”အေမ့ကို အပယ္တံခါးပိတ္သြားေအာင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ညီအစ္ကိုေတြ သကၤန္းစည္းခ်င္ေသးတယ္”ဟု ဆိုလာသူကေတာ့ အသက္ (၁၈) ႏွစ္အရြယ္ပဲ ရိွေသးတဲ့ လက္ဖက္ေရာင္းသူေလး ေမာင္ရဲရင့္ပဲ ျဖစ္ပါသည္။ ေမာင္ရဲရင့္ဟာဆိုရင္ အသက္ (၉ ႏွစ္)အရြယ္ကတည္းက ေက်ာင္းတက္ရင္း ဘီယာဆိုင္ေတြရိွရာဆီမွာ လက္ဖက္၊ ေျပာင္းဖူး၊ ေျမပဲ၊ ငါးနီတူစတဲ့ စားစရာမ်ား ေရာင္းခ်လာခဲ့ျခင္းျဖစ္ျပီး အခု (၁၈ နွစ္)ဆိုေတာ့ ဘ၀ရဲ႕ တ၀က္တိတိ ဒီအလုပ္ေပၚမွာ မီွတည္ရွင္သန္ခဲ့ရသူ ျဖစ္ပါသည္။
”ကြ်န္ေတာ္ လက္ဖက္စေရာင္းတုန္းက လခစားပါ။ အခုလို ကိုယ္ပိုင္ေရာင္းတာ သံုးနွစ္ေလာက္ပဲ ရိွပါေသး တယ္” ဟု သမာအာဇီ၀ျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းခြင့္ရျခင္းအား ဂုဏ္ယူစြာျဖင့္ ေျပာဆိုတတ္၏။ သူသည္ စာသင္ရင္းျဖင့္ လက္ဖက္ေရာင္းျခင္း အလုပ္အကိုင္ တျပိဳင္နက္တည္းလုပ္လာခဲ့ရာမွ လြန္ခဲ့သည့္ နွစ္နွစ္ခန္႔ ကိုးတန္းအေရာက္တြင္ ေက်ာင္းပညာေရးအား စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရသူ ျဖစ္သည္။
ေမာင္ရဲရင့္သည္ ေမြးခ်င္းေမာင္ႏွမကိုးေယာက္အနက္ ႏို႔ညွာျဖစ္ျပီး သူ၏ေအာက္တြင္ ညီမငယ္တဦးသာရိွ၏။ ေမာင္ရဲရင့္ အသက္ နွစ္နွစ္ေက်ာ္ခန္႔တြင္ မိခင္ဆံုးပါးသြားခဲ့ျပီး တမိသားစုလံုး အခက္အခဲမ်ားစြာျဖင့္ ရုန္းကန္ ခဲ့ရသည္ဟု ဆိုသည္။ ဇာတိ ပခုကၠဴမွေန၍ မိသားစုလိုက္ ရန္ကုန္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကသူ မ်ားျဖစ္ျပီး အိမ္ငွားျဖင့္ ေနထိုင္ခဲ့ရသူ ျဖစ္၏။ ကြ်န္ေတာ္ ေက်ာင္းတက္ရင္း ေဈးေရာင္းေတာ့ လြယ္ေတာ့ မလြယ္ဘူး။ ေဖာ့ကန္ကေန ဆူးေလ-ပန္းဆိုးတန္းကိုလာရတာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီတုန္းကတည္းက ကြ်န္ေတာ့္ မိသားစုကို ကိုယ္ပိုင္အိမ္ေလးနဲ႔ထားခ်င္ခဲ့တာ”ဟု သူ၏ ကေလးဘ၀စိတ္ကူးအား ေျပာျပခဲ့သည္။ စတင္ေဈး ေရာင္းစဥ္က လခစား တလက်ပ္တေသာင္းခဲြျဖင့္ စတင္ေရာင္းခ်ခဲ့ၿပီး ပန္းဆိုးတန္း-ဆိပ္ကမ္းသာလမ္းစသည့္ ေနရာအနီးမွ ဘီယာဆိုင္မ်ား တဆိုင္၀င္ တဆိုင္ထြက္ ေရာင္းခ်ခဲ့ရသည္။
သူျဖတ္သန္းရေသာ ပတ္၀န္းက်င္သည္ သာမန္ေဈးသည္မ်ား၏ ပတ္၀န္းက်င္ကဲ့သို႔မဟုတ္ဘဲ ေသာက္စား ထားသူမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အခန္႔မသင့္လွ်င္ အႏိုင္က်င့္ျခင္း၊ ရန္ရွာျခင္းမ်ားလည္း ၾကံဳေတြ႕ႏိုင္သည္။
