ပင္းကေတာ့ေတာင္ကို ေဖာက္ေနတဲ့ လွ်ဳိ႕ဝွက္လႈိဏ္ဂူ ဘာအတြက္လဲ
..............................................................................................
ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း မေကြးတိုင္း နတ္ေမာက္ ၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာရွိတဲ့ က်မတို႔ရဲ႕ ပင္းကေတာ့ ေတာင္တန္းႀကီးကို အစိုးရ စစ္တပ္က သိမ္းၿပီး “တပ္ေျမ မက်ဴးေက်ာ္ရ” ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ေတြခ်ိတ္၊ အုတ္ျဖဴတိုင္ေတြ စိုက္ထားၿပီး ေျမာက္ကိုရီးယား ပညာရွင္ေတြနဲ႔ အတူ လွ်ဳိ႕ဝွက္လိႈဏ္ဂူတခုကို ေဖာက္လုပ္ေနပါတယ္။
ဒီလႈိဏ္ဂူက ဘာလုပ္ဖို႔ ေဖာက္လုပ္ေနလဲဆိုတာ အတိအက် မသိရေပမယ့္ အဲဒီကိုေရာက္ခဲ့ၿပီး ျမင္ေတြ႔ခဲ့သူေတြ ေျပာျပခ်က္အရေတာ့ လႈိဏ္ဂူ အက်ယ္ဟာ ဆယ္ဘီးကား ၃ စီး ေရွာင္ႏိုင္တဲ့ အက်ယ္အဝန္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဂူေပါက္ဝေတြကို ကြပ္ထားတဲ့အထူက ၂ ေပ ေလာက္ရွိေၾကာင္း၊ နံရံေတြကလည္း အေတာ္ခိုင္ခိုင္ခန္႔ခန္႔ လုပ္ထားေၾကာင္း ေျပာဆိုၾကပါတယ္။
တပ္ထဲကို ဝင္ထြက္ခြင့္ရခဲ့သူ တခ်ဳိ႕ကို ကိုးကားၿပီး ႏ်ဴကလီးယားစီမံကိန္းလို႔ ယူဆေျပာဆိုေနသူေတြရွိသလို မိတၳီလာမွာရွိတဲ့ အစိုးရ တိုက္ေလယာဥ္ေတြကို ေနရာအခက္အခဲေၾကာင့္ ဒီေတာင္မွာ ေျပာင္းထားဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတာလို႔ ေျပာဆိုေနၾကတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ လက္နက္ေတြ ေရႊ႕ေျပာင္းဖို႔ လြယ္ကူေအာင္ ေျမေအာက္လမ္း ေဖာက္တယ္လို႔ ေျပာသူေတြလည္းရွိၿပီး အမ်ားစု ေျပာေနၾကတာကေတာ့ ေဝဟင္ပစ္ အေျမွာက္လက္နက္တပ္လို႔လည္း ဆိုၾကပါတယ္။
ဒီတပ္ဟာ ရြာမြန္၊ နတ္ေမာက္ ဘက္ကို သြားတဲ့ ကားလမ္းရဲ႕ အေနာက္ဘက္ ၃ မိုင္ အကြာေလာက္မွာ ရွိပါတယ္၊ ဒီကားလမ္းဟာလည္း ေက်ာက္ပန္းေတာင္း-မိတၳီလာ ကားလမ္းမႀကီးေပၚမွာ ရွိတဲ့ ေရႊအုန္းပင္ ကားဂိတ္ကေန ျဖတ္ၿပီး ေဖာက္ထားတဲ့ ကားလမ္း ျဖစ္ပါတယ္။
တပ္ရဲ႕ အေရွ႕ဘက္ ၃ မိုင္ေလာက္မွာပဲ ေက်ာက္ခြဲစက္ႀကီး တခုရွိၿပီး အဲဒီမွာ ခြဲတဲ့ေက်ာက္ေတြကို လႈိဏ္ဂူရွိတဲ့ ေတာင္ေျခက တပ္ကို ပို႔ပါတယ္။ ခြဲဖို႔ ရွာထားတဲ့ ေက်ာက္ပံုေတြဟာလည္း ေက်ာက္ခြဲစက္ရွိတဲ့ ေနရာကေန ေရႊအုန္းပင္ ကားဂိတ္နားအထိ ကားလမ္းရဲ႕ ေဘးဘယ္ညာ ႏွစ္ဖက္မွာ ၄-၅ မိုင္ေလာက္ ပံုထားတာကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။
