သား အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္

စာဖတ္ၾကရေအာင္

သား အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္
*******************************
.
"ေမေမ.. သား သံုးဖို႔ ပိုက္ဆံမရွိေတာ့ဘူး။ ပိုက္ဆံလဲြလာေပးဦး"
.
"ဘယ္ေလာက္ယူမလဲ သား?"
.
"ႏွစ္သိန္းေလာက္ေပါ့ ေမေမရယ္"
.
"လိုရမယ္ရ သံုးသိန္းလဲြေပးလိုက္ပါ အေမႀကီး။ က်န္းမာေရးလည္း ဂရုစိုက္ဦး သား"
.
"ဒါဆို သား ေက်ာင္းသြားေတာ့မယ္ေနာ္ ေဖေဖနဲ႔ေမေမ။ ပိုက္ဆံလဲြဖို႔ မေမ့နဲ႔ေနာ္"
.
ေနာက္တစ္ရက္ ေငြငါးသိန္းေရာက္လာခဲ့တယ္။
.
ပထမႏွစ္ း
"ေမေမ.. သား အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္"
.
"ဘယ္ေတာ့ ျပန္လာမလဲ သား?"
.
"ေငြလိုျပန္ၿပီလား သား? ေဖေဖ လဲြလာေပးရမလား?"
"မဟုတ္ဘူး ေဖေဖ။ အိမ္ပဲျပန္ခ်င္တာပါ။"
.
"အင္း.. ဒါဆိုလည္း ေက်ာင္းပိတ္တာနဲ႔ ျပန္ခဲ့ေတာ့သား။ ကားလက္မွတ္ေတြ
ႀကိဳျဖတ္ထားလိုက္။ က်န္းမာေရးလည္း ဂရုစိုက္ဦးေနာ္"
.
"ဟုတ္ကဲ့.. ေဖေဖနဲ႔ေမေမ"
.
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ဖုန္းေျပာၿပီးေနာက္ ေမေမငိုတယ္လို႔
ေနာက္မွကၽြန္ေတာ္သိခဲ့ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ႀကိဳက္
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အကၽြမ္းမဝင္တဲ့ဒီၿမိဳ႕မွာ ေက်ာင္းတက္ဖို႔
သေဘာတူခဲ့တယ္ဆိုၿပီး ေဖေဖကို ေမေမက အျပစ္ဆိုခဲ့တယ္တဲ့။
.
ဒုတိယႏွစ္၊ တတိယႏွစ္ း
"သား.. ဖုန္းမဆက္တာၾကာၿပီေနာ္။ အလုပ္မ်ားေနလား?"
.
"အလုပ္မ်ားတယ္ ေမေမ၊ ဖုန္းဆက္ဖို႔ အခ်ိန္ေတာင္မရဘူး"
.
"သားေမေမ သားကို လြမ္းေနတယ္ သားေရ။ အိမ္မွာ သူတစ္ေယာက္ထဲ
အားရင္ဖုန္းေလးဘာေလး ဆက္ပါဦး"
.
"ဟုတ္ကဲ့ပါ ေဖေဖ၊ ခုတေလာ အလုပ္မ်ားလို႔ပါ။ အခ်ိန္ရရင္ သားဆက္လိုက္ပါမယ္"
.
"ဒီေန႔ ဘယ္ႏွနာရီကားလဲ သား! ကားဂိတ္မွာ ေဖေဖလာေစာင့္ေနမယ္"
.
"မေစာင့္နဲ႔ ေဖေဖ၊ ဒီတစ္ေခါက္ ေက်ာင္းပိတ္တာ သားအိမ္မျပန္ေတာ့ဘူး။
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္လည္ဖို႔ ခ်ိန္းထားတယ္"
.
"သားႀကိဳက္တဲ့ အစားအစာေတြနဲ႔ သားေမေမ ေစာင့္ေနတယ္ သား"
.
"သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ ေလွ်ာက္လည္ရတဲ့ အခြင့္အေရးကနည္းတယ္ ေဖေဖရဲ႕"
.
"သား အိမ္ျပန္ရတဲ့ အခြင့္အေရးကလည္း နည္းတယ္ေလ။ သားနဲ႔ ႏွစ္ဝက္ေနမွတစ္ခါ ေဖေဖတို႔ဆံုၾကရတယ္"
.
အဲဒီေန႔က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေလွ်ာက္လည္ၿပီး အိမ္ျပန္ခ်ိန္ညနက္သြားတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ျပင္ဆင္ထားတဲ့ဟင္းေတြ အရာမယြင္းခဲ့ဘူး။ သားမရွိေတာ့ ထမင္းစားရတာ မၿမိန္လိုက္တာတဲ့ ေမေမကေျပာတယ္။
.
အလုပ္သင္ း
"ေမေမ... အလုပ္သင္က ပင္ပန္းလိုက္တာ သားအိမ္ျပန္မယ္"
.
