အိပ္မက္ေတြကိုလက္ေတြ႕ျဖစ္ေအာင္လုပ္တယ္ဆုိတဲ့ဓီရာမိုရ္နဲ႔

 ဂီတအေၾကာင္း ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ

 

#အိပ္မက္ေတြကိုလက္ေတြ႕ျဖစ္ေအာင္လုပ္တယ္ဆုိတဲ့ဓီရာမိုရ္နဲ႔

July 13, 2013

ငယ္စဥ္ကတည္းက အႏုပညာကုိ ရူးသြပ္ခဲ့တဲ့ ေတးေရးဆရာ၊ ဂီတမႉး၊ အဆုိေတာ္ ဓီရာမုိရ္ဟာ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္မွာ အရင္ ယဥ္ေက်းမႈ တကၠသုိလ္၊ အခု အမ်ိဳးသား ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ အႏုပညာ တကၠသုိလ္မွာ ဂီတပညာရပ္ကုိ စတင္သင္ၾကားခဲ့ၿပီး ၁၉၉၇ မွာ ဂီတပညာ ဘြဲ႔ကုိ ရရွိခဲ့သူပါ။ ၿပီးေနာက္ အဲဒီ တကၠသုိလ္မွာ ဂီတနည္းျပဆရာအျဖစ္ ျပန္လည္လုပ္ကုိင္ရင္း ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္မွာ သူ႔ရဲ႕ ပထမဆုံး စီးရီးျဖစ္တဲ့ “ဂစ္တာရွိလား” ဆုိတဲ့ ေတးစီရီးထြက္ရွိခဲ့ၿပီး ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွာ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံကုိ ပညာေတာ္သင္ အျဖစ္ သြားေရာက္ ခဲ့ရသူပါ။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံက ေပးအပ္တဲ့ Master of Music (M.A music) ဘြဲ႔ကုိ ရရွိခဲ့ၿပီးေနာက္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ “က်ေနာ္နဲ႔ ဂီတ” ဆုိတဲ့ သူရဲ႕ ဒုတိယေျမာက္ ေတးစီးရီးေခြ၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာ “လမင္းဖမ္းပြဲ” ဆုိတဲ့ တတိယေျမာက္ တကိုယ္ေတာ္ ေတးစီးရီးေတြလည္း ထြက္ရွိထားၿပီးသူပါ။ ဆန္းသစ္တဲ့ ကုိယ္ပုိင္သံစဥ္ ေတးသီခ်င္းေတြကုိသာ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ဓီရာမုိရ္ဟာ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ကစလုိ႔ ရုပ္ရွင္ေနာက္ခံ ေတးဂီတကုိ ဖန္းတီးခဲ့သူအျဖစ္လည္း ရပ္တည္လာခဲ့ျပန္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ဖန္တီးေနရင္း သူ ေနာက္ခံဂီတ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ၇ ကားေျမာက္ ျဖစ္တဲ့ “ေဇာ္က ကေနသည္” ဆုိတဲ့ ဇာတ္ကားနဲ႔ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ အတြက္ ေပးတဲ့ ရုပ္ရွင္ ေတးဂီတဆုကုိ ရရွိလုိက္ေလေတာ့ ေတးေရးဆရာ၊ ဂီတမႉး၊ အဆုိေတာ္ေတြအျပင္ အကယ္ဒမီ ဓီရာမိုရ္ဆုိတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္တခု ထပ္တုိးလုိ႔ လာျပန္ပါတယ္။ ေတးဂီတ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲႀကီးေတြ၊ လာမယ့္ ဆီးဂိမ္းၿပိဳင္ပြဲရဲ႕ ဖြင့္ပြဲ ပိတ္ပြဲေတြမွာလည္း ဂီတမႉးအျဖစ္ တာ၀န္ယူေနရတဲ့ ဓီရာမုိရ္ဟာ လက္ရွိမွာ အမ်ိဳးသားယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ အႏုပညာတကၠသုိလ္ ဂီတပညာဌာနရဲ႕ တြဲဘက္ ပါေမာကၡ (ဌာနမႉး) အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနရင္း သူရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ဂီတ ဖန္တီးမႈ ပုံစံေတြနဲ႔အတူ ျမန္မာသံစဥ္တူရိယာနဲ႔ အေနာက္တုိင္း သံစဥ္တူရိယာ ေပါင္းစပ္မႈ အေပၚ သူ႔ရဲ႕ အျမင္နဲ႔ ခံယူခ်က္ေတြကို ဧရာ၀တီက ေမးျမန္းထားပါတယ္။

ေမး။ ။ ကုိဓီရာမုိရ္ အေနနဲ႔ ကုိယ္ပုိင္ဖန္တီးတဲ့ ဂီတသံစဥ္တခု ျဖစ္လာဖုိ႔ ဘယ္လုိတူရိယာမ်ိဳးကုိ အဓိကထား အသုံး
ျပဳတတ္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ အရင္တုန္းကေတာ့ ဂစ္တာေပ့ါေနာ္။ ဂစ္တာကုိ ပုိၿပီးရင္းႏွီးေတာ့ ဂစ္တာနဲ႔ပဲ က်ေနာ္ ဖန္တီးတာမ်ားတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခါတေလ က်ေတာ့လည္း သီခ်င္းသံစဥ္ေတြက ဂစ္တာမရွိဘဲနဲ႔ သြားရင္းလာရင္း နဲ႔လည္း သူ႔ဘာသာသူ ၀င္လာတာေတြလည္း ရွိတယ္။ အဲဒါကုိမွ သီခ်င္းပုံစံ ဖန္တီးတဲ့အခါမွာ ဂစ္တာလုိတာေပ့ါေနာ္။ အခုေနာက္ပုိင္း က်ေတာ့လည္း ဂစ္တာမရွိဘဲနဲ႔ ေရးျဖစ္ တာေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။