”အိမ္က အဆင္မေျပေတာ့ အားတင္းျပီး ေရာင္းရတာေပါ့။ ေသာက္စား ထားတဲ့သူေတြက ျပႆနာ မရွာရင္ ေတာင္ ဘီယာဆိုင္ေတြက သူတို႔ဆိုင္ ေရွ႕လာေရာင္းတာ မၾကိဳက္ေတာ့ ခဏခဏ ေမာင္းထုတ္တာ ခံရတယ္” ဟု ၾကံဳေတြ႕ရင္ဆိုင္ရသည့္ အခက္အခဲအား ေျပာျပသည္။ အမွန္တကယ္ပင္ မည္သည့္စားေသာက္ဆိုင္၊ ဘီယာဆိုင္မွ ျပင္ပ အစားအစာ ယူေဆာင္ျခင္းအား ခြင့္မျပဳ ေၾကာင္း တရား၀င္ စာကပ္ေၾကညာထားသည္ပင္မဟုတ္ေလာ။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစ အိမ္၏ စီးပြားေရး မေျပ လည္မႈ၊ အိမ္ပိုင္ဆိုင္လိုသည့္ လူငယ္ေလးတဦးက အခက္အခဲမ်ားအား အန္တုရင္း လက္ရိွသက္တမ္း တ၀က္အား ေဈးေရာင္းရင္းျဖင့္ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့သည္ဟု ဆိုပါသည္။ ေဈးေရာင္းသူမ်ားထဲတြင္ သူ၏အိမ္မွ ရဲရင့္အပါအ၀င္ က်န္အစ္ကို ႏွစ္ဦးပါ ေရာင္းခ်သည္ဟု ဆိုသည္။ ”ကြ်န္ေတာ့္ အစ္ကိုနွစ္ေယာက္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ေရာင္းအားဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္က ပိုျပီးေရာင္းအားေကာင္းတယ္’‘ ဟု အလုပ္အေပၚ ၾကိဳးစားမႈရလဒ္အား ေျပာျပပါသည္။
အိမ္ငွားေနထိုင္ရာမွ ေနအိမ္ပိုင္ဆိုင္လိုသည့္အတြက္ ၾကိဳးစားေရာင္းခ်ရာမွ လြန္ခဲ့သည့္ နွစ္အနည္းငယ္တြင္ ေျမတကြက္ ၀ယ္ယူနိုင္ခဲ့ျပီး ကိုယ္ပိုင္အိမ္ျဖင့္ေနနိုင္သည္အထိ ၾကိဳးစားမႈအသီးအပြင့္အား စတင္ ခံစားလာခဲ့ ရသည္ဟု ဆိုသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေနအိမ္တလံုးပိုင္ဆိုင္ျခင္းသည္ သူ၏ အိပ္မက္အစစ္အမွန္မဟုတ္ေသးဘဲ ေဈးေရာင္းခ်သည့္ ညီအစ္ကို သံုးဦးစလံုး ကိုယ္ပိုင္အိမ္တလံုးစီ ပိုင္ဆိုင္လိုသည္ဟု ဆိုသည္။ ”တရက္အျမတ္ေငြကို အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ေရာင္းအားေလးေသာင္းေက်ာ္၊ ေလးေသာင္း၀န္းက်င္ရရင္ ကြ်န္ေတာ္ ထက္၀က္ေက်ာ္ ျမတ္ပါတယ္”ဟု သူ၏၀င္ေငြအား ေျပာျပသည္။ ယင္းကဲ့သို႔ အျမတ္ေငြ ရရန္ မ်ားစြာၾကိဳးစားခဲ့ရေၾကာင္း၊ ဘီယာဆိုင္မွ ၀န္ထမ္းမ်ားနွင့္ အဆင္ေျပရန္ မ်ားစြာအားထုတ္ခဲ့ျပီး မိမိေဖာက္သည္ မ်ား၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားအား အစဥ္ဂရုျပဳ ျဖည့္ဆည္းေပးရသည္ဟုဆို၏။
”သူမ်ားေတြ ဖုန္းကိုယ္စီသံုးျပီး ဂိမ္းေတြ၊ ဘာေတြ ေဆာ့ေနရင္ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေဆာ့ခ်င္တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အဲလိုေဆာ့ေနရင္ ကိုယ့္ေဖာက္ သည္ေတြ လိုအပ္ခ်က္ေတြ လစ္ဟာသြားမွာစိုးလို့ ေဈးေရာင္းတဲ့ဆီကို ဖုန္းမယူလာဘူး”ဟု အလုပ္အေပၚ အေလးအနက္ထားပံုကိုလည္း ေျပာျပသည္။ မိမိရည္မွန္းခ်က္ မျပည့္၀ေသး၍ ေဈးေရာင္းျခင္းအား မည္သည့္ ရက္မွ အနားမယူဘဲ ေန႔စဥ္ ၾကိဳးစားေရာင္းခ်သည္ဟု ဆိုသည္။အင္းစိန္ေအာင္ဆန္းမွ ျမိဳ႕ထဲသို႔ ညေနသံုးနာရီထိုးေရာက္ေအာင္လာျပီး ည ၁၀ နာရီ၀န္းက်င္ေရာက္မွ ျပန္ ရေလ့ရိွသည္ဟုဆိုသည္။ ”ညဘက္ လိုင္းကားမရိွလည္း အဆင္ေျပေအာင္ ျပန္တတ္ပါတယ္။ သိပ္ျပီး ေနာက္က်လည္း မပူဘူး။ ပါလာတဲ့ ေရာင္းကုန္အကုန္လံုးကုန္ေအာင္ေရာင္းျပီးမွ ျပန္တယ္”ဟု ေျပာသည္။
တခါတေလ သူတို႔အျပန္ ခရီးအတြက္ လမ္းစရိတ္မကုန္ေအာင္ ဘတ္စ္ကားသမားမ်ားအား ကူညီရန္ စပယ္ယာ အလုပ္၀င္လုပ္ေပးတတ္သည္ကို အၾကိမ္ၾကိမ္ျမင္ေတြ႕ခဲ့ဖူးသည္။သူ၏အိပ္မက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရာတြင္ လတ္တေလာအေျခအေန၌ က်ပ္သိန္း ၈၀ တန္ ေျမတကြက္အား ၀ယ္ယူထားျပီး က်ပ္သိန္း ၆၀ ေငြေခ်ထားသည္ဟု ေျပာျပခဲ့သည္။ ”ေလာေလာဆယ္ စိတ္ပူေနတာက က်န္တဲ့ သိန္း ၂၀ ေငြေခ်ဖို႔ပဲ။ စုေၾကးကလည္း စုထားေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အလုပ္ကို ပိုျပီးဂရုစိုက္ေရာင္းေနတယ္”ဟု ေျပာပါသည္။ လက္ရိွတြင္ သူတို႔ညီအစ္ကိုသံုးေယာက္သာ တမိသားစုလံုးအား ရွာေဖြေကြ်းေမြးေနျပီး သူ၏ ဖခင္ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳထားသူကိုပင္ အိမ္မွာ အတူတကြ ေနေစသည္ဟု ဆိုသည္။
အနာဂတ္ရည္မွန္းခ်က္ရိွသည့္ လူငယ္တဦး ေဈးေရာင္းေနသည္ကို ၾကည့္ရသည္မွာလည္း စိတ္၀င္စား အားက်ဖြယ္ျဖစ္သည္။ သူသည္ အတန္းပညာအမ်ားၾကီးမတတ္၊ လူမႈေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးေကာင္းရန္ မိတၱဗလဋီကာမဖတ္ မည္သည့္နာမည္ၾကီးတက္က်မ္းမွ မဖတ္ဖူးေသာ္လည္း ရွင္သန္က်င္လည္ရာ ပတ္၀န္း က်င္နွင့္ အဆင္ေျပလိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ ေနနိုင္စြမ္းရိွသည္။ သူ၏ဘ၀က သင္ၾကားေပးလိုက္ေသာ ပညာနွင့္ ကိုယ္ပိုင္အရည္အေသြးေပါင္းစပ္ကာ ေအာင္ျမင္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ေနသည္။ သူ၏ရည္ရြယ္ခ်က္ မ်ားအနက္ ညီမငယ္ကို ဘဲြ႕ရပညာတတ္ တေယာက္ျဖစ္ရန္ ပံ့ပိုးေပးသြားမည္ျဖစ္ျပီး ေႏြဦးေပါက္ တရက္တြင္ သူ႔မိခင္ အပယ္တံခါးပိတ္ရန္ သူတို႔ညီအစ္ကိုေမာင္နွမအားလံုး ပါ၀င္သည့္ ရွင္ျပဳပဲြတခုအား ဇာတိပခုကၠဴတြင္ က်င္းပသြားမည္ဟု ဆိုေလသည္။
ကြ်န္ေတာ္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ သာဓုေခၚလိုက္မိပါသတည္း။
ကိုခက္
News Watch
No comments:
Post a Comment
မိတ္ေဆြ...အခ်ိန္ေလးရရင္ blogg မွာစာလာဖတ္ပါေနာ္
ဗဟုသုတ ရနိုင္တယ္။