လႈိဏ္ဂူအနီး တည္ထားတဲ့ စစ္တပ္ အေဆာက္အအံုေတြကို သေဘၤာေဆး အစိမ္းေရာင္ေတြနဲ႔ အေရာင္ျခယ္ထားၿပီး ေတာင္ေပၚနဲ႔ ေတာင္ေျခမွာ အေစာင့္ကင္းတဲေတြ ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ စီစီတီဗီကင္မရာနဲ႔ လူတဖက္ခန္႔ရွိ သေဘၤာေဆး အစိမ္းေရာင္ ျခယ္ထားတဲ့ မီးလံုးေတြလည္း တပ္ဆင္ထားတဲ့အတြက္ ဓာတ္ပံု ဗီဒီယိုမွတ္တမ္းေတြယူဖို႔ ခက္ခဲပါတယ္။
ယုန္လိုက္ရင္း ကန္႔သတ္နယ္ေျမထဲကို ေရာက္သြားတဲ့ ေဒသခံ ရြာသား ၂ ဦးကို အဲဒီမီးလံုးေတြနဲ႔ တမိုင္ေက်ာ္ေလာက္ထိ ထိုးၾကည့္တဲ့အတြက္ ရြာသားႏွစ္ဦး ထိတ္ထိတ္လန္႔လန္႔နဲ႔ အသက္လုၿပီး ထြက္ေျပးခဲ့ရတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ေတာင္ေျခက ကန္႔သတ္နယ္ေျမေတြထဲကို ကၽြံၿပီး ႏြားေက်ာင္းမိတဲ့ ရြာသားအခ်ဳိ႕လည္း ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေက်းရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးေတြရဲ႕ အာမခံခ်က္နဲ႔ ျပန္လြတ္လာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ဒီေတာင္ေျခဘက္ကို က်မတို႔ဘက္က ရြာသူရြာသားေတြ ေျခဦး မလွည့္ရဲေတာ့ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ စီမံကိန္းမွာရွိတဲ့ ေျမာက္ကိုရီးယား ပညာရွင္ ၃ ေယာက္ဟာ ေခြးသား အရမ္းႀကိဳက္တဲ့အတြက္ ဒီစီမံကိန္းရွိရာ ပင္းကေတာ့ေတာင္ရဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာရွိတဲ့ ဆင္ေသကန္ရြာက တပတ္တခါေလာက္ ၇ ပိႆာ အရြယ္ခန္႔ရွိတဲ့ ေခြးတေကာင္ ဖ်က္ၿပီး သြားေရာင္းေပးရတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
ေျမာက္ကိုရီးယား ပညာရွင္ေတြ ကိုယ္တိုင္လည္း ဆင္ေသကန္နဲ႔ ရွမ္းကုန္းရြာေတြကို ရံဖန္ရံခါ အလည္အပတ္ သေဘာမ်ဳိး ေရာက္လာၾကပါတယ္။ ျမန္မာစကားကိုေတာ့ “မဂၤလာပါ” ဆိုတာေလာက္ပဲ ေျပာတတ္တယ္လို႔ ရြာသားေတြထံက သိရပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ အမဲသား၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္နဲ႔ တျခား သားငါးေတြေရာင္းတဲ့ ဆင္ေသကန္ရြာခံ တခ်ဳိ႕လည္း အဲဒီတပ္ထဲကို သြားေရာင္းခြင့္ ရပါတယ္။ အခုဆို ေစ်းေရာင္းသြားတဲ့ ဆင္ေသကန္ရြာသူ တခ်ဳိ႕နဲ႔ တပ္ထဲက တပ္သား တခ်ဳိ႕နဲ႔ေတာင္ အိမ္ေထာင္က်ေနၿပီး စစ္သားတခ်ဳိ႕လည္း ရြာထဲကို မၾကာခန ဝင္ထြက္သြားလာေနပါတယ္။
ေခြးသားေရာင္းသူ အပါအဝင္ ဆင္ေသကန္ရြာက ေစ်းသည္ေတြက တျခားရြာေတြမွာ သြားေရာင္းတာထက္ တပ္ထဲက ေစ်းပိုေပးတဲ့အတြက္ ပင္းကေတာ့ေတာင္ကို ေက်ာ္ၿပီး ပင္ပင္ပန္းပန္း ေျခက်င္ သြားေရာင္းၾကပါတယ္။ ဒီေစ်းသည္ေတြလည္း တပ္အဝင္မွာ အစစ္ခံၾကရပါတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္း ကေန ေရဒီယိုအထိ ဘာမွ သယ္ခြင့္မရဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။