ေမး။ ။ ဖန္တီးတဲ့သူအေနနဲ႔ ဂစ္တာဆုိတဲ့ တူရိယာတခုတည္းနဲ႔တင္ မဟုတ္ဘဲ တျခား ကုိယ္အားသန္ရာ တူရိယာ တခုခုနဲ႔လည္း သံစဥ္တခုကုိ ဖန္တီးတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးရွိလား။

ေျဖ။ ။ ရွိတာေပ့ါ။ ဂစ္တာနဲ႔ ပထမဆုံး သံစဥ္ရွာတယ္ဆုိတဲ့ အေျဖမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပ့ါ။ စၿပီးျဖစ္လာတာက သူ႔ဘာသာသူ ဒီအတုိင္း အလြတ္လည္း ျဖစ္လာႏုိင္တယ္။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ ဂစ္တာကုိ တီးၿပီး စၿပီး သံစဥ္ရွာမယ္ ဆုိတာကေတာ့ နည္းနည္း ရွားတယ္။ စၿပီးျဖစ္လာတာက ဘယ္က ျဖစ္မွန္းမသိတဲ့ စိတ္ကူးတခုက သူ႔ဘာသာသူ ၀င္လာတာ။ အဲဒါကုိ ထပ္ၿပီး ခ်ဲ႕ထြင္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဂစ္တာကုိ အသုံးခ်တယ္ေပ့ါေနာ္။ ဂစ္တာကုိ တီးၿပီးေတာ့ သံစဥ္ကုိ လုိက္ရွာေနတဲ့ ဟာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ တျခားသူေတြမွာလည္း စႏၵရားနဲ႔ ရွာတာေတြလည္း ရွိမယ္၊ ပတ္၀ုိင္းနဲ႔၊ ရုိးရာတူရိယာနဲ႔ ရွာတဲ့သူလည္း အမ်ိဳးမိ်ဳး ရွိမွာပါ။

ေမး။ ။ အဲဒီလုိ သံစဥ္တခု ဖန္တီးတဲ့အခါမွာ တူရိယာတခုကေနတခု အကူးအေျပာင္း၊ ဥပမာ – ေခတ္ေပၚသံစဥ္ထဲမွာ ျမန္မာ့ ဆုိင္း၀ုိင္းႀကီးရဲ႕ သံစဥ္ေတြ ေရာစပ္ထည့္သြင္းလုိက္တဲ့ ေပါင္းစပ္မႈ တခုဟာ မတူကြဲျပားတဲ့ ေပါင္းစပ္မႈတခုလုိ႔ ေျပာလုိ႔ရမလား။ ဒီလုိ ေပါင္းစပ္တဲ့အခါမွာ ဘာေတြကုိ အဓိက ထားသင့္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ ဒါကေတာ့ သူ႔ေခါင္းစဥ္နဲ႔သူ ရပ္တည္ေနတဲ့ ဂီတပုံစံေတြပါ။ ေပါ့ပ္ ဆုိလည္းေပါ့ပ္၊ ေရာ့ခ္ ဆုိလည္းေရာ့ခ္ ဆုိၿပီး သူ႔ Character ေတြ ရွိၿပီးသား၊ အေျခခံပုံစံေတြက ရွိၿပီးသားေလ။ ရုိးရာဂီတ ဆုိတာလည္း ရုိးရာဂီတ သူ႔ဘာသာသူ ရွိၿပီးသား။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ရဲ႕ နည္းလမ္းက က်ေတာ့ အတြင္းက်က် သီအုိရီေတြကုိ ေလ့လာတယ္။ အဲဒီလုိ ေလ့လာတဲ့အခါက်ေတာ့ ဟုိုး အတြင္းထဲမွာ ရွိေနတဲ့ ေၾကာရုိးေပ့ါ။ အဲဒါေတြက တူညီတဲ့ အခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အဲဒီ ေၾကာရုိးကုိသြားၿပီး အေျခခံ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က ဖြဲ႔စည္းတယ္ ေပ့ါေနာ္။ ေၾကာရုိးကုိ အဓိကသြားၿပီး ဖြဲ႔စည္းလုိက္ၿပီးေတာ့ အျပင္က တန္ဆာဆင္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ဘယ္လုိပဲ တန္ဆာ ဆင္ဆင္ ရတာေပ့ါေနာ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အ၀တ္အစားေတြ ဒီဇုိင္း ဆင္သလုိေပ့ါ။ အေျခခံကဘာလဲ၊အဲဒီအေျခခံေပၚမွာမွ ပန္းပြင့္ေတြ ထုိးတာတုိ႔၊ စီးကြင့္ေတြ ထုိးတာတုိ႔ အဲဒါကုိ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ လုပ္လုိ႔ရတယ္။ အဲဒီ သေဘာပါပဲ။ ေျပာရမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ သူ႔ဟာနဲ႔သူ မတူညီတဲ့ ေခါင္းစဥ္ ေအာက္မွာ ရွိေနတာေပ့ါ။ က်ေနာ္ကေတာ့ အဲဒါကုိ ဘယ္လုိလုပ္လဲ ဆုိေတာ့ ဟုိးအတြင္းထဲအထိ ေလ့လာတယ္။ အဲဒီလုိ ေလ့လာတဲ့အခါမွာ တူညီတဲ့ အေျခခံ အခ်က္အလက္ေတြက သြားရွိ ေနတယ္။ အဲဒီလုိ ရွိေနေတာ့ ဒါကေတာ့ အၿမဲတမ္း ေပါင္းစပ္ေနက် မဟုတ္ေပမယ့္ ေပါင္းစပ္လုိ႔ မရဘူးလား ဆုိေတာ့ ရတယ္ေပ့ါေနာ္။

