မဖတ္ရေသးသူေတြအတြက္
တတိယအၾကိမ္ထုတ္ေဝေပးထားပါတယ
Ocean နဲ႔ စာအုပ္ဆိုင္ၾကီးေတြမွာ ဝယ္ယူႏုုိင္ပါျပီ။
No comments:
Post a Comment
မိတ္ေဆြ...အခ်ိန္ေလးရရင္ blogg မွာစာလာဖတ္ပါေနာ္
ဗဟုသုတ ရနိုင္တယ္။