"ျပန္ခဲ့သား.. သားကို ေမေမတို႔ ေကၽြးထားႏိုင္ပါတယ္"
.
"ျပန္ခဲ့သား.... ေဖေဖအလိုပ္လုပ္ႏိုင္ေသးတယ္။ သားကို ေကၽြးထားႏိုင္ပါတယ္"
.
ေဖေဖ၊ ေမေမတို႔ရဲ႕ စကားက အိမ္ျပန္ခ်င္သူကၽြန္ေတာ့္ကို အိမ္ခ်က္ခ်င္းျပန္ေစခဲ့တယ္။
.
အလုပ္သင္ ဒုတိယႏွစ္ း
.
"အလုပ္မ်ားေနလားသား! ထမင္းေတြ ပံုမွန္စားရဲ႕လား?"
.
"အလုပ္မ်ားတယ္ ေမေမ၊ ျဖစ္သလိုပဲ ေခါက္ဆဲြျပဳတ္စားလိုက္တယ္"
.
"ေခါက္ဆဲြျပဳတ္ပဲ စားလို႔ရမလား သား? အဟာရလည္း လိုေသးတယ္။ ဆိုင္ဟင္းေတြ မွားစားေလ"
.
"ဟုတ္ကဲ့ပါ.. ေမေမ"
.
အားလပ္ရက္ အိမ္ျပန္ျဖစ္ေတာ့ အိမ္ေရွ႕ေျမကြက္လပ္မွာ ငါးေျခာက္၊
ဝက္အူေခ်ာင္းစတဲ့ အေျခာက္စာေတြ အမ်ားႀကီးလွန္းထားတာ ေတြ႔လိုက္တယ္။
.
"ဒါေတြက အလုပ္မရႈပ္ဘူး။ ဆီထည့္ေၾကာ္စားရံုပဲ"တဲ့ ေမေမကေျပာတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေတာ့ ေမေမကိုယ္တိုင္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေၾကာ္ထားတဲ့
အစားအစာေတြကိုလည္း ပုလင္းလိုက္ ထည့္ေပးလိုက္ေသးတယ္။
.
ယခုလက္ရွိ း
"ေမေမ... သားအေျခတက်ျဖစ္တာနဲ႔ ေမေမကို သားေခၚလိုက္မယ္။ အခု သားပိုက္ဆံစုေနတယ္ ေမေမ"
.
"အဲဒီႏိုင္ငံမွာ ပစၥည္းေတြေစ်းကႀကီးနဲ႔ သားပဲ ေခၽြတာသံုးပါ"
.
"သား ပိုက္ဆံရွိပါတယ္ ေမေမ၊ ေမေမလာရင္ တည္းဖို႔ေနရာလည္း ရွိပါတယ္"
.
"သားေဖေဖကို ေမေမေစာင့္ေရွာက္ရဦးမယ္ သားရယ္"
.
ေဖေဖက ေမေမကို မခဲြႏိုင္သူမွန္း ကၽြန္ေတာ္သိတယ္။ ေမေမ့မွာ
အၿမဲစိုးရိမ္ပူပန္ေနရမယ့္ကံ ပါခဲ့ပံုရတယ္။ သူတို႔ဆီ
ကၽြန္ေတာ္ဖုန္းဆက္တိုင္း ေျပာျဖစ္တဲ့စကားေတြက
ဒီသံုးေလးခြန္းပဲရွိတယ္။ ဒီစကားပဲၾကားေနရလို႔ ေမေမစိတ္ရႈပ္ေနေလာက္ၿပီလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။
.
အလုပ္မ်ားလို႔ သူတို႔ဆီဖုန္းသံုးေလးရက္ေလာက္ မဆက္ျဖစ္ခဲ့အခါ ေမေမက
ကၽြန္ေတာ့္ကို ေနေကာင္းလား? ထမင္းဝ,ဝစားရဲ႕လား?
အရမ္းပင္ပန္းေနၿပီလား?လို႔ ေမးတတ္တယ္။ တစ္ေန႔တစ္ခါ ဖုန္းေျပာေနလို႔
ေမေမ့မွာလည္း ေျပာစရာမ်ားမ်ားစားစား ရွိမွာမဟုတ္ဘူးလို႔
ကၽြန္ေတာ္ထင္ခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေမေမ့မွာ ေျပာစရာစကားေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အိမ္ျပန္တိုင္း စားပဲြဝိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ ဟင္းေတြရွိတယ္။
.
ေဖေဖ၊ ေမေမတို႔နဲ႔ဖုန္းေျပာတိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ေနေကာင္းလား?
ထမင္းဝ,ဝစားရဲ႕လား? အရမ္းပင္ပန္းေနၿပီလား? လို႔ အၿမဲေမးတတ္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူတို႔ကို အၿမဲမေမးခဲ့ဖူးသလို ေမးဖို႔လည္း ေမ့ေနတတ္တယ္။
.