ေမး။ ။ ကုိဓီရာမုိရ္အေနနဲ႔ ဘယ္လုိသံစဥ္ တီးလုံးမ်ိဳးကုိ မဆုိ ဖန္တီးတဲ့ ေနရာမွာ ကုိယ့္ထက္ တတ္ကၽြမ္းတဲ့ ပညာရွင္ေတြ၊ ဂီတ ပညာရပ္ေတြကုိ စု၊ တု၊ ျပဳ ၿပီး ကုိယ့္ဖန္တီးမႈျုဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးတာမ်ိဳးေကာ ရွိပါသလား။

ေျဖ။ ။ ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ Classic နဲ႔ ပတ္သက္ရင္ Mozart၊ Beethoven အဲဒါမ်ိဳးေတြကုိ ေလ့လာရတာေပ့ါ။ ထုထည္ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ရလဲ ေပ့ါေနာ္။ အေျခခံကုိ ဘယ္လုိထားလဲ၊ အေပၚကအလႊာကုိ တလႊာခ်င္း တလႊာခ်င္း ဘယ္လုိ လုပ္လဲေပ့ါ။ အဲဒါကုိ ေလ့လာရတယ္။ ဒါကတပိုင္း။ ၿပီးရင္ ဒီဘက္က ေပါ့ပ္ဆုိရင္ ေပ့ါပ္ေပါ့ေနာ္။ က်ေနာ္ အရမ္းႀကိဳက္တာဆုိရင္ Queen အဖြဲ႔ကုိ ႀကိဳက္တယ္။ အဲ့ဒီအဖြဲ႔ရဲ႕ Modulation ေတြကုိ ဘယ္လုိလုပ္လဲေပ့ါ။ ျမန္မာျပည္မွာဆုိ ထူးအိမ္သင္ကုိ ႀကိဳက္တယ္။ အဲဒါမ်ိဳးေတြကုိ ေလ့လာတယ္။ ေလ့လာၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ တကယ္ ဖန္တီးတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒါ ေတြရဲ႕ အရိပ္အေငြ႔ လုံး၀မပါေအာင္ က်ေနာ္ ႀကိဳးစားတယ္။ လႊမ္းမုိးမႈ မရွိေအာင္ ကုိယ့္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရတာေပ့ါ။

ေမး။ ။ ျမန္မာ့ဆုိင္း၀ုိင္း ႀကီးနဲ႔အတူ အေနာက္တုိင္း တူရိယာေတြ တြဲဖက္ အသုံးမျပဳရဘူးဆုိတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ အေပၚ ဘယ္လို သုံးသပ္ခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ က်ေနာ့္အျမင္အတုိင္း ေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျမန္မာ့႐ုိးရာ ယဥ္ေက်းမႈကုိ ထိန္းသိမ္းခ်င္တယ္ ဆုိတဲ့ဆႏၵနဲ႔ အဲဒီလုိ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ိဳးကုိ ထုတ္လုိက္တယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဒီဘက္မွာက်ေတာ့ ေပါင္းစပ္ခဲ့တာေတြက ရွိခဲ့တယ္ေလ။ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဟုိအရင္ ၿမိဳ႕မၿငိမ္းတုိ႔ လက္ထက္ ကတည္းကုိက ဒါေတြဟာ ေပါင္းစပ္ခဲ့တယ္။ ျမန္မာ့တူရိယာနဲ႔ အေနာက္တုိင္း တူရိယာ ေပါင္းစပ္ခဲ့တာ ရွိတယ္။ဒါေပမယ့္ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ စနစ္တက် ေပါင္းတာနဲ႔ စနစ္တက် မေပါင္းတာေတြ အဲဒါေတြ ကြာတာ ေပ့ါေနာ္။ စနစ္တက် ေပါင္းစပ္တဲ့အခါမွာ အလွတရား တခုက သူ႔ဘာသာသူ ျဖစ္လာတယ္။ သူ႔ဂုဏ္ကလည္း မက်သြားပါဘူး။ စနစ္တက် မေပါင္းစပ္တဲ့ အခါမွာေတာ့ အဲဒါေတြက ေနာက္က်ိသြားတာေပ့ါ။ ေနာက္က်ိ သြားၿပီးေတာ့ အရမ္းႀကီး ပုံပ်က္ ပန္းပ်က္ေပ့ါ။ ေျပာရရင္ သရုပ္ပ်က္ ျဖစ္သြားတာေပ့ါေနာ္။ အဲဒီလုိ ပုံစံမ်ိဳး ျဖစ္သြားတာေတြလည္း ရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာ့ ဂီတကုိ အရမ္းကုိ အေမွ်ာ္အျမင္ ႀကီးႀကီးနဲ႔ ထိန္းခ်င္တဲ့ လူေတြအေနနဲ႔ ဒါကေတာ့ သရုပ္ပ်က္ အေျခအေန မျဖစ္သြားသင့္ ဘူးေပ့ါ။ လူတေယာက္က ထူးဆန္းရင္ေတာ္ၿပီ၊ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ ေပါင္းစပ္တာ က်ေတာ့လည္း မေကာင္းဘူးလုိ႔ ေျပာရမွာပါ။တကယ့္ကုိ အေျခခံက်က် သူ႔တန္ဖုိးေတြကုိ မက်ဆင္း ေစဘဲနဲ႔ ဘယ္လုိပဲ ေပါင္းေပါင္း သူ႔တန္းဖုိးနဲ႔သူ ထားၿပီေတာ့ ေပါင္းစပ္မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ပုိေကာင္းတာေပ့ါ။ ခုနကလုိ ပုံပ်က္ပန္းပ်က္ ျဖစ္သြားတာကို ကာကြယ္ခ်င္တဲ့ သေဘာနဲ႔ ဒီဟာကုိ ထုတ္တာလုိ႔ က်ေနာ္ကေတာ့ ထင္ပါတယ္။ ျမန္မာ့ဂီတကုိ ပုိၿပီး ထိန္းသိမ္းတဲ့ အျမင္မိ်ဳးကုိ ထားၿပီးေတာ့ ထုတ္တာလုိ႔ ထင္ပါတယ္။