ေတာင္-ေျမာက္ သြယ္တန္းေနတဲ့ ပင္းကေတာ့ ေတာင္တန္းႀကီးေပၚမွာ ဒီတပ္တခုတည္းရွိတာ မဟုတ္ဘဲ လိႈဏ္ဂူ ေဖာက္ေနတဲ့ ဒီတပ္ဟာ ေျမာက္ဘက္အစြန္မွာ ျဖစ္ၿပီး အလယ္မွာက ဆက္သြယ္ေရးတပ္နဲ႔ ေတာင္ဘက္အစြန္မွာ မေကြး ပင္မ စစ္လက္နက္ ပစၥည္းတပ္ရွိပါတယ္။ ဒီတပ္ေတြဟာ ေတာင္ေၾကာ တခုတည္းမွာပဲ တည္ေဆာက္ထားတာျဖစ္ၿပီး တပ္တခုနဲ႔ တခု ၅ မိုင္ ေက်ာ္ေလာက္ ကြာေဝးပါတယ္။
ဒီတပ္ ၃ ခုထဲမွာ အလယ္က ဆက္သြယ္ေရးတပ္ဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ တပ္အနီးက လမ္းအတိုင္း ေဒသခံေတြကို ျဖတ္သြားျဖတ္လာခြင့္ ျပဳေပမယ့္ လႈိဏ္ဂူေဖာက္လုပ္ေနတဲ့ တပ္နဲ႔ စစ္လက္နက္ ပစၥည္းတပ္ကေတာ့ ေဒသခံေတြနဲ႔ သူစိမ္းေတြကို အနားကပ္ခြင့္ေတာင္ မေပးဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။
ရြာမြန္ရဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာရွိတဲ့ စစ္လက္နက္ ပစၥည္းတပ္ဟာ သူတို႔ကန္႔သတ္ထားတဲ့ နယ္ေျမအတြင္းမွာ ႏြားစာအတြက္ ျမက္လာရိတ္ရင္ေတာင္ မွတ္ပံုတင္ ျပရပါတယ္။ ဒါတင္ မကေသးပါဘူး၊ လွည္းတစ္စီးစာ ျမက္ရိတ္ရင္ သူတို႔အတြက္ ေျမၾသဇာဆိုၿပီး ေနာက္ေခ်း ႏွစ္တင္း ေပးရပါေသးတယ္။
ဒီတပ္ထဲမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္ေလာက္က တပ္မိသားစုေတြကို စာသင္ရင္း ဗီဒီယိုမွတ္တမ္းယူမိတဲ့ ေက်ာင္းဆရာ တဦးကို စစ္တပ္က ဖမ္းဆီးၿပီး ျပန္လြတ္လာတဲ့ သတင္းမၾကားရဘဲ အဲဒီေက်ာင္းဆရာရဲ႕ အစအန ေပ်ာက္ေနတယ္လို႔ ရြာမြန္ေဒသခံေတြ ေျပာျပခ်က္အရ သိရပါတယ္။
ဒီ တပ္စီမံကိန္း စတည္စဥ္က အနီးမွာရွိတဲ့ ရြာေလး၊ ရြာမြန္၊ ကုန္းေဇာင္း၊ ေတာင္ေထာင့္ အပါအဝင္ ရြာေပါင္း ဆယ္ရြာေက်ာ္က ရာနဲ႔ခ်ီတဲ့ ေတာင္ယာေတြကိုသိမ္းၿပီး သီးစား ျပန္ခ်စားေနတဲ့အတြက္ အခုအခါမွာ ရြာခံေတြက စုေပါင္းလက္မွတ္ထိုးၿပီး ျပန္ေတာင္းေနၾကပါတယ္။
ရြာခံေတြက စုေပါင္းလက္မွတ္ထိုးၿပီး တိုင္တန္းတာကို အစိုးရက ဘာမွ ေဆာင္ရြက္ေပးမႈ မရွိလို႔ဆိုၿပီး ေျမယာေတြ ျပန္ရေရး ေတာင္းဆိုၾကဖို႔ ယာပိုင္ရွင္ေတြက ျပင္ေနၾကပါတယ္။
