အိမ္အျပန္လမ္းမွာႏွင္းမႈန္မ်ားကိုဖယ္ၾကည့္ျခင္း

 

Inspire Myanmar

အိမ္အျပန္လမ္းမွာႏွင္းမႈန္မ်ားကိုဖယ္ၾကည့္ျခင္း

လ်ဴယန္းရွီတစ္ေယာက္ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခါမွာ သူ႔ဇနီးသည္ဟာ သူ႔ကိုမမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ အျပင္လူတစ္ ေယာက္ကိုဧည့္ခံသလိုမ်ိဳး ေဝေဝဝါးဝါး စကားေျပာေနတဲ့ဇနီးသည္ဟာ သူ႔ကိုမမွတ္မိရံုမွ်မကဘဲ မစၥတာဖန္းဆိုတဲ့ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔အာရံုေမွာက္မွားျပီး သူ႔ကိုအိမ္ျပင္ႏွင္ထုတ္လိုက္ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ရတဲ့ လ်ဴ ရဲ႕ အိမ္ျပန္ခရီးဟာ ထင္သလိုျဖစ္မလာေတာ့ပါဘူး။

Coming Home ဆိုတဲ့ဇာတ္ကားေလးဟာ နာမည္ၾကီးတရုတ္ဒါရိုက္တာ က်န္းယိမုရဲ႕လက္ရာတစ္ခုျဖစ္တယ္။ Hero, House of the flying daggers, Cause of the golden flowers , Flowers of war စတဲ့ ဇာတ္ကားေတြကို ရိုက္ကူးခဲ့တဲ့ Zhang Yimou ဟာ ဒီကားမွာေတာ့ ဝါရင့္သရုပ္ေဆာင္၂ဦးျဖစ္တဲ့ Chen Daoming , Gong Li တို႔နဲ႔အတူ တက္သစ္စ မင္းသမီးေလး Zhang Huiwen ကိုပါ ပြဲထုတ္လာပါတယ္။ မူရင္းဝတၳဳကေတာ့ စာေရးဆရာမ Geling Yan ရဲ႕ Criminal Lu Yanshi ျဖစ္တယ္။ ဇာတ္လမ္းကို ၁၉၆၀ ေက်ာ္ ၇၀ ဝန္းက်င္ႏွစ္မ်ားကို အေျခခံထားတယ္။ ပါေမာကၡတစ္ဦး ျဖစ္တဲ့ လ်ဴယန္းရွီ( Chen Daoming) ဟာ ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးကာလအတြင္းမွာ ေခၽြးတပ္အလုပ္သမားစခန္းကို အပို႔ခံထားရတယ္။ ဇနီးသည္ ဝမ္ယူ(Gong Li) နဲ႔ သမီးငယ္ တန္းတန္း(Zhang Huiwen) တို႔နဲ႔ေဝးရာမွာေပါ့။ တန္းတန္း အသက္ ၃ႏွစ္ထဲက ခြဲခြာခဲ့ရတာ အခုအထက္တန္းေက်ာင္းသူအပ်ိဳေပါက္ေလးအရြယ္အထိပဲ။ တန္းတန္းဟာ အက ေတာ္ ျပီး ေက်ာင္းအကအဖြဲ႕ထဲမွာပါဝင္ခြင့္ရတယ္။ ျပီးေတာ့ကပြဲတစ္ခုရဲ႕ေခါင္းေဆာင္အကမယ္ေနရာမွာ ပါဝင္ရဖို႔လည္း အလြန္ စိတ္ထက္သန္ေနခ်ိန္မွာပဲ သူ႔အေဖဟာ ေခၽြးတပ္စခန္းတစ္ခုနဲ႔တစ္ခုအေျပာင္းမွာထြက္ေျပးသြားတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကို ၾကားရေတာ့တယ္။ ျပီးေတာ့ ထြက္ေျပးသြားတဲ့ေနရာကလည္းသူတို႔ျမိဳ႕နဲ႔သိပ္မေဝးတဲ့ဘူတာတစ္ခုမွာတဲ့။

ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက တန္းတန္းနဲ႔သူ႔အေမ ဝမ္ယူကိုေခၚျပီး လြတ္လာတဲ့အက်ဥ္းသားအိမ္ျပန္လာရင္ လက္မခံဖို႔၊ သက္ဆိုင္ရာကိုအေၾကာင္းၾကားဖို႔၊ လ်ဴယန္းရွီဟာပါတီရဲ႕ရန္သူဆိုတာကိုမေမ့ဖို႔ ေျပာတဲ့အခါ မိခင္ျဖစ္သူမွာ သာ အံ့ၾသတုန္လႈပ္ေနေပမယ့္ သမီးျဖစ္သူတန္းတန္းကေတာ့ ပါတီရဲ႕သစၥာကိုအျမဲေစာင့္သိမွာျဖစ္ေၾကာင္း ရဲရဲကတိေပး လိုက္တာကိုေတြ႕ရတယ္။ ဒီေနရာမွာ ႏွလံုးသားႏုနယ္စဥ္ကေလးဘဝထဲက ရိုက္သြင္းထားတဲ့ဝါဒေရးရာသံမိႈေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဆိုတာ ေတြးမိပါတယ္။ ငယ္စဥ္ထဲကကြဲကြာသြားတဲ့ဖခင္ျဖစ္သူအေပၚရွိရမယ့္ သံေယာဇဥ္ကို ပါတီဝါဒကတ္ေၾကးကျဖတ္ေတာက္ပစ္ခဲ့တာပါ။ ဒါတင္မကဘဲ အဲဒီ့ကတ္ေၾကးနဲ႔ပဲ တန္းတန္းဟာ အိမ္မွာ ရွိသမွ် ဖခင္ပံုမွန္သမွ်ကိုညွပ္ထုတ္ပစ္ခဲ့သူဆိုတာ တျဖည္းျဖည္းသိလာရပါတယ္။ ဝါဒအစြဲေၾကာင့္ ဖခင္ကိုသူစိမ္းဆန္ဆန္ ရင္ဆိုင္ဖို႔ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့တန္းတန္းကို ေနာက္ထပ္ထိုးႏွက္ခ်က္တစ္ခုက နာက်င္ေအာင္ ထပ္လုပ္ခဲ့ျပန္ပါတယ္။ အဲ့ဒါက ေတာ့ ပါတီသစၥာေဖာက္ရဲ႕သမီးျဖစ္တာေၾကာင့္ ဘယ္ေလာက္ပဲအကေကာင္းေကာင္း ေခါင္းေဆာင္ေနရာကိုမရႏိုင္ေတာ့ ဘူးဆိုတဲ့ အထက္ကဆံုးျဖတ္ခ်က္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ခဲေလသမွ်သဲေရက်ရတဲ့ တန္းတန္းဟာ မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔အိမ္ကိုျပန္လာတဲ့ညမွာပဲ လ်ဴယန္းရွီဟာလည္း သူ႔အိမ္ကို တိတ္တဆိတ္ျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ အိမ္ထဲမွာရွိတဲ့ဇနီးသည္ ဝမ္ယူဟာ အျပင္ကတံခါးေခါက္ေနသူဟာ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေက်ာ္ကြဲကြာေနရတဲ့သူ႔လင္ေယာက္်ားျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုသိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တင္းၾကပ္တဲ့ေခတ္စနစ္ ဆိုးၾကားမွာ တံခါးကိုဖြင့္ဖို႔ခ်ီတံုခ်တံုျဖစ္ေနတယ္။ သူ႔အိမ္ေအာက္မွာလည္း ေထာက္လွန္းေရးတစ္ေယာက္က ေစာင့္ေန ေသးတာကိုး။ လြယ္လြယ္ေျပာရရင္ တန္းတန္းနဲ႔ သူ႔အေဖ ေလွကားအတက္အဆင္းမွာေတြ႕ၾကတယ္။ ဖခင္ျဖစ္သူက ဝမ္းသာအယ္လဲျဖစ္ေနသေလာက္ အကေခါင္းေဆာင္ေနရာျပဳတ္ခဲ့ရတဲ့လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္မေက်နပ္ခ်က္ေတြ ျပင္းထန္ ေနတဲ့ တန္းတန္းကေတာ့ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ဆံုျဖတ္ခ်က္ကိုခ်ခဲ့ပါတယ္။