ေမး။ ။ အရင္ကရွိေနတဲ့ ျမန္မာ့ရုိးရာ ဂီတသံစဥ္ ေတးသီခ်င္းေတြကုိ အခုေနာက္ပုိင္းမွာ ေခတ္ေပၚသံစဥ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ ဖန္တီး လာတာေတြလည္း ရွိေနေတာ့ ဒီလုိအေနာက္တုိင္း တူရိယာနဲ႔ ျမန္မာ့ဆုိင္း၀ိုင္းကိုိ တြဲဖက္မသုံးရဘူး ဆုိတဲ့ ကန္႔သတ္ခ်က္အေပၚ မျဖစ္သင့္ဘူး၊ ဒါဆုိရင္လည္း ျမန္မာ့ရုိးရာဆုိတာကုိ မွန္ေဘာင္ထဲမွာထားၿပီး အလွၾကည့္ေနလုိက္ေတာ့ ဆုိတဲ့ အသံမ်ိဳးေတြ ဖန္းတီးသူေတြ အပုိင္းမွာ ထြက္လာေနေတာ့ အဲဒီအေပၚကိုေကာ ကိုဓီရာမိုရ္ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ ဒါကေတာ့ အရမ္းေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေကာက္ခ်က္ခ်လုိ႔ မရဘူးေပါ့ေနာ္။ အရမ္းႀကီးလည္း အဲဒီလုိ ေျပာလုိ႔မရဘူးလုိ႔ ထင္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔က ေသေသခ်ာခ်ာ ဇစ္ျမစ္ နည္းနည္းေလး ေလ့လာၿပီးေတာ့မွ ေ၀ဖန္ သုံးသပ္တာေတာ့ ပုိေကာင္းတယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ခုနက ေျပာတဲ့သူေတြကုိလည္း မွားတယ္လုိ႔ က်ေနာ္ ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေပါင္းစပ္တယ္ဆုိတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘာမွကုိ မေတြးဘဲနဲ႔ ထူးဆန္းေအာင္ လုပ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵတခုတည္းနဲ႔ ပုံပ်က္ပန္းပ်က္ ျဖစ္ေအာင္ ေပါင္းစပ္တာမ်ိဳးကုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ သတိထား သင့္တာေပ့ါ။ ဒါကို ပရိသတ္အေနနဲ႔ သိသင့္တာေပ့ါ။ ဒါက တကယ့္တကယ္ေတာ့ ကုိယ့္ရုိးရာရဲ႕ ဂုဏ္ကုိ ျမႇင့္တင္ေနတာမွ မဟုတ္တာ။ ျမႇင့္တင္တဲ့ ပုံသ႑ာန္၊ အသြင္သ႑ာန္ မေရာက္ရင္ေတာ့ ဒါက နည္းနည္း အႏၲရာယ္ရွိတယ္လုိ႔ ေျပာရမွာေပ့ါ။ က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္က႑မွာမဆုိ အဲဒီလုိ ေပါင္းစပ္မႈမ်ိဳးေတြက ရွိပါတယ္။ အ၀တ္အစား က႑ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဒီဇုိင္း က႑ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒါေတြက ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိဳး ညီညီနဲ႔ သူ႔ဟာနဲ႔သူ အလွတရားေတြ မေပ်ာက္ေအာင္၊ သူ႔တန္ဖုိးေတြ မေပ်ာက္ေအာင္ ေပါင္းစပ္တဲ့ အခါက်ရင္ေတာ့ တကယ္ကုိ ပုိၿပီးေတာ့ ေကာင္းတဲ့၊ Unique ျဖစ္တဲ့ဟာ တခု ျဖစ္လာတာေပ့ါေနာ္။ အဲဒီလုိမွ မဟုတ္ဘဲ အတင္းႀကီး ဒါလုပ္လုိက္ရင္ ထူးဆန္းမွာပဲ ဆုိၿပီးေတာ့ လုပ္တဲ့ ဟာမ်ိဳးက်ေတာ့ နည္းနည္းေလး အႏၱရာယ္ ရွိတာေပ့ါ။ တကယ့္ကုိ ထဲထဲ၀င္၀င္ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္တာလဲ၊ ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ ဆုိတာကုိ ေသခ်ာသိဖုိ႔ ဒီ Message ေတြကေတာ့ လုိေသးတယ္လုိ႔ ထင္တာေပ့ါေနာ္။ အဲဒါကလည္း ေသခ်ာကုိ ကန္႔သတ္လုိက္တဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း ဘာေၾကာင့္ ဆုိတဲ့ ဟာမိ်ဳး ေပ့ါေနာ္။ အဲဒါမွလည္း လူေတြက ပုိသိမွာေပ့ါ။ အခုက်ေတာ့ ျဗဳန္းကနဲ အျမင္ေတာ့ ခုနက ေျပာတဲ့ စကားမ်ိဳးေတြ ထြက္လာတာ ေပ့ါ။ ဒီလုိႀကီး လုပ္တာကေတာ့ မေကာင္ဘူး ထင္တယ္ဆုိတဲ့ အျမင္မိ်ဳးေတြ၊ ခ်က္ခ်င္းေ၀ဖန္တဲ့ ဟာမ်ဳိးေတြ ထြက္လာတာ ေပ့ါေနာ္။ ဒါကေတာ့ သဘာ၀က သဘာ၀ပါပဲ။

