၀န္ေဆာင္မႈ ေက်ာ္ေက်ာ္စိုး (ဂ်ပန္)

 

Kyawkyaw Soe

 

၀န္ေဆာင္မႈ
ေက်ာ္ေက်ာ္စိုး (ဂ်ပန္)

ဒီမနက္အလုပ္အသြား ရထားေျပာင္းစီးရမယ့္ဘူတာမွာ ဆင္းတယ္။ ေျမေအာက္ရထားလိုင္း၀န္ထမ္းတစ္ဦး ဟာ လက္ထဲမွာ သံုးေခါက္ခ်ဳိး အလူမီနီယံျပားတစ္ခ်ပ္ကိုကိုင္ၿပီး ဘီးတပ္ကုလားထိုင္နဲ႕ မသန္စြမ္းခရီးသည္ တစ္ေယာက္ဆီ ဦးတည္သြားေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ က်ေနာ္လည္း ေရွ႕ဆက္မေလွ်ာက္ေတာ့ပဲ ၾကည့္ေနမိတယ္။

အမွန္ေတာ့ တိုက်ဳိၿမိဳ႕တြင္းမွာသာမက တျခားဂ်ပန္ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ ဘီးတပ္ ကုလားထိုင္နဲ႕ တစ္ေယာက္တည္းသြားလာေနတာေတြကို ျမင္ေတြ႕ရတာဟာ မထူးဆန္းတဲ့ျမင္ကြင္းပါ၊ ဂ်ပန္မွာေနေနတဲ့သူေတြအတြက္ကေတာ့ ဒီျမင္ကြင္း ဟာ ရိုးေနပါၿပီ ၊ အဲဒီလိုပဲ ဂ်ပန္မွာေနဖူးတဲ့သူေတြလည္း ဒါကို သိပါတယ္။

ရထား၀န္ထမ္းဟာ အဲဒီဘီးတပ္ကုလားထိုင္စီးတဲ့ မသန္စြမ္းသူ အနားေရာက္ေတာ့ ခါးေလးကိုင္းၿပီး “အိုမာ့တာစဲ ရွီမာ့ရွွိတာ့” (omatase shimashita) ေစာင့္ဆိုင္းေနရတဲ့အတြက္ ၀မ္းနည္းပါတယ္လို႕ ေျပာလိုက္တယ္။ ဘီးတပ္ကုလားထိုင္ေပၚကပုဂၢိဳလ္ကလည္း “အိအဲ အာရိဂတ္တိုး ဂိုဇိုင္းမတ္စ္” ( iie arigato gozaimasu ) ရပါတယ္ ၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ လို႕ျပန္ေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာ ဓာတ္ေလွခါးဆီကို ဦးတည္သြားၾကတယ္။

သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာ ဓာတ္ေလွခါးစီးၿပီး ပလက္ေဖာင္းေပၚသြားၾကမွာျဖစ္ တယ္။ ပလက္ေဖာင္းေပၚ ေရာက္လို႕ ရထား၀င္လာၿပီး ရထားရပ္လို႕ တံခါးဖြင့္တဲ့အခါ ရထား၀န္ထမ္းဟာ လက္ထဲက အလူမီနီယံျပားကို ရထားတံခါး၀ၾကမ္းျပင္ နဲ႕ ဘူတာပလက္ေဖာင္းတို႕ၾကား ဆက္သြားေအာင္ ခင္းေပးလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါ ဘီးတပ္ကုလားထိုင္ေပၚကလူဟာ ကုလားထိုင္ လက္ရမ္းေပၚကခလုပ္ကိုႏွိပ္ၿပီး အလူမီနီယံျပားေပၚကေန တဆင့္ ရထားထဲ ၀င္လိမ့္မယ္။

တကယ္လို႕ ရထားေပၚကေနဆင္းမယ့္သူရွိရင္ ဆင္းတဲ့သူေတြ အားလံုးဆင္း ၿပီးမွ ရထား၀န္ထမ္းက အလူမီနီယံျပားကို ခင္းမွာျဖစ္တယ္။ အဲဒီ တံခါးေပါက္ေနရာကေန တျခားခရီးသည္ေတြတက္ဖို႕ရွိတယ္ဆိုရင္လည္း ဘီးတပ္ကုလားထိုင္ကခရီးသည္ ရထားေပၚတက္ၿပီးမွ သူတို႕လိုက္တက္ လိမ့္မယ္။ ရထားေပၚမွာရွိေနတဲ့ ခရီးသည္ေတြကလည္း ဘီးတပ္ကုလားထိုင္ အတြက္ ေနရာဖယ္ေပးၾကလိမ့္မယ္ ။ ဒီျမင္ကြင္းနဲ႕ ဒီလုပ္ရပ္က ရထားစီး ခရီးသည္တိုင္း ျမင္ေနၾက လုပ္ေပးေနၾက။