ဒီတပ္ေတြ စြဲထားတဲ့ ပင္းကေတာ့ ေတာင္တန္းဟာ မိုးရာသီ တခုကလြဲၿပီး ပူးျပင္းေျခာက္ေသြ႔ကာ ေရရွားပါးတဲ့ေနရာ ျဖစ္ပါတယ္။ တိရိစာၦန္ စားက်က္ေနရာကလြဲလို႔ အသီးအႏွံေတြေတာင္ စိုက္ပ်ဳိးလို႔ရတဲ့ ေနရာေတြ မဟုတ္တဲ့ လြင္တီးေခါင္ ေတာင္ကုန္းေတြပါ၊ မိုးရာသီမွာေပါက္တဲ့ ျမက္ေတြေတာင္ ေဆာင္းလယ္ပိုင္းေလာက္ ေရာက္တာနဲ႔ ေျခာက္ေသြ႔ကုန္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒီတပ္ေတြထဲမွာ အနီးအနားက ရြာေတြမွာ မရႏိုင္တဲ့ ေရ၊ မီး ၂၄ နာရီရၿပီး စားေသာက္ဆိုင္၊ လင္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ လ်ပ္စစ္မီးကေတာ့ ေဖာေဖာသီသီ သံုးႏိုင္တဲ့အတြက္ ပင္းကေတာ့ ေတာင္တန္းႀကီးတခုလံုး တညလံုး ထိန္ထိန္လင္းေနပါတယ္။
ဒီေတာင္တန္းဟာ ေနျပည္ေတာ္-ေက်ာက္ပန္းေတာင္း ရထားလမ္းရဲ႕ အေရွ႕ဘက္ ၂ မုိုင္ အကြာမွာ ရွိၿပီး ေက်ာက္ပန္းေတာင္း-မိတၳီလာ ကားလမ္းမႀကီးကေန နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ကို ျဖတ္ေဖာက္ထားတဲ့ ကားလမ္းရဲ႕ အေနာက္ဖက္ ၃ မိုင္ေက်ာ္ အကြာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေတာင္ရဲ႕ အေနာက္ဖက္ ၃ မိုင္ခန္႔အကြာ ေတာင္ေၾကာ တေလွ်ာက္မွာေတာ့ ပင္းေခ်ာင္း (အင္းကန္)၊ ဆင္ေသကန္၊ ရွမ္းကုန္း၊ ေဂြးကုန္းနဲ႔ သားျမား ေက်းရြာေတြရွိသလို ေတာင္ရဲ႕ အေရွ႕ဖက္မွာလည္း ဆားတံုး၊ ဒန္႔သလြန္၊ စရန္အိုင့္၊ ပင္းၿမိဳ႕ေဟာင္း၊ ကုန္းေဇာင္း၊ ေတာင္ေထာင့္၊ ရြာေလး၊ ရြာမြန္ စတဲ့ ရြာေတြဟာ ဒီေတာင္ေၾကာတေလွ်ာက္လံုးမွာ အနီးဆံုး ရြာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ပင္းကေတာ့ ေတာင္အနီးမွာရွိတဲ့ က်မတို႔ ေဒသခံေတြဟာ အရင္တုန္းက ေတာင္ေပၚနဲ႔ ေတာင္ေျခေတြမွာ မွ်စ္ခ်ဳိး၊ ထင္းခုတ္၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ရွာ၊ တိရိစာၦန္ေတြ စားက်က္ေျမအျဖစ္ အသံုးျပဳႏိုင္ခဲ့ၾကေပမယ့္ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ကစၿပီး ဒီေတာင္ေပၚမွာ အစိုးရတပ္ အေဆာက္အဦးေတြ တည္ေဆာက္လာၿပီး ေနာက္ပိုင္း ကန္႔သတ္နယ္ေျမေတြ လုပ္လိုက္ၿပီးကတည္းက ေဒသခံေတြ ေတာင္ေျခကို ကပ္ခြင့္မရေတာ့တာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါကေတာ့ သမၼတဦးသိန္းစိန္က ဒီမိုကေရစီျဖစ္စဥ္ကို သြားေနခ်ိန္၊ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ ရွိရမယ္ဆိုၿပီး ေျပာဆိုေနခ်ိန္မွာ စစ္တပ္က ေျမေတြ ေနရာေတြ သိမ္းယူ၊ ေဒသခံေတြကို ႏွင္ထုတ္ကာ ေျမာက္ကိုရီးယား ပညာရွင္ေတြနဲ႔ လွ်ိဳ႕လွ်ိဳ႕ဝွက္ဝွက္လုပ္ေနတဲ့ စီမံကိန္းတခု အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။The Irrawaddy (Burmese Version)
..............................................................................................
ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း မေကြးတိုင္း နတ္ေမာက္ ၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာရွိတဲ့ က်မတို႔ရဲ႕ ပင္းကေတာ့ ေတာင္တန္းႀကီးကို အစိုးရ စစ္တပ္က သိမ္းၿပီး “တပ္ေျမ မက်ဴးေက်ာ္ရ” ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ေတြခ်ိတ္၊ အုတ္ျဖဴတိုင္ေတြ စိုက္ထားၿပီး ေျမာက္ကိုရီးယား ပညာရွင္ေတြနဲ႔ အတူ လွ်ဳိ႕ဝွက္လိႈဏ္ဂူတခုကို ေဖာက္လုပ္ေနပါတယ္။
ဒီလႈိဏ္ဂူက ဘာလုပ္ဖို႔ ေဖာက္လုပ္ေနလဲဆိုတာ အတိအက် မသိရေပမယ့္ အဲဒီကိုေရာက္ခဲ့ၿပီး ျမင္ေတြ႔ခဲ့သူေတြ ေျပာျပခ်က္အရေတာ့ လႈိဏ္ဂူ အက်ယ္ဟာ ဆယ္ဘီးကား ၃ စီး ေရွာင္ႏိုင္တဲ့ အက်ယ္အဝန္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဂူေပါက္ဝေတြကို ကြပ္ထားတဲ့အထူက ၂ ေပ ေလာက္ရွိေၾကာင္း၊ နံရံေတြကလည္း အေတာ္ခိုင္ခိုင္ခန္႔ခန္႔ လုပ္ထားေၾကာင္း ေျပာဆိုၾကပါတယ္။
တပ္ထဲကို ဝင္ထြက္ခြင့္ရခဲ့သူ တခ်ဳိ႕ကို ကိုးကားၿပီး ႏ်ဴကလီးယားစီမံကိန္းလို႔ ယူဆေျပာဆိုေနသူေတြရွိသလို မိတၳီလာမွာရွိတဲ့ အစိုးရ တိုက္ေလယာဥ္ေတြကို ေနရာအခက္အခဲေၾကာင့္ ဒီေတာင္မွာ ေျပာင္းထားဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတာလို႔ ေျပာဆိုေနၾကတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ လက္နက္ေတြ ေရႊ႕ေျပာင္းဖို႔ လြယ္ကူေအာင္ ေျမေအာက္လမ္း ေဖာက္တယ္လို႔ ေျပာသူေတြလည္းရွိၿပီး အမ်ားစု ေျပာေနၾကတာကေတာ့ ေဝဟင္ပစ္ အေျမွာက္လက္နက္တပ္လို႔လည္း ဆိုၾကပါတယ္။
ဒီတပ္ဟာ ရြာမြန္၊ နတ္ေမာက္ ဘက္ကို သြားတဲ့ ကားလမ္းရဲ႕ အေနာက္ဘက္ ၃ မိုင္ အကြာေလာက္မွာ ရွိပါတယ္၊ ဒီကားလမ္းဟာလည္း ေက်ာက္ပန္းေတာင္း-မိတၳီလာ ကားလမ္းမႀကီးေပၚမွာ ရွိတဲ့ ေရႊအုန္းပင္ ကားဂိတ္ကေန ျဖတ္ၿပီး ေဖာက္ထားတဲ့ ကားလမ္း ျဖစ္ပါတယ္။
တပ္ရဲ႕ အေရွ႕ဘက္ ၃ မိုင္ေလာက္မွာပဲ ေက်ာက္ခြဲစက္ႀကီး တခုရွိၿပီး အဲဒီမွာ ခြဲတဲ့ေက်ာက္ေတြကို လႈိဏ္ဂူရွိတဲ့ ေတာင္ေျခက တပ္ကို ပို႔ပါတယ္။ ခြဲဖို႔ ရွာထားတဲ့ ေက်ာက္ပံုေတြဟာလည္း ေက်ာက္ခြဲစက္ရွိတဲ့ ေနရာကေန ေရႊအုန္းပင္ ကားဂိတ္နားအထိ ကားလမ္းရဲ႕ ေဘးဘယ္ညာ ႏွစ္ဖက္မွာ ၄-၅ မိုင္ေလာက္ ပံုထားတာကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။
