#ေအာက္လမ္းနည္းနဲ႔ရတဲ့ေအာင္ျမင္မႈ - #ဂ်ဴး

 

Eternal Light Magazine

 

#ေအာက္လမ္းနည္းနဲ႔ရတဲ့ေအာင္ျမင္မႈ - #ဂ်ဴး

Q. အခုေခတ္မွာ အႏုပညာနယ္ပယ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စီးပြားေရးနယ္ပယ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တျခားဘယ္နယ္ပယ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ မွန္မွန္ကန္ကန္ ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့ရတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ေအာက္လမ္းနည္းကိုသံုးၿပီး ေအာင္ျမင္မႈရေနတဲ့သူေတြရိွေတာ့ လူငယ္ေတြက သူတို႔ကိုၾကည့္ၿပီး အတုယူမမွားရေအာင္ ဘာေတြလုပ္ေဆာင္သင့္လဲဆရာမ။

A. အေရးႀကီးတာက လူငယ္ေတြရဲ႕အနားမွာ သူတို႔အထင္ႀကီး အားက်စရာလူရိွဖို႔လိုတယ္။ အဲဒီ သူတို႔အားက်ရတဲ့လူကလည္း တကယ္ကို အားက်ေလာက္စရာ ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းတဲ့သူမ်ဳိး ျဖစ္ရမယ္။ မိဘက သားသမီးေတြ အထင္ႀကီးအားက်ေလာက္စရာျဖစ္ရင္ အေကာင္းဆံုးေပါ့။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ သားသမီးေတြက မိဘကို အထင္မႀကီးတတ္ၾကဘူး။ အထူးသျဖင့္ ၀င္ေငြနည္းတဲ့ အေဖဆိုရင္ သားေတြ၊ သမီးေတြက အထင္မႀကီးဘူးေလ။ အဲဒီလို အထင္မႀကီးရင္ ကေလးအတြက္ မေကာင္းဘူး။ သူတုိ႔ရဲ႕ Hero က အေဖျဖစ္ရမယ္ေလ။ ဒါေပမဲ့ အေဖမျဖစ္ေတာ့ ဘယ္သူ႔ကို သူက Hero လုပ္ရမလဲ။ သူက ေငြရွာႏိုင္တဲ့ ခ႐ိုနီတစ္ေယာက္ေယာက္ကို Hero သတ္မွတ္ခ်င္ သတ္မွတ္ေနလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါမ်ဳိးမွာ အေဖက သားသမီးေတြရဲ႕ Hero ျဖစ္ဖုိ႔ဆိုရင္ အေဖဟာ ၀င္ေငြနည္းေပမယ့္ ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ပတ္သက္လို႔ သိပ္ေတာ္တယ္ဆိုတာမ်ဳိး အေမက ေျပာျပေပးရမယ္။ မင္းအေဖက ဘယ္ေလာက္ပဲ ပိုက္ဆံရွာတာ နည္းသည္ျဖစ္ေစ၊ မင္းအေဖဟာ သူမ်ားရဲ႕ မ်က္ခံုးေမြးေပၚမွာ စႀကႍမေလွ်ာက္ဘူး။ သူမ်ားမ်က္ရည္က်မွ ရမယ့္ပိုက္ဆံကို မယူဘူး။ မင္းအေဖ႐ံုးမွာ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ ယူလို႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလို ပိုက္ဆံကို သူ မယူခဲ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူရတဲ့ ႐ိုးသားျဖဴစင္တဲ့ပိုက္ဆံကို မင္း တန္ဖိုးထားသင့္တယ္လို႔ အေမက ေျပာျပရမယ္။ အေမက အဲဒီလိုမေျပာတတ္ဘဲ “ရွင္ရတဲ့ ၀င္ေငြေလးက ဘာမွ ရိွတာမဟုတ္ဘူး။ ရွင့္၀င္ေငြေလးနဲ႔မ်ား က်ဳပ္တုိ႔ စားရရင္ေတာ့ ငတ္ေသေလာက္ၿပီ။ က်ဳပ္ ဘာလုပ္လို႔ေပါ့”ဆိုတာမ်ဳိး ေျပာေနရင္ေတာ့ အဲဒီစကားေတြက ကေလးေတြရဲ႕နားထဲမွာ ၀င္သြားတယ္။ အေဖ ၀င္ေငြမရွိတာဟာ ရွက္စရာလို႔ သူတို႔ျမင္သြားမယ္။ ပိုက္ဆံေတြအမ်ားႀကီးရေနတဲ့သူေတြက ေကာင္းတယ္လို႔ သူတို႔ထင္သြားမယ္။ တကယ္တမ္းက အဲဒါဟာ က်င့္၀တ္နဲ႔ပတ္သက္တယ္ဆိုတာကို သူတုိ႔ သိသင့္တယ္။ အဲဒီလို သိသင့္တဲ့အတြက္ မိဘကလည္း ေျပာျပရမယ္။ စာေတြလည္း ဖတ္ရမယ္။


