လူေတြသည္ အာလူးနွင့္တူသည္
=================
လူေတြသည္ အာလူးနွင့္တူ၏ ဘယ္ကိစၥမွာ တူသနည္း?
ဘယ္အေျကာင္းအခ်က္နွင့္ နွီးႏြယ္ကာ အာလူးနွင့္လူကို ဆက္စပ္နွိဳင္းယွဥ္မွဳ ျပဳရသလဲ ဆိုေတာ့
ဟိုအရင္ တေခတ္က ရွဴးလာ အက်ြမ္းဝင္သည့္ အိုင္ဒါဟိုးေဒသက ယာသမားေတြ အာလူးစိုက္ျကသည္။
အာလူးခင္းေတြ ေဖာ္ျပီဆိုလ်ွင္ အေတာ္ဦးေနွာက္ေျခာက္စရာ အလုပ္သူတို ့ လုပ္ျကရသည္။
အဲဒါက အာလူးကို အျကီး အလတ္ အေသး ေရြးရျခင္း ျဖစ္သည္။
အာလူးစိုက္ရတာ သူတို ့အတြက္ အပန္းမျကီး။ အာလူးတလံုးစီကို တကိုင္ကိုင္လုပ္ကာ ဟိုေတာင္းထဲ
ထည့္ရမလား ဒီေတာင္းထဲ ထည္ရမလား စဥ္းစားေဝဖန္ေနရတာ သူတို ့ေျကာက္ျကသည္။
သို ့ေသာ္ ျမိဳ့က ဒိုင္ကိုသြားေရာင္းသည့္အခါ အေရာေရာအေႏွာေႏွာ သြားေရာင္း၍ မရ။
သံုးမ်ိဳးခြဲသြင္းမွ လက္ခံသည္။ ေစ်းကလည္း သံုမ်ိဳး။အျကီးဆံုးက ေစ်းအေကာင္းဆံုးပဲ။
အဲဒီေတာ့ မလႊဲသာ မေရွာင္သာ ျမိဳ့ေစ်းသို ့မသြားမွီ အားလူးေတြကို အျကီး အလတ္ အေသး ေရြးကာ
အိတ္ေတြထဲ သီးျခားစီခြဲထည့္ အလုပ္ကို သူတို ့စိတ္ပင္ပန္းခံ၍ သူတို ့လုပ္ျကရေလသည္။
အိုင္ဒါဟိုး ယာသမားမ်ားထဲမွ တေယာက္ကေတာ့ ထူးျခားသည္။ သူက ခြဲျခားျခင္း အိတ္သြတ္ျခင္းလဲ မရွိ။
သည္အတိုု္င္းလွည္းႏွင့္ တိုက္သြားျပီး ျမိဳ့ေရာက္ေတာ့မွ အိတ္ထဲ ခပ္ျမန္ျမန္ေကာက္ထည့္ကာ
သြားေရာင္းေလ့ရွိသည္။ ဒိုငိကလည္း သူ ့အိတ္ေတြကို လက္ခံသည္။
သည္ကိစၥ က်န္သည့္လူေတြ နားမလည္နိုင္က်။ သူ ့မွာ ဘယ္လိုထူးျခားဆန္းျကယ္သည့္ နည္းလမ္းမ်ား
ရွိေလသလဲ သိခ်င္ျကသည္။
သို ့ျဖစ္၍ မေနနိုင္သည့္ ပုဂၢိဳလ္တဦးမွ သြားေမးသည့္အခါ သူကရွင္းျပသည္။
"ဒါက အလြယ္ေလးပါဗ်ာ ျမိဳ့တက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ က်ြန္ေတာ္က အားလူးအကုန္လံုးကို
အိတ္ထဲသြန္ထည့္ လိုက္တာပဲ။ ျပီးရင္ ျမိဳ့ကို သြားတဲ့လမ္းမွာ ဘယ္လမ္းအျကမ္းဆံုးလဲ