လ်ဴယန္းရွီဟာ အိမ္ထဲကိုမဝင္ခဲ့ရေပမယ့္ တံခါးေအာက္ကေန စာတစ္ေဆာင္ထားခဲ့ပါတယ္။ ဇနီးသည္ကို ေနာက္တစ္ေန႔ဘူတာရံုမွာခ်ိန္းတဲ့စာပါ။ တန္းတန္းဟာ သူ႔အေမကို မသြားဖို႔တားပါတယ္။ အေမက သမီးဘက္ကို မၾကည့္ ေတာ့ဘူးလား လို႔တန္းတန္းက ငိုမဲ့မဲ့ေမးေတာ့ မိခင္ျဖစ္သူက သမီးဘက္ကိုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကည့္ခဲ့ျပီးျပီ ၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ သမီးအေဖအလွည့္ပဲ လို႔ဆိုလိုက္တယ္။ တန္းတန္းကေတာ့ မေက်မနပ္နဲ႔တံခါးေပါက္ေရွ႕မွာပိတ္ျပီးထိုင္ေနလိုက္ပါတယ္။ စိတ္ပင္ပန္းလူပင္ပန္းဒဏ္ေတြနဲ႔ႏိုးလာတဲ့အခ်ိန္ တန္းတန္းသိလိုက္ရတာေတာ့ အိမ္ထဲမွာမိခင္ျဖစ္သူမရွိေတာ့ဘူးဆိုတာပဲ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဘူတာရံုတံတားေအာက္ေခ်ာင္ထဲမွာ လ်ဴယန္းရွီဟာ ပုန္းလွ်ိဳးျပီးဇနီးသည္ကိုေစာင့္ေနပါျပီ။ ဝမ္ယူကလည္း အထုပ္အပိုးအျပည့္နဲ႔ဘူတာရံုကိုေရာက္လာပါျပီ။ အလုပ္ၾကမ္းဒဏ္၊အေနအစားဆင္းရဲတဲ့ဒဏ္ေတြေၾကာင့္ အိုမင္းရင့္ေရာ္ ေနတဲ့လ်ဴ ဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကြဲကြာေနတဲ့ဇနီးကိုျမင္ရဖို႔စိတ္လႈပ္ရွားေနပါတယ္။ လမ္းေပၚကမိုးေရအိုင္ထဲက ေရကို တဘက္နဲ႔လွမ္းယူျပီး မ်က္ႏွာသစ္ပံု ၊ ဆံပင္ကိုျပန္သ လိုက္ပံု ၊ ခ်စ္သူနဲ႔ျပန္ဆံုခါနီးအသပ္ရပ္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစားၾကည့္ပံု ေလးဟာ အလြန္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းသလို သနားစရာလည္းေကာင္းလွပါတယ္။ အျပန္အလွန္ရွာေနၾကတဲ့ လင္မယားႏွစ္ဦး အနက္ အရင္ေတြ႕သြားသူကေတာ့ ဝမ္ယူပါ။ လ်ဴက အသံေပးလို႔ေအာက္ကိုငံု႔ၾကည့္ရင္းေတြ႕သြားတာပါ။ ဒါေပမယ့္ လင္ေတာ္ေမာင္ လ်ဴတစ္ေယာက္တည္းကိုေတြ႕ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ သူရွိတဲ့ေနရာကိုအေျပးလာေနတဲ့ ပါတီတပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြ ကိုပါေတြ႕လိုက္ရတာပါ။ အဲ့တပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြေနာက္မွာေတာ့ အေျပးေလးလိုက္လာတာကေတာ့ သမီးျဖစ္သူတန္းတန္းေပါ့။ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်ိန္းဆိုထားတဲ့ကိစၥ ခ်က္ခ်င္းေပါက္ၾကားသြားတယ္ဆိုေတာ့ ဒီစနက္ဟာ သမီးျဖစ္သူရဲ႕အဆင္ျခင္မဲ့စနက္ပဲဆိုတာ သိသာပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ့ကိစၥေနာက္ထား အခုလုပ္ရမယ့္အလုပ္က လ်ဴေရ ေျပးေတာ့လို႔ ေအာ္ဟစ္သတိေပးရံုကလြဲျပီး ဘာမွမရွိေတာ့ပါဘူး။