ေမး။ ။ ဒီလုိ ျပန္လည္ ဆန္းသစ္တာဟာ နဂုိ ရွိေနတဲ့၊ ေဟာင္းေနတဲ့ အရာတခုကုိ ျပန္လည္ ထိန္းသိမ္း ေဖာ္ထုတ္တာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ခံယူေနၾကတဲ့အေပၚ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ အဲဒီအားလုံးရဲ႕ အေျဖတခု ရွိပါတယ္။ အဲဒါက ထိန္းသိမ္းတယ္ ဆုိတဲ့ အပိုင္းကုိ ေသခ်ာ နားလည္ဖုိ႔လုိတယ္။ ဂီတသမား ေတြေကာ၊ ပရိသတ္ေတြေကာေပါ့။ အထူးသျဖင့္ ဂီတကုိ ဖန္တီးတဲ့ သူေတြေပါ့။ အဲဒီ အပုိင္းကုိ က႑ခြဲၿပီးေတာ့ ေသခ်ာ လုပ္သင့္တယ္။ ထိန္းသိမ္းတဲ့ ေနရာမွာ လုံး၀ ဘာနဲ႔မွ မေပါင္းစပ္နဲ႔၊ ဟုိးအရင္ အလွတရား အတုိင္းကုိ အရင္အတုိင္း ထိန္းသိမ္း၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒါကုိ အတတ္ႏုိင္ဆုံး တီးဟန္ေတြကအစ အကုန္လုံးကုိ အရင္အတုိင္း ထိန္းသိမ္း၊ ဒါတခုဟာ က်ေနာ္တုိ႔အတြက္ အေရးတႀကီး လုိအပ္တယ္။ သိဖုိ႔လည္း လိုအပ္တယ္။ ေနာက္တခ်က္ ဘာလဲဆုိေတာ့ ဆန္းသစ္ တီထြင္တာေပ့ါေနာ္။ ဆန္းသစ္တီထြင္တဲ့ အပုိင္းကုိလည္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေပါ့။ ဒါက ဆန္းသစ္တီထြင္တာ၊ ဒါက ေပါင္းစပ္တာ၊ ဖန္တီးတာ။ အဲဒီမွာ က်ေတာ့ နည္းနည္း ပုိလြတ္လပ္တယ္။ ပုိလြတ္လပ္တယ္ ဆုိေပမယ့္ အဲဒီအပုိင္းကုိ သူ႔ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာေတြ တန္ဖုိးေတြ မက်ဆင္းေအာင္၊ ပုိၿပီးေတာ့ ျမင့္ေနေအာင္ အဲဒီအပုိင္းကုိ ဖန္တီးတဲ့သူလည္း သိသင့္တယ္။ ပရိသတ္လည္း သိသင့္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔မွာရွိေနတဲ့ လက္ရွိ အေျခအေနအရေျပာမယ္ဆုိရင္ Music Education ေပ့ါ။ အဲဒီအပိုင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံမွာ နားလည္မႈက နည္းေနေသးတယ္။ နားလည္မႈ နည္းေနေသးတဲ့ အတြက္ ဒီလုိ ေမးခြန္းမ်ိဳး၊ အေတြးမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေနေသး တာေပ့ါ။ အဲဒီအပုိင္းကုိ တကယ္ေတာ့ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျဖစ္လာဖုိ႔ကုိ လုိအပ္ေနတာ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အပုိင္း ၂ ပိုင္းကုိ ေသခ်ာခြဲျခားၿပီးေတာ့ လုပ္သင့္တယ္၊ တန္ဖုိးထားသင့္တယ္။ အဲဒါဆုိရင္ အားလုံးအေျဖက ရွင္းသြားလိမ့္မယ္။ ႏုိင္ငံတကာ မွာလည္း တကယ္ေတာ့ အဲဒီအတုိင္းပဲ လုပ္ေနတာ။ ထိန္းသိမ္းတာဆုိလည္း လုံး၀ဘာမွ မေပါင္းစပ္ဘူး။ ဟုိးအရင္က အတုိင္း ဆုိတယ္၊ အရင္ကအတုိင္း တီးတယ္။ ေနာက္ ဒီဘက္မွာ ဆန္းသစ္တီထြင္တဲ့ အပုိင္းက်ေတာ့လည္း ထိန္းသိမ္းတာကုိ ဒီေလာက္ အထိ မငဲ့ေတာဘူး။ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းေအာင္ လုပ္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ တန္ဖုိးေတြ မက်ဆင္းေအာင္ လုပ္တယ္။ အဲဒီႏွစ္ပုိင္းကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ဂီတသမားေတြ ဘက္ကေရာ၊ ဖန္တီးသူေတြ ဘက္ကေရာ၊ ပရိသတ္ေကာ တကယ္နားလည္ဖုိ႔ ခုနက Music Education ဆုိတဲ့ အရာက လုိအပ္ေနတယ္။ အဲဒီအပိုင္း ႏွစ္ပုိင္းကုိ ပုိၿပီး ခြဲျခားသိလာရင္ ဒီျပႆနာက ဘာမွ ေျပာစရာ မရွိ ေတာ့ဘူး။ ဒီေလာက္အထိလည္း ျငင္းခုန္ေနစရာ မလုိေတာ့ဘူး။ လက္ရွိ အခ်ိန္အထိကေတာ့ ပရိသတ္ကလည္း ေရာေထြး ေနတယ္။ ဖန္တီးေနတဲ့ ဂီတသမားေတြ ဘက္မွာလည္း ေရာေထြးေနတာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတယ္။ ဒီ ေရာေထြးေနတဲ့ ျပႆနာက အခုမွတင္ မဟုတ္ဘူး၊ ၾကာၿပီ။ ဆုိေတာ့ ဒါေတြက လူတုိင္းမွာ ရႈပ္ေထြးစရာေတြ ျဖစ္ေနတာေပ့ါ။ သူက ထိန္းသိမ္း ေနတာလား၊ ဆန္းသစ္တီထြင္ ေနတာလားဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ေရာေထြးေနတယ္။ ထြက္တဲ့အေျဖ၊ သုံးသပ္တဲ့ သုံးသပ္မႈ
ေတြကလည္း ေရာေထြးကုန္တာေပ့ါ။