ေရြးျပီး အဲဒီလမ္းအတိုင္း ေမာင္းလိုက္တာပဲ။ က်ြန္ေတာ္ ယာခင္းနဲ ့ျမိဳ့က ရွစ္မိုင္ေဝးေတာ့
လမ္းတေလ်ွာက္မွာ လွုပ္ရင္း ယမ္းရင္း အေသးဆံုး အားလူးေတြက တျဖည္းျဖည္း
ေအာက္ဆံုးထိ ဆင္းသြား၊ အလယ္အလတ္ေတြက အလယ္္မွာ ေနျပီး၊ အျကီးဆံုးေတြက
ထိပ္ဆံုး ေရာက္လာတာပဲ" ဟူ၍ သူက ရွင္းျပခဲ့သည္။
ျမိဳ့ေရာက္သည့္အခါ အားလူးေတြက အျကီး အလတ္ အေသး သံုးလႊာစီ စီထားသလို
ျဖစ္ေနေတာ့ တလႊာစီကဲ့ျပီး အိတ္ထဲထည့္လိုက္သည့္အခါ တလံုးစီ ေရြးထားသူနွင့္
ဘာမွမကြာျခားေတာ့ေပ။
ဤက်မ္းျပဳသူ ရွဴးလားက အိုင္ဒါဟိုးသမား၏ အားလူးအရြယ္အစား ခြဲျခားသည့္ နည္းလမ္းကို
ျကည့္ကာ လူေတြ၏ အျဖစ္ေတြသည္လည္း အားလူးနွင့္ တူတာပဲဟု သြားျမင္သည္။
ခေရာင္းလမ္းမွာ ဒလျကမ္း ေမာင္းသည့္အခါ လွည္းထဲမွာ အေသးဆံုး အညံ့ဆံုး အာလူးက
ေအာက္ဆံုးေရာက္လာကာ အျကီးဆံုးေတြက ထိပ္ဆံုးတက္လာသကဲ့သို ့၊
အခက္အခဲေတြ အက်ပ္အတည္္းေတြ ေလာကဓံ လွိုုုင္းဂက္ေတြျကား ကာလအတန္ျကာ
ျဖတ္သန္းျပီးသည့္အခါ၌ ခံနိုင္ရည္ အရည္အခ်င္းနည္းသည့္ လူညံ့ လူဖ်င္းေတြသည္
ဘဝအဆင့္ က်မွန္းမသိက်ကာ ေအာက္ဆံုးအထိ ထိုးဆင္းသြားျကျပီး၊ ခံနိုင္ရည္ ရွိသည့္
အရည္အခ်င္းရွိသည့္ လူေတာ္လူေကာင္းေတြ ထိပ္တန္းတက္လာျခင္းမွာလည္း
လူ ့ေလာက ဓမၼတာသေဘာသာ ျဖစ္သည္ဟု ရွဴးလာက ေကာက္ခ်က္ခ် စကားဆိုခဲ့ပါသည္။
ဒါဆိုရင္ စာရွဳသူတိို ့ကေရာ
ဘယ္လိုအာလူး အတန္းစားနွင့္ တူညီမလဲ?
မိမိ ကိုယ္တိုင္ေရာ ေလာကဓံ လွိုင္းျကမ္းမွာ ျကံ့ျကံ့ခိုင္ျပီး ဘယ္လိုထိပ္တန္း ေရာက္ေအာင္
ျကိုးစားသင့္သလဲ ဆိုတာ ဒီသာဓကေလး ျကည့္ျပီး ျပင္ဆင္ျကပါ။ ေျပာင္းလဲျကပါလို ့
စာေရးသူတေယာက္နွင့္ တိုက္တြန္းအပ္ပါတယ္။
မူရင္းဘာသာျပန္ ဆရာေဖျမင့္
မူရင္းရသ မပ်က္ စီကာပတ္ကံုးသူ ကြ်န္မ
ရတီ နတ္ပန္းခ်ီ အေသၤေခ်
=================
လူေတြသည္ အာလူးနွင့္တူ၏ ဘယ္ကိစၥမွာ တူသနည္း?