ဘီးတပ္ကုလားထိုင္စီးခရီးသည္ ရထားေပၚေရာက္သြားလို႕ရွိရင္ ရထား၀န္ထမ္း ဟာ လက္ထဲက ၀ါယာလက္စ္ မိုက္ခရိုဖုန္းနဲ႕ “ခရီးသည္ရထားထဲေရာက္ပါၿပီ၊ အဲဒီခရီးသည္ တြဲနံပတ္ဘယ္ေလာက္ တံခါးေပါက္နံပတ္ဘယ္ေလာက္ကေန စီးၿပီး ဘယ္ဘူတာမွဆင္းမယ္” ဆိုတာကိုေျပာလိမ့္မယ္။ ဒါဆိုရင္ ရထားေမာင္းသူေရာ ရထားဂတ္ဗိုလ္ပါ သိသြားၿပီ ၊ ဘီးတပ္ကုလားထိုင္စီး ခရီးသည္ဆင္းမယ့္ဘူတာက၀န္ထမ္းေတြ ဆီကိုပါ ေရာက္သြားၿပီ။ သူတို႕လည္း ဘူတာမွာေစာင့္ေနၾကမွာပါ။ အဲဒါ ရထား၀န္ထမ္းေတြ ေန႕တဓူ၀လုပ္ေပးေနၾက ၀န္ေဆာင္မႈပါ။

ဂ်ပန္မွာအလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူအားလံုးဟာ ၀န္ေဆာင္မႈဆိုတဲ့စကားရဲ႕ အဓိပၸာယ္နဲ႕တန္ဖိုးကိုသိၿပီး အေလးထားၾကတယ္။ ဂ်ပန္မွာအျမဲေျပာဆို သံုးစြဲေနတဲ့စကားရွိတယ္။ အိုကယာကုစံ ၀ါ့ ခါမိစံ okyakusan wa kamisan ဧည့္သည္ဟာ နတ္ဘုရား ဆိုတာပါပဲ။ ဧည့္သည္ဟာနံပတ္တစ္ပဲ ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ပါ။ ဦးစားေပးေနရာမွာထားတယ္ဆိုတာပဲ ။

၀န္ထမ္းေတြဟာ သူတို႕ရဲ႕ပစၥည္း ၊ သူတို႕ရဲ႕၀န္ေဆာင္မႈကို ဧည့္သည္ေတြ က ေနာက္တစ္ႀကိမ္သံုးေအာင္ ၊ ပံုမွန္သံုးေအာင္ ၊ အျမဲသံုးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိၾကတယ္။ ရယူသံုးစြဲသူေတြ စိတ္ေက်နပ္ရင္ ပံုမွန္၀ယ္ယူ သံုးစြဲၾကလိမ့္မယ္။ ဒါဆိုရင္ ကုိယ့္လုပ္ငန္း ပံုမွန္၀င္ေငြရမယ္။ အဲဒီလိုမ်ဳိး ဆက္စပ္ဆင္ေျခေတြးေတာၿပီး အလုပ္လုပ္ၾကတယ္။ ဒါက စီးပြားေရးရႈေထာင့္ကၾကည့္တာ။

လူမႈေရးရႈေထာင့္ကၾကည့္ရင္ လူတစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ေလးစား ၊ ကူညီေဖးမတာေၾကာင့္ လူမႈဆက္ဆံေရးနယ္ပယ္ မွာ ေမတၱာ အၾကင္နာ စာနာစိတ္ အေျခခံနဲ႕ဆက္ဆံမႈေတြထြန္းကားတယ္ ဆိုတာကို ျမင္ေတြ႕ႏိုင္တယ္ ၊ ေလာဘ ၊ ေဒါသ ၊ ေမာဟ ၊ မနာလိုမႈ နည္းပါးတယ္ဆိုတာကိုေတြ႕ႏိုင္တယ္။ အဲဒါဟာ လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းအတြင္း တည္ၿငိမ္မႈ ေအးခ်မ္းမႈျဖစ္ေပၚေစဖို႕ တစ္ဖက္တစ္လမ္းကေန အေထာက္အကူေပးႏိုင္တာေပါ့။

ေက်ာ္ေက်ာ္စိုး (ဂ်ပန္)
၂၀၁၇ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ ၆ ရက္