ေမး။ ။ ရုပ္ရွင္၊ ဗီဒီယုိဇာတ္ကားေတြရဲ႕ ေနာက္ခံေတးဂီတေတြကုိ ဖန္းတီးတဲ့သူ တေယာက္အေနနဲ႔ ဇာတ္ကား
တကားအတြက္ ေနာက္ခံေတးဂီတရဲ႕ ပံ့ပုိးႏုိင္မႈ အပုိင္းက ဘယ္ေလာက္အထိ အေရးပါတယ္လုိ႔ သုံးသပ္ခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ အဲဒါကေလ တိတိက်က် ဘယ္ႏွရာခုိင္ႏႈန္းတုိ႔ ဘာညာ ေျပာတာက က်ေနာ္တုိ႔ တိက်တဲ့အေျဖ ရႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီလုိမ်ိဳးလည္း က်ေနာ္က မခံယူထားဘူး။ သူက အတုိင္းအတာ တခုအထိ ပံ့ပုိးႏုိင္တယ္၊ အမ်ားႀကီးလည္း ပံ့ပုိးႏုိင္တယ္။ ရုပ္ရွင္မွာ အ႐ုပ္နဲ႔ ျပရတဲ့ေနရာမွာ အရုပ္နဲ႔ခ်ည္း ျပလုိ႔မရတဲ့အရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္တုိ႔က အသံနဲ႔ ျပရတယ္။ အတိတ္က ျဖစ္္ခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တခုခုေပ့ါေနာ္။ အသံရဲ႕ Image က လူေတြဆီမွာ အၿမဲတမ္း ရွိေနတယ္ေလ။ ေနာက္ၿပီး ဒီအရုပ္ကုိပဲ ပုိၿပီးေတာ့ ႂကြတက္လာေအာင္၊ ပုိၿပီးေတာ့ ခံစားရေစေသာ ျပကြက္မွာလည္း အသံရဲ႕ ပံ့ပုိးမႈက အမ်ားႀကီးရွိေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြက ဘယ္ေလာက္ ရာခုိင္ႏႈန္းအထိ ဆုိတာ ဘယ္သူမွ တိတိက်က် ေျပာလုိ႔ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ တခ်ိဳ႕ ရုပ္ရွင္ ကားေတြ ဆုိရင္ ေနာက္ခံေတးဂီတ လုံး၀မပါတဲ့ ကားေတြရွိတာပဲ။ အဲဒီလုိ ေတးဂီတ မပါလုိ႔ ဒီကားက မေကာင္းဘူးလား ဆုိေတာ့ တကယ္ေတာ့ ေကာင္းေနတာပဲ။ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ရင္ ေကာင္းတာေပ့ါ။ ဒါဟာ တင္ျပပုံအေပၚ မူတည္တာေပ့ါေနာ္။ တခ်ိဳ႕ Musical ကားမ်ိဳးက်ေတာ့ ဂီတက အမ်ားႀကီး အေရးပါသြားတာေပ့ါ။ ဂီတရဲ႕ ရာခုိင္ႏႈန္း အမ်ားႀကီး ပါလိမ့္မယ္။ ဒါကုိ ေယဘုယ် ၿခံဳငုံၿပီးေတာ့ ဘယ္ေလာက္ အေရးပါတယ္ဆုိၿပီး ေျပာဖုိ႔ေတာ့ မလြယ္ဘူး။ ေျပာတုိင္းလည္း မွန္မွာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ က်ေနာ္
ကေတာ့ ထင္တယ္။ က်ေနာ့္ အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့ အတုိင္းအတာ တခုအထိ ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးပါတယ္။