လႈိဏ္ဂူအနီး တည္ထားတဲ့ စစ္တပ္ အေဆာက္အအံုေတြကို သေဘၤာေဆး အစိမ္းေရာင္ေတြနဲ႔ အေရာင္ျခယ္ထားၿပီး ေတာင္ေပၚနဲ႔ ေတာင္ေျခမွာ အေစာင့္ကင္းတဲေတြ ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ စီစီတီဗီကင္မရာနဲ႔ လူတဖက္ခန္႔ရွိ သေဘၤာေဆး အစိမ္းေရာင္ ျခယ္ထားတဲ့ မီးလံုးေတြလည္း တပ္ဆင္ထားတဲ့အတြက္ ဓာတ္ပံု ဗီဒီယိုမွတ္တမ္းေတြယူဖို႔ ခက္ခဲပါတယ္။
ယုန္လိုက္ရင္း ကန္႔သတ္နယ္ေျမထဲကို ေရာက္သြားတဲ့ ေဒသခံ ရြာသား ၂ ဦးကို အဲဒီမီးလံုးေတြနဲ႔ တမိုင္ေက်ာ္ေလာက္ထိ ထိုးၾကည့္တဲ့အတြက္ ရြာသားႏွစ္ဦး ထိတ္ထိတ္လန္႔လန္႔နဲ႔ အသက္လုၿပီး ထြက္ေျပးခဲ့ရတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ေတာင္ေျခက ကန္႔သတ္နယ္ေျမေတြထဲကို ကၽြံၿပီး ႏြားေက်ာင္းမိတဲ့ ရြာသားအခ်ဳိ႕လည္း ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေက်းရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးေတြရဲ႕ အာမခံခ်က္နဲ႔ ျပန္လြတ္လာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ဒီေတာင္ေျခဘက္ကို က်မတို႔ဘက္က ရြာသူရြာသားေတြ ေျခဦး မလွည့္ရဲေတာ့ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ စီမံကိန္းမွာရွိတဲ့ ေျမာက္ကိုရီးယား ပညာရွင္ ၃ ေယာက္ဟာ ေခြးသား အရမ္းႀကိဳက္တဲ့အတြက္ ဒီစီမံကိန္းရွိရာ ပင္းကေတာ့ေတာင္ရဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာရွိတဲ့ ဆင္ေသကန္ရြာက တပတ္တခါေလာက္ ၇ ပိႆာ အရြယ္ခန္႔ရွိတဲ့ ေခြးတေကာင္ ဖ်က္ၿပီး သြားေရာင္းေပးရတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
ေျမာက္ကိုရီးယား ပညာရွင္ေတြ ကိုယ္တိုင္လည္း ဆင္ေသကန္နဲ႔ ရွမ္းကုန္းရြာေတြကို ရံဖန္ရံခါ အလည္အပတ္ သေဘာမ်ဳိး ေရာက္လာၾကပါတယ္။ ျမန္မာစကားကိုေတာ့ “မဂၤလာပါ” ဆိုတာေလာက္ပဲ ေျပာတတ္တယ္လို႔ ရြာသားေတြထံက သိရပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ အမဲသား၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္နဲ႔ တျခား သားငါးေတြေရာင္းတဲ့ ဆင္ေသကန္ရြာခံ တခ်ဳိ႕လည္း အဲဒီတပ္ထဲကို သြားေရာင္းခြင့္ ရပါတယ္။ အခုဆို ေစ်းေရာင္းသြားတဲ့ ဆင္ေသကန္ရြာသူ တခ်ဳိ႕နဲ႔ တပ္ထဲက တပ္သား တခ်ဳိ႕နဲ႔ေတာင္ အိမ္ေထာင္က်ေနၿပီး စစ္သားတခ်ဳိ႕လည္း ရြာထဲကို မၾကာခန ဝင္ထြက္သြားလာေနပါတယ္။
ေခြးသားေရာင္းသူ အပါအဝင္ ဆင္ေသကန္ရြာက ေစ်းသည္ေတြက တျခားရြာေတြမွာ သြားေရာင္းတာထက္ တပ္ထဲက ေစ်းပိုေပးတဲ့အတြက္ ပင္းကေတာ့ေတာင္ကို ေက်ာ္ၿပီး ပင္ပင္ပန္းပန္း ေျခက်င္ သြားေရာင္းၾကပါတယ္။ ဒီေစ်းသည္ေတြလည္း တပ္အဝင္မွာ အစစ္ခံၾကရပါတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္း ကေန ေရဒီယိုအထိ ဘာမွ သယ္ခြင့္မရဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။