ဘယ္လိုပဲသတိေပးေပးေနာက္က်သြားပါျပီ။ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ျပန္ဆံုခါနီးေလးမွာပဲ ပါတီအဖြဲ႕ဝင္ေတြက ဝိုင္းဖမ္းလိုက္ပါတယ္။ လ်ဴဟာထပ္ျပီးအဖမ္းခံလိုက္္ရသလို ဝမ္ယူဟာလည္း တြန္းထိုးရုန္းကန္ရင္းလဲက်သြားျပီး ေခါင္းမွာ ဒဏ္ရာရသြားပါတယ္။ ဒီေနရာဟာ ေနာက္ထပ္ေၾကကြဲဖြယ္ကာလေတြကို ထပ္မံအစပ်ိဳးေပးခဲ့တဲ့ဆံုမွတ္ျဖစ္လာပါတယ္။ စိတ္ပင္ပန္းေျခာက္ျခားမႈေတြ၊ မလံုျခံဳမႈေတြအျပင္ ေခါင္းကိုထိလိုက္တဲ့ဒဏ္ရာရဲ႕ရလဒ္အျဖစ္ ဝမ္ယူဟာ psychogenic amnesia လို႔ေခၚတဲ့ ေမ့ေလ်ာ့တဲ့ေရာဂါတစ္ခုစြဲကပ္သြားပါတယ္။ အိမ္မွာေန႔စဥ္ျပဳေနက်အလုပ္ေတြကိုေတာင္ ေမ့ေလ်ာ့ သြားမွာစိုးလို႔ စာတန္းေလးေတြကပ္ထားရပါတယ္။ သမီးျဖစ္သူတန္းတန္းကိုလည္းအိမ္မွာမေနေစေတာ့ပါဘူး။ တန္းတန္း ဟာစက္ရံုကအလုပ္သမားတန္းလ်ားမွာသြားေနရတယ္။ ဝမ္ယူ႕စိတ္ထဲမွာအတိတ္ကာလကအျဖစ္အပ်က္ေတြကိုပဲမွတ္မိ ျပီး လက္ရွိအေျခအေနေတြကိုေမ့ေလ်ာ့ေနေလ့ရွိတယ္။ ေနာက္ ၃ႏွစ္ၾကာ ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးျပီးသြားလို႔ ခင္ပြန္းျဖစ္ သူ လ်ဴယန္းရွီအိမ္ျပန္ေရာက္လာတဲ့အထိကို သူ႔ေယာက္်ားကိုမမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ အထီးက်န္ႏွစ္မ်ားစြာမွာ သူမအေပၚ လႊမ္းမိုးျခိမ္းေျခာက္မႈေတြရွိခဲ့တဲ့ မစၥတာဖန္းဆိုတဲ့အမ်ိဳးသားတစ္ဦးအျဖစ္ပဲျမင္ေနပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ကာလရွည္စြာ အနီးကပ္ဆက္ဆံျပီး စိတ္အာရံုထဲျပင္းျပင္းထန္