ဘယ္အေျကာင္းအခ်က္နွင့္ နွီးႏြယ္ကာ အာလူးနွင့္လူကို ဆက္စပ္နွိဳင္းယွဥ္မွဳ ျပဳရသလဲ ဆိုေတာ့
ဟိုအရင္ တေခတ္က ရွဴးလာ အက်ြမ္းဝင္သည့္ အိုင္ဒါဟိုးေဒသက ယာသမားေတြ အာလူးစိုက္ျကသည္။
အာလူးခင္းေတြ ေဖာ္ျပီဆိုလ်ွင္ အေတာ္ဦးေနွာက္ေျခာက္စရာ အလုပ္သူတို ့ လုပ္ျကရသည္။
အဲဒါက အာလူးကို အျကီး အလတ္ အေသး ေရြးရျခင္း ျဖစ္သည္။
အာလူးစိုက္ရတာ သူတို ့အတြက္ အပန္းမျကီး။ အာလူးတလံုးစီကို တကိုင္ကိုင္လုပ္ကာ ဟိုေတာင္းထဲ
ထည့္ရမလား ဒီေတာင္းထဲ ထည္ရမလား စဥ္းစားေဝဖန္ေနရတာ သူတို ့ေျကာက္ျကသည္။
သို ့ေသာ္ ျမိဳ့က ဒိုင္ကိုသြားေရာင္းသည့္အခါ အေရာေရာအေႏွာေႏွာ သြားေရာင္း၍ မရ။
သံုးမ်ိဳးခြဲသြင္းမွ လက္ခံသည္။ ေစ်းကလည္း သံုမ်ိဳး။အျကီးဆံုးက ေစ်းအေကာင္းဆံုးပဲ။
အဲဒီေတာ့ မလႊဲသာ မေရွာင္သာ ျမိဳ့ေစ်းသို ့မသြားမွီ အားလူးေတြကို အျကီး အလတ္ အေသး ေရြးကာ
အိတ္ေတြထဲ သီးျခားစီခြဲထည့္ အလုပ္ကို သူတို ့စိတ္ပင္ပန္းခံ၍ သူတို ့လုပ္ျကရေလသည္။
အိုင္ဒါဟိုး ယာသမားမ်ားထဲမွ တေယာက္ကေတာ့ ထူးျခားသည္။ သူက ခြဲျခားျခင္း အိတ္သြတ္ျခင္းလဲ မရွိ။
သည္အတိုု္င္းလွည္းႏွင့္ တိုက္သြားျပီး ျမိဳ့ေရာက္ေတာ့မွ အိတ္ထဲ ခပ္ျမန္ျမန္ေကာက္ထည့္ကာ
သြားေရာင္းေလ့ရွိသည္။ ဒိုငိကလည္း သူ ့အိတ္ေတြကို လက္ခံသည္။
သည္ကိစၥ က်န္သည့္လူေတြ နားမလည္နိုင္က်။ သူ ့မွာ ဘယ္လိုထူးျခားဆန္းျကယ္သည့္ နည္းလမ္းမ်ား
ရွိေလသလဲ သိခ်င္ျကသည္။
သို ့ျဖစ္၍ မေနနိုင္သည့္ ပုဂၢိဳလ္တဦးမွ သြားေမးသည့္အခါ သူကရွင္းျပသည္။
"ဒါက အလြယ္ေလးပါဗ်ာ ျမိဳ့တက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ က်ြန္ေတာ္က အားလူးအကုန္လံုးကို
အိတ္ထဲသြန္ထည့္ လိုက္တာပဲ။ ျပီးရင္ ျမိဳ့ကို သြားတဲ့လမ္းမွာ ဘယ္လမ္းအျကမ္းဆံုးလဲ
ေရြးျပီး အဲဒီလမ္းအတိုင္း ေမာင္းလိုက္တာပဲ။ က်ြန္ေတာ္ ယာခင္းနဲ ့ျမိဳ့က ရွစ္မိုင္ေဝးေတာ့