ေတာင္-ေျမာက္ သြယ္တန္းေနတဲ့ ပင္းကေတာ့ ေတာင္တန္းႀကီးေပၚမွာ ဒီတပ္တခုတည္းရွိတာ မဟုတ္ဘဲ လိႈဏ္ဂူ ေဖာက္ေနတဲ့ ဒီတပ္ဟာ ေျမာက္ဘက္အစြန္မွာ ျဖစ္ၿပီး အလယ္မွာက ဆက္သြယ္ေရးတပ္နဲ႔ ေတာင္ဘက္အစြန္မွာ မေကြး ပင္မ စစ္လက္နက္ ပစၥည္းတပ္ရွိပါတယ္။ ဒီတပ္ေတြဟာ ေတာင္ေၾကာ တခုတည္းမွာပဲ တည္ေဆာက္ထားတာျဖစ္ၿပီး တပ္တခုနဲ႔ တခု ၅ မိုင္ ေက်ာ္ေလာက္ ကြာေဝးပါတယ္။
ဒီတပ္ ၃ ခုထဲမွာ အလယ္က ဆက္သြယ္ေရးတပ္ဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ တပ္အနီးက လမ္းအတိုင္း ေဒသခံေတြကို ျဖတ္သြားျဖတ္လာခြင့္ ျပဳေပမယ့္ လႈိဏ္ဂူေဖာက္လုပ္ေနတဲ့ တပ္နဲ႔ စစ္လက္နက္ ပစၥည္းတပ္ကေတာ့ ေဒသခံေတြနဲ႔ သူစိမ္းေတြကို အနားကပ္ခြင့္ေတာင္ မေပးဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။
ရြာမြန္ရဲ႕ အေနာက္ဘက္မွာရွိတဲ့ စစ္လက္နက္ ပစၥည္းတပ္ဟာ သူတို႔ကန္႔သတ္ထားတဲ့ နယ္ေျမအတြင္းမွာ ႏြားစာအတြက္ ျမက္လာရိတ္ရင္ေတာင္ မွတ္ပံုတင္ ျပရပါတယ္။ ဒါတင္ မကေသးပါဘူး၊ လွည္းတစ္စီးစာ ျမက္ရိတ္ရင္ သူတို႔အတြက္ ေျမၾသဇာဆိုၿပီး ေနာက္ေခ်း ႏွစ္တင္း ေပးရပါေသးတယ္။
ဒီတပ္ထဲမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္ေလာက္က တပ္မိသားစုေတြကို စာသင္ရင္း ဗီဒီယိုမွတ္တမ္းယူမိတဲ့ ေက်ာင္းဆရာ တဦးကို စစ္တပ္က ဖမ္းဆီးၿပီး ျပန္လြတ္လာတဲ့ သတင္းမၾကားရဘဲ အဲဒီေက်ာင္းဆရာရဲ႕ အစအန ေပ်ာက္ေနတယ္လို႔ ရြာမြန္ေဒသခံေတြ ေျပာျပခ်က္အရ သိရပါတယ္။
ဒီ တပ္စီမံကိန္း စတည္စဥ္က အနီးမွာရွိတဲ့ ရြာေလး၊ ရြာမြန္၊ ကုန္းေဇာင္း၊ ေတာင္ေထာင့္ အပါအဝင္ ရြာေပါင္း ဆယ္ရြာေက်ာ္က ရာနဲ႔ခ်ီတဲ့ ေတာင္ယာေတြကိုသိမ္းၿပီး သီးစား ျပန္ခ်စားေနတဲ့အတြက္ အခုအခါမွာ ရြာခံေတြက စုေပါင္းလက္မွတ္ထိုးၿပီး ျပန္ေတာင္းေနၾကပါတယ္။
ရြာခံေတြက စုေပါင္းလက္မွတ္ထိုးၿပီး တိုင္တန္းတာကို အစိုးရက ဘာမွ ေဆာင္ရြက္ေပးမႈ မရွိလို႔ဆိုၿပီး ေျမယာေတြ ျပန္ရေရး ေတာင္းဆိုၾကဖို႔ ယာပိုင္ရွင္ေတြက ျပင္ေနၾကပါတယ္။