ေအာက္လမ္းနည္းနဲ႔ရတဲ့ေအာင္ျမင္မႈက အမွန္တရားတစ္ခုလို ျဖစ္သြားမွာကို ေၾကာက္ရတယ္။ အဲဒီလို အမွန္တစ္ခုမဟုတ္ဘူးဆုိတာကိုေတာ့ လူငယ္ေတြသိေအာင္ တုိ႔တစ္ေတြကလည္း တစာစာေျပာေပးေနရမွာေပါ့။ ဒါဟာ အမွန္မဟုတ္ဘူး။ ဒါဟာ ၾကာရွည္အတြက္လည္း မေကာင္းဘူး။ ခဏတစ္ျဖဳတ္ေတာ့ ဒီေအာင္ျမင္မႈကို ရခ်င္ရမယ္ေပါ့။ ဒီေအာက္လမ္းနည္းနဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈေလးတစ္ခ်က္ ရလိုက္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ ေအာင္ျမင္မႈဟာ တကယ့္ေအာင္ျမင္မႈအစစ္မဟုတ္တဲ့အတြက္ ေရရွည္လည္း ျမဲႏုိင္မယ္ မထင္ဘူး။ ကံေကာင္းလုိ႔ ေရရွည္ျမဲမယ္ဆိုရင္လည္း ဒီျမဲတဲ့ေအာင္ျမင္မႈဟာ ဂုဏ္သိကၡာရိွေသာ ေအာင္ျမင္မႈမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါကို လူငယ္ေလးေတြမသိရင္ သိေနတဲ့သူက ေျပာျပဖို႔လိုတယ္။ ဒီအတုိင္း ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ေနရင္ ကုိယ့္မွာလည္း အျပစ္ရိွတယ္။ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ သူလုပ္တာ မွားတယ္ဆုိၿပီး သိေနေပမယ့္ ဒီအတုိင္း မေျပာဘဲထားရင္ ကိုယ္လည္း အျပစ္ရိွတယ္။ ေျပာကိုေျပာရမယ္။ ဒါဟာ မွားတယ္ဆုိရင္ မွားတဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ ေျပာရေတာ့မယ္။ ေျပာရဲတဲ့သတိၱလည္း ရိွကိုရိွရမယ္။ အမုန္းခံၿပီးေတာ့ ေျပာရမွာေပါ့။ ေျပာတယ္။ မရဘူး။ စိတ္ပ်က္သြားတယ္။ မရဘူး။ ထပ္ေျပာ။ ကုိယ္တင္မက တျခားသူေတြလည္း ေျပာရမွာပဲ။ အဲဒီေတာ့ ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္းေျပာလို႔ ကိုယ့္စကားကို နားေထာင္မယ္လို႔ မထင္ဘူးဆိုရင္ ကုိယ္က အလြန္ေလးစားေသာ၊ တန္ဖိုးထားေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြရဲ႕ စကားလံုးေတြနဲ႔ ေျပာရမယ္။ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕အဆံုးအမေတြနဲ႔လည္း ေျပာရမယ္။ လူ႔က်င့္၀တ္ေတြ ဒါမွမဟုတ္ ဘာသာတရားရဲ႕ အဆံုးအမေတြနဲ႔ ညိႇၾကည့္လို႔ရိွရင္ ဒီေအာင္ျမင္မႈဟာ ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းေသာ ေအာင္ျမင္မႈမဟုတ္ဘူး။ ေငြေၾကးတိုင္းဟာလည္း ေအးခ်မ္းတဲ့ေငြမဟုတ္ဘူး၊ ပူေလာင္တဲ့ ေငြေတြ ရိွတယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္း၊ ဒါဟာ ဟီရိၾသတၱပ မရိွတာ၊ ဒါဟာ ရွက္ရမယ့္အလုပ္ ဆိုတာမ်ဳိးကို လူငယ္ေတြသိေအာင္ ေျပာျပရမယ္။

အမ်ားစုကေတာ့ တစ္ခဏမွာ လုိက္လာလိမ့္မယ္။ ဥပမာ Like ေတြ အမ်ားႀကီးရလိမ့္မယ္။ သို႔ေသာ္ တစ္ခ်ိန္က်လို႔ရိွရင္ အဲဒါဟာ ဂုဏ္ယူစရာမဟုတ္ဘူးလုိ႔ သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္လည္း သိလာမွာပဲ။ ဒါေပမဲ့ မသိခင္မွာ မွားတဲ့အေၾကာင္း ေျပာေပးဖို႔ အကုန္လံုးမွာ တာ၀န္ရိွတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ မီဒီယာသမားေတြက ေျပာရမယ္။

စာေရးဆရာမဂ်ဴး၏ဘ၀ေကာက္ေၾကာင္း (၂) အင္တာဗ်ဴးေဆာင္းပါးမွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္

Eternal Light Magazine
December 2015