အရင္တုန္းကေတာ့ သူတုိ႔ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ေကာင္းကင္ႀကီးပါ။
သူတို႔က"တစ္"ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္က"ႏွစ္"လို႔ မဆန္႔က်င္ရဲခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္
ခုခ်ိိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဘာေျပာေျပာ သူတို႔နားေထာင္ေတာ့တယ္၊
ကၽြန္ေတာ္ေျပာသမွ် အမွန္ျဖစ္တယ္။ သူတို႔ဟာ တစ္ေန႔တျခား အိုမင္းလာၿပီ။
အားကိုးမွီခိုဖို႔ စရွာၿပီ။ သူတို႔တစ္သက္မွာ ပိုင္ဆိုင္တာဆိုလို႔
ကၽြန္ေတာ္ပဲရွိေတာ့တယ္။
.
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာဖူးတယ္။
.
"တစ္ႏွစ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္၅ေခါက္ျပန္တယ္ထား၊ မိဘေတြ အသက္(၁ဝဝ)ထိေနႏိုင္ခဲ့ရင္ေတာင္ သူတို႔ကို အႀကိမ္(၂ဝဝ)ေလာက္ပဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ႔ႏိုင္ေတာ့မယ္"တဲ့။ မိဘနဲ႔ေတြ႔ဆံုရခ်ိန္က တျဖည္းျဖည္း
နည္းနည္းသြားပါၿပီ။
.
တစ္ႏွစ္ကို ၆-၇ႀကိမ္ျပန္ခဲ့တယ္ထားဦး။ ျပန္တိုင္းလည္း အလ်င္စလိုသြား
အလ်င္စလိုျပန္နဲ႔ သူတို႔နဲ႔ စကားေကာင္းေကာင္း ေျပာခဲ့ရတာနည္းတယ္။ "အခုပဲအိမ္ျပန္ေရာက္တယ္၊ အခုပဲ သြားေတာ့မလား? အိမ္ကို တည္းခိုခန္းမ်ားမွတ္ေနသလား"လို႔ ေမေမက မေက်မခ်မ္းရြတ္ပါတယ္။ ဒီလိုစကားၾကားတိုင္း ကၽြန္ေတာ္မ်က္ရည္လည္မိတယ္။ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ္ကို သူတို႔နဲ႔အတူ
အိမ္မွာၾကာၾကာေနေစခ်င္ၾကတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ဒီလိုေတာင္းဆိုမႈနည္းနည္းေလးကိုကၽြန္ေတာ္ မျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ခဲ့ၾကဘူး။
.
မိဘေတြ သက္ရွိထင္ရွားရွိေနေသးတယ္ဆိုရင္ အိမ္ကို မၾကာခဏဖုန္းဆက္ပါ။ သူတို႔အတြက္ အခ်ိန္မိနစ္ပိုင္းေလးေပးရတာ မခက္ခဲပါဘူး။ ခ်စ္သူအတြက္ အခ်ိန္တစ္နာရီေပးႏိုင္ရင္ မိဘအတြက္လည္း အခ်ိန္၅မိနစ္ ေပးႏိုင္ရပါမယ္။ ေျပာစရာစကားမရွိလည္း ဒီေန႔ ဘာစားသလဲ? ဒီေန႔ဘာေတြ အလုပ္မ်ားသလဲ?လို႔ အရင္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို သူတို႔ေမးခဲ့တာေတြ ျပန္ေမးပါ။ ထပ္ထပ္ေမးခံရလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔စိတ္ရႈပ္ခဲ့သလို သူတို႔ရႈပ္လိမ့္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။
.
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဘဝအတြက္၊ ေရွ႕ေရးအတြက္ဆိုတာေတြက သူတို႔ကို
လ်စ္လ်ဴရွဴေစတဲ့ အေၾကာင္းရင္းျဖစ္တယ္။ သူတို႔အေပၚ ကၽြန္ေတာ္တို႔
တင္က်န္ေနတဲ့အေၾကြးေတြ အမ်ားႀကီး... ဒါေတြကို ဒီေနရာမွာ
ေတာင္းပန္လိုက္ခ်င္ပါတယ္.. "ခြင့္လြတ္ပါ ေဖေဖနဲ႔ေမေမရယ္" လို႔...
.
မိဘေမတၱာက တစ္ကိုယ္ေကာင္းမဆန္ဘူး။ တုန္႔ျပန္မႈ မလိုလားဘူး။ သားသမီးေတြ က်န္းက်န္းမာမာနဲ႔ ႀကီးျပင္းလာေအာင္ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ရတာ မလြယ္ကူဘူး။ သူတို႔လုပ္သမွ် အရာအားလံုးဟာ သားသမီးေတြအတြက္ပဲျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္ရရင္ ဖုန္းဆက္ပါ၊ အိမ္ျပန္ပါလို႔ မိဘေတြကိုယ္စား
ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္။

Credit;သုတရသ မွ်ေဝမယ္