ေမး။ ။ ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ကားေတြ၊ အထူးသျဖင့္ ဗီဒီယုိ ေနာက္ခံ ေတးဂီတေတြကုိ ၾကည့္လုိက္ရင္ နုိင္ငံျခား ဇာတ္ကားထဲက သီခ်င္း တီးလုံးေတြ သုံးခ်င္သုံးတယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒီဇာတ္ကားမွာ သုံးထားတဲ့ ေနာက္ခံတီးလုံး ေနာက္ဇာတ္ကား ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား မွာလည္း ၾကားေနရ တတ္တယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ဒီလုိျဖစ္ေနတဲ့ အေနအထားအေပၚ ဘယ္လုိ သုံးသပ္ခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ ဒါကုိ အႏုပညာ တခုတည္းနဲ႔ သုံးသပ္လုိ႔ မရဘူးလုိ႔ ထင္တယ္။ အဲဒါရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ အဓိက အေရးအႀကီးဆုံး အခ်က္တခု ရွိတယ္။ အဲဒါဘာလဲဆုိေတာ့ ေငြေၾကးနဲ႔ ေစ်းကြက္ေပါ့။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ဗီဒီယုိေတြ၊ ရုပ္ရွင္ေတြက က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္ထဲမွာ လည္ပတ္ေနတာ။ အဲဒီ ဗီဒီယုိတကား၊ ရုပ္ရွင္တကားမွာ လည္ပတ္တဲ့ ေငြေၾကးက တကယ္ေတာ့ ဘာမွ မေျပာပ ေလာက္တဲ့ ေငြေၾကးေပ့ါ။ မဖန္တီး ႏုိင္ၾကတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒီမွာလည္း ဖန္တီးႏုိင္တဲ့ လူငယ္ေတြ ရွိတာပဲ။ လူႀကီးေတြ ပညာရွင္ေတြလည္း ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေနအရ အခ်ိန္လည္း မေပးဘူး၊ ေငြလည္း မေပးဘူး။ အဲဒီအခါက်ရင္ သူေပးတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ ေငြ ေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့ ဒါေတြက ဒီလုိပဲ ျဖစ္တာေပ့ါ။ အဲဒါကုိ ေတာင့္ခံၿပီးေတာ့ ကုိယ့္ဟာနဲ႔ကုိယ္ ဆုိၿပီးေတာ့ လုပ္မယ့္သူေတြလည္း ရွိတယ္၊ လုပ္ေနၾကတာလည္း ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေလာက္ႀကီး မတြင္က်ယ္ေသးတာ။ ႏုိင္ငံျခားကားနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး ေျပာလုိ႔မရတာက သူက ေစ်းကြက္ ႀကီးတယ္ေလ။ တျခားႏုိင္ငံေတြ ဆုိလည္း ဖြံ႔ၿဖိဳးတဲ့ ႏုိင္ငံေတြဆုိေတာ့ ေစ်းကြက္ ႀကီးတယ္ေလ။ ပုိက္ဆံ ဘတ္ဂ်က္ အမ်ားႀကီး သုံးႏုိင္တယ္၊ အခ်ိန္လည္း သုံးႏိုင္တယ္။ အဲဒီ အေပၚမွာလည္း အဓိက ကြာေနတာ ပါ။

ေမး။ ။ ကိုယ္ပုိင္ ဖန္တီးမႈေတြကုိ အားစုိက္ လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့သူ တေယာက္အေနနဲ႔ ဂီတကုိ လက္ေတြ႔မွာ ကို္ယ္ပုိင္ ဖန္တီးခ်င္ ၾကတဲ့ သူေတြအတြက္ ဘယ္လုိအရာေတြ လုိအပ္သလဲဆုိတာ အႀကံေပးပါဦး။

ေျဖ။ ။ ကိုယ္ပုိင္ ဖန္တီးမႈ လုပ္မယ့္သူေတြ အတြက္ကေတာ့ အရင္ဆုံး ကုိယ္ပုိင္ဖန္တီးမႈရဲ႕ တန္ဖုိးကုိ အရမ္း တန္ဖုိးထား တတ္ဖုိ႔ လိုပါတယ္။ ကိုယ္ပုိင္ဖန္တီးမႈက တန္ဖုိးအေနနဲ႔ အရမ္းကုိ ႀကီးပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ ဖန္တီးမႈ လုပ္မယ္ဆုိရင္ အိပ္မက္ေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႔က လက္ေတြ႔ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရတာေပ့ါ။ အရင္ဆုံး စိတ္ကူးထဲမွာ ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီလုိျဖစ္လာတဲ့ အသံေတြနဲ႔ တီးခတ္တဲ့ သူေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ၿပီးေတာ့မွ ညိႇႏိႈင္းၿပီး ကုိယ့္စိတ္ကူးထဲ၊ ကုိုယ့္ အိမ္မက္ထဲမွာ ၾကားခဲ့တဲ့ အသံကုိ အျပင္ကုိ တကယ္ေရာက္ေအာင္ လုပ္ရတဲ့အတြက္ အဲဒီမွာ အတတ္ပညာက လုိအပ္ လာပါတယ္။ အတတ္ပညာမွာ အားနည္း ေနရင္လည္း အအ အိပ္မက္ မက္သလုိပဲ။ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာ ဒါႀကီးက အရမ္းေကာင္း ေနတယ္။ ဒီလို ခမ္းနားေနတာ သိေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ ဖန္တီးေတာ့ အဲဒီအတုိင္း ထြက္မလာဘူး။ သူမ်ားကုိလည္း အဲဒီအတုိင္း ျဖစ္လာေအာင္ ေျပာဖုိ႔က မလြယ္ဘူး။ ဒီလုိမ်ိဳး အခက္အခဲေတြလည္း လက္ရွိ ေလာေလာဆယ္မွာ ႀကံဳေနရေသးတယ္လုိ႔ ထင္တယ္။ အဲဒီေတာ့ သီအုိရီနဲ႔ အိပ္မက္ေတြ လက္ေတြ႔ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တဲ့ေနရာမွာ အတတ္ပညာရဲ႕ေပါင္းစပ္မႈေပါ့ေနာ္။ အဲဒီအပုိင္းကုိလည္း ေသခ်ာ ဂရုစုိက္ၿပီး ေလ့လာ သင့္တယ္လုိ႔ ထင္တယ္။ အဓိကကေတာ့ အဲဒီႏွစ္ခ်က္ပါပဲ။ ေနာက္တခုက အကိုးအကားေတြ ေကာင္းဖုိ႔လည္း လုိတယ္။ တကယ့္ ကုိယ္ပုိင္ ဖန္တီးမႈေတြလုပ္တဲ့ ႏုိင္ငံတကာ ဗဟုသုတေတြလည္း သိဖုိ႔လုိတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ ေလ့လာဖုိ႔ လုိတယ္။ ဒီလုိပုံစံဆုိ ဘယ္လုိ ဖန္တီးရတယ္ ဆုိတာမ်ိဳးေပါ့။ ကုိယ့္ရဲ႕ အိပ္မက္ကုိ မေရာက္ ေရာက္ေအာင္ ဖန္တီးႏုိင္တဲ့ အင္အားေတြ၊ အစြမ္းေတြ အဲဒါမ်ိဳးေတြ လုိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဂီတဆုိတာ လက္ေတြ႕ေတြပဲေလ။ စိတ္ကူးကေန လက္ေတြ႔ ျဖစ္လာေအာင္ ပညာရပ္နဲ႔ ေပါင္းစပ္ၿပီးေတာ့ လုပ္တာကုိ ဂီတရယ္လုိ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ အႏုပညာအားလုံး ဒီအတုိင္းပါပဲ။

ေမး။ ။ တုိးတက္ ေျပာင္းလဲလာမႈေတြနဲ႔ အတူ ႏုိင္ငံတကာ ဆုိတာမ်ိဳးကုိ သြားေတာ့မယ့္ အေျခအေနမွာ လက္ရွိ ဂီတ ဖန္တီးေနသူေတြ အေနနဲ႔ေကာ၊ ေနာင္လာ ေနာက္သား ဂီတသမားေတြ အေနနဲ႔ပါ ကုိယ္ပုိင္ဖန္တီးမႈေတြ ျဖစ္လာသင့္ၿပီလုိ႔ ယူဆပါသလား။

ေျဖ။ ။ ယူဆတာေပ့ါ။ က်ေနာ္က ဟုိအရင္ကတည္းက အဲဒီ အယူအဆ တခုတည္းနဲ႔ ခ်ီတက္လာတာေပ့ါ။ က်ေနာ္တုိ႔ ေခတ္တုန္းက ဂစ္တာစၿပီး တီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆုိရင္ ကုိယ္ပုိင္ဖန္တီးမႈေတြက အရမ္းလႊမ္းမုိးခဲ့တယ္ေလ။ ကုိုခုိင္ထူး၊ ကုိထူးအိမ္သင္၊ ကုိခင္၀မ္း၊ ကုိခင္ေမာင္တုိး၊ ကုိစုိင္းထီးဆုိင္တုိ႔ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ကုိယ္ပုိင္သံစဥ္ အထင္ကရ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ အဲဒီေလာက္ အထင္ကရ မျဖစ္ဘဲနဲ႔ ကုိယ္ပုိင္အေနနဲ႔ ရပ္တည္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔က အဲဒီရဲ႕ အရိပ္အာ၀ါသ ေအာက္မွာ ေလ့လာစရာေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ႀကံဳခဲ့တယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာ ေကာ္ပီေတြ လုပ္တယ္ ဆုိတာကလည္း သူ႔ရဲ႕ လုိအပ္ခ်က္၊ပရိသတ္ရဲ႕ လုိအပ္ခ်က္၊ အႏုပညာရွင္ေတြရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈ၊ ေပါင္းစည္မႈ ဒီအေပၚမွာ ေကာ္ပီဆုိတာ ျဖစ္လာတယ္။ ဒါဟာလည္း က်ေနာ္တုိ႔အတြက္ ေလ့လာစရာ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္ပုိင္ ဖန္တီးမႈ ဆိုတာကေတာ့ ႏုိင္ငံတကာ ျဖစ္တယ္။ ဒီထက္ ပုိၿပီးေတာ့ သြားေတာ့မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ကိုယ္ပုိင္ဖန္တီးမႈ မလုပ္လုိ႔မွ မရေတာ့တာ။ အဲဒီေတာ့ ဒါကေတာ့ တကယ့္ကိုတန္ဖိုးထားျပီးဂရုစိုက္ အားစိုက္ျပီးေတာ့ကိုလုပ္ရမွာ။

Credit;..