လမ္းတေလ်ွာက္မွာ လွုပ္ရင္း ယမ္းရင္း အေသးဆံုး အားလူးေတြက တျဖည္းျဖည္း
ေအာက္ဆံုးထိ ဆင္းသြား၊ အလယ္အလတ္ေတြက အလယ္္မွာ ေနျပီး၊ အျကီးဆံုးေတြက
ထိပ္ဆံုး ေရာက္လာတာပဲ" ဟူ၍ သူက ရွင္းျပခဲ့သည္။
ျမိဳ့ေရာက္သည့္အခါ အားလူးေတြက အျကီး အလတ္ အေသး သံုးလႊာစီ စီထားသလို
ျဖစ္ေနေတာ့ တလႊာစီကဲ့ျပီး အိတ္ထဲထည့္လိုက္သည့္အခါ တလံုးစီ ေရြးထားသူနွင့္
ဘာမွမကြာျခားေတာ့ေပ။
ဤက်မ္းျပဳသူ ရွဴးလားက အိုင္ဒါဟိုးသမား၏ အားလူးအရြယ္အစား ခြဲျခားသည့္ နည္းလမ္းကို
ျကည့္ကာ လူေတြ၏ အျဖစ္ေတြသည္လည္း အားလူးနွင့္ တူတာပဲဟု သြားျမင္သည္။
ခေရာင္းလမ္းမွာ ဒလျကမ္း ေမာင္းသည့္အခါ လွည္းထဲမွာ အေသးဆံုး အညံ့ဆံုး အာလူးက
ေအာက္ဆံုးေရာက္လာကာ အျကီးဆံုးေတြက ထိပ္ဆံုးတက္လာသကဲ့သို ့၊
အခက္အခဲေတြ အက်ပ္အတည္္းေတြ ေလာကဓံ လွိုုုင္းဂက္ေတြျကား ကာလအတန္ျကာ
ျဖတ္သန္းျပီးသည့္အခါ၌ ခံနိုင္ရည္ အရည္အခ်င္းနည္းသည့္ လူညံ့ လူဖ်င္းေတြသည္
ဘဝအဆင့္ က်မွန္းမသိက်ကာ ေအာက္ဆံုးအထိ ထိုးဆင္းသြားျကျပီး၊ ခံနိုင္ရည္ ရွိသည့္
အရည္အခ်င္းရွိသည့္ လူေတာ္လူေကာင္းေတြ ထိပ္တန္းတက္လာျခင္းမွာလည္း
လူ ့ေလာက ဓမၼတာသေဘာသာ ျဖစ္သည္ဟု ရွဴးလာက ေကာက္ခ်က္ခ် စကားဆိုခဲ့ပါသည္။
ဒါဆိုရင္ စာရွဳသူတိို ့ကေရာ
ဘယ္လိုအာလူး အတန္းစားနွင့္ တူညီမလဲ?
မိမိ ကိုယ္တိုင္ေရာ ေလာကဓံ လွိုင္းျကမ္းမွာ ျကံ့ျကံ့ခိုင္ျပီး ဘယ္လိုထိပ္တန္း ေရာက္ေအာင္
ျကိုးစားသင့္သလဲ ဆိုတာ ဒီသာဓကေလး ျကည့္ျပီး ျပင္ဆင္ျကပါ။ ေျပာင္းလဲျကပါလို ့
စာေရးသူတေယာက္နွင့္ တိုက္တြန္းအပ္ပါတယ္။
မူရင္းဘာသာျပန္ ဆရာေဖျမင့္
မူရင္းရသ မပ်က္ စီကာပတ္ကံုးသူ ကြ်န္မ
ရတီ နတ္ပန္းခ်ီ အေသၤေခ်
No comments:
Post a Comment
မိတ္ေဆြ...အခ်ိန္ေလးရရင္ blogg မွာစာလာဖတ္ပါေနာ္
ဗဟုသုတ ရနိုင္တယ္။