ဒီတပ္ေတြ စြဲထားတဲ့ ပင္းကေတာ့ ေတာင္တန္းဟာ မိုးရာသီ တခုကလြဲၿပီး ပူးျပင္းေျခာက္ေသြ႔ကာ ေရရွားပါးတဲ့ေနရာ ျဖစ္ပါတယ္။ တိရိစာၦန္ စားက်က္ေနရာကလြဲလို႔ အသီးအႏွံေတြေတာင္ စိုက္ပ်ဳိးလို႔ရတဲ့ ေနရာေတြ မဟုတ္တဲ့ လြင္တီးေခါင္ ေတာင္ကုန္းေတြပါ၊ မိုးရာသီမွာေပါက္တဲ့ ျမက္ေတြေတာင္ ေဆာင္းလယ္ပိုင္းေလာက္ ေရာက္တာနဲ႔ ေျခာက္ေသြ႔ကုန္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒီတပ္ေတြထဲမွာ အနီးအနားက ရြာေတြမွာ မရႏိုင္တဲ့ ေရ၊ မီး ၂၄ နာရီရၿပီး စားေသာက္ဆိုင္၊ လင္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ လ်ပ္စစ္မီးကေတာ့ ေဖာေဖာသီသီ သံုးႏိုင္တဲ့အတြက္ ပင္းကေတာ့ ေတာင္တန္းႀကီးတခုလံုး တညလံုး ထိန္ထိန္လင္းေနပါတယ္။
ဒီေတာင္တန္းဟာ ေနျပည္ေတာ္-ေက်ာက္ပန္းေတာင္း ရထားလမ္းရဲ႕ အေရွ႕ဘက္ ၂ မုိုင္ အကြာမွာ ရွိၿပီး ေက်ာက္ပန္းေတာင္း-မိတၳီလာ ကားလမ္းမႀကီးကေန နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ကို ျဖတ္ေဖာက္ထားတဲ့ ကားလမ္းရဲ႕ အေနာက္ဖက္ ၃ မိုင္ေက်ာ္ အကြာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေတာင္ရဲ႕ အေနာက္ဖက္ ၃ မိုင္ခန္႔အကြာ ေတာင္ေၾကာ တေလွ်ာက္မွာေတာ့ ပင္းေခ်ာင္း (အင္းကန္)၊ ဆင္ေသကန္၊ ရွမ္းကုန္း၊ ေဂြးကုန္းနဲ႔ သားျမား ေက်းရြာေတြရွိသလို ေတာင္ရဲ႕ အေရွ႕ဖက္မွာလည္း ဆားတံုး၊ ဒန္႔သလြန္၊ စရန္အိုင့္၊ ပင္းၿမိဳ႕ေဟာင္း၊ ကုန္းေဇာင္း၊ ေတာင္ေထာင့္၊ ရြာေလး၊ ရြာမြန္ စတဲ့ ရြာေတြဟာ ဒီေတာင္ေၾကာတေလွ်ာက္လံုးမွာ အနီးဆံုး ရြာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ပင္းကေတာ့ ေတာင္အနီးမွာရွိတဲ့ က်မတို႔ ေဒသခံေတြဟာ အရင္တုန္းက ေတာင္ေပၚနဲ႔ ေတာင္ေျခေတြမွာ မွ်စ္ခ်ဳိး၊ ထင္းခုတ္၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ရွာ၊ တိရိစာၦန္ေတြ စားက်က္ေျမအျဖစ္ အသံုးျပဳႏိုင္ခဲ့ၾကေပမယ့္ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ကစၿပီး ဒီေတာင္ေပၚမွာ အစိုးရတပ္ အေဆာက္အဦးေတြ တည္ေဆာက္လာၿပီး ေနာက္ပိုင္း ကန္႔သတ္နယ္ေျမေတြ လုပ္လိုက္ၿပီးကတည္းက ေဒသခံေတြ ေတာင္ေျခကို ကပ္ခြင့္မရေတာ့တာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါကေတာ့ သမၼတဦးသိန္းစိန္က ဒီမိုကေရစီျဖစ္စဥ္ကို သြားေနခ်ိန္၊ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ ရွိရမယ္ဆိုၿပီး ေျပာဆိုေနခ်ိန္မွာ စစ္တပ္က ေျမေတြ ေနရာေတြ သိမ္းယူ၊ ေဒသခံေတြကို ႏွင္ထုတ္ကာ ေျမာက္ကိုရီးယား ပညာရွင္ေတြနဲ႔ လွ်ိဳ႕လွ်ိဳ႕ဝွက္ဝွက္လုပ္ေနတဲ့ စီမံကိန္းတခု အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။The Irrawaddy (Burmese Version)
No comments:
Post a Comment
မိတ္ေဆြ...အခ်ိန္ေလးရရင္ blogg မွာစာလာဖတ္ပါေနာ္
ဗဟုသုတ ရနိုင္တယ္။