တရုတ္ကိုသတိထားဖို႔လိုေၾကာင္းကို မၾကာခဏေရးေလ႔ရွိေတာ႔ တရုတ္နဲ႔ေၿခာက္တယ္လို႔ တစ္ခါအေၿပာခံရတယ္။

Ye Yint Nge shared Myo Set's photo.

တရုတ္ကိုသတိထားဖို႔လိုေၾကာင္းကို မၾကာခဏေရးေလ႔ရွိေတာ႔ တရုတ္နဲ႔ေၿခာက္တယ္လို႔ တစ္ခါအေၿပာခံရတယ္။

တရုတ္ရဲ႔ GDP၊ အရံေငြ၊ Military Expenditure၊ ကမာၻလံုးအနွံ႔ကိုၿဖန္႔ထာ...းတဲ႔ စီးပြားေရးကြန္ယက္ေတြအေၾကာင္းမတီးေခါက္ဖူးဘဲ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ အေတာ္ကို လက္ေတြ႔မက်ဘူးလို႔ဆုိရေပလိမ္႔မယ္။ ပထ၀ီႏုိင္ငံေရး၊ ႏုိင္ငံတကာဆက္ဆံေရးဆုိတာေတြဟာ မသိမၿဖစ္သိကိုသိေနရမယ္႔ အေၿခခံေတြထဲမွာပါပါတယ္။ ဒါ႔ထက္တတ္ႏုိင္ရင္ ကိုယ္႔အိမ္နီးခ်င္းေတြနဲ႔ အာဆီယံဇုန္၊ အေရွ႔အာရွဇုန္ေတြထဲက တုိင္းၿပည္ေတြရဲ႔ အခ်က္အလက္ေတြကို ပိုင္ႏုိင္က်ြမ္းက်င္ေနရင္ ပိုေကာင္းမွာေပါ႔။ အဲ႔ဒီတုိင္းၿပည္ေတြရဲ႔ အလႈပ္ဟာ ကိုယ္႔တုိင္းၿပည္အေပၚဘယ္လို လာသက္ေ၇ာက္ႏုိင္မလဲ လို႔ေပါ႔။

တစ္ေလာက သံုးသပ္မႈတစ္ခုလုပ္ခဲ႔တယ္။ လက္ပံေတာင္းေတာင္စီမံကိန္းအစီရင္ခံစာထြက္ခါနီးမွာ ေကအိုင္ေအနဲ႔တုိက္ပြဲပိုၿပင္းထန္လာတာ။ ေနာက္ၿပီး တရုတ္နယ္စပ္ကို စစ္တပ္ေတြလႊတ္တာ။ ၀နဲ႔ေကအုိင္ေအနဲ႔ တရုတ္ဆက္ဆံေရး။ ေရႊလီမွာပဲ ေဆြးေႏြးခ်င္တယ္လို႔ ေကအုိင္ေအ ဆုိထားတာ။ ဒါေတြနဲ႔ဆက္စပ္ၿပီး တရုတ္ရဲ႔ Aggressive Foreign Policy အရ ၿမန္မာကို တုိင္းရင္းသားကိစၥ (ကခ်င္+၀)နဲ႔ တန္ၿပန္ႏုိင္တယ္လို႔ ေထာက္ခဲ႔ဖူးတယ္။ မေန႔က ေဖာရိန္းေပၚလစီမွာလဲ ေဘဂ်င္းဒီဘိတ္မွာ ဒီလိုစဥ္းစားတဲ႔ပံု တြက္ဆသြားတယ္။ ဒါေတြကို နားလည္တတ္ဖုိ႔လိုမယ္။

ၿပိဳင္ဘက္ဟုတ္မဟုတ္ ကို ၿမန္မာေတြနားလည္တတ္ရမယ္။ အင္အားၾကီးသူကို ရင္ဆုိင္နည္းေတြ ပါးနပ္တတ္ရမယ္။ စည္းလံုးၿခင္းသည္အင္အားလုပ္ရံုနဲ႔မၿပည္႔စံုေသးဘူး။ စည္းလံုးတဲ႔အားကိုယူၿပီး ပါးပါးနပ္နပ္ေသြးမကြဲဘဲ ရင္ဆုိင္တတ္ရမယ္။

တုိင္းမ္၊ The Economist လုိေနရာေတြမွာ China Session သီးသန္းပါေနတာဟာ အလကားမဟုတ္။ အေမရိကန္ ေဖာရိန္းေပၚလစီမဂဇင္းလိုေနရာမွာ တစ္ကယ္အေရးၾကီးတဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြေနရာမွာ တရုတ္ကိုသံုးသပ္တဲ႔ေပၚလစီေတြ အပတ္စဥ္ပါေနၿမဲ။ ဒါေတြဘာေၾကာင္႔လဲ။

ေသြးေကာင္းဖုိ႔ထက္ အၿမင္စူးရွဖို႔လိုေနတဲ႔ေခတ္ၿဖစ္ေနတာကို သိၾကရမယ္။ ဒါးခ်င္းယွဥ္ခုတ္တဲ႔ေခတ္မွာ ေသြးေကာင္းဖုိ႔ လိုမယ္။ ပညာသည္ေတြနဲ႔ စီးခ်င္းထိုးတဲ႔ေခတ္မွာ ဦးေနွာက္ခါးေတာင္းက်ိဳက္ႏိုင္ရပါလိမ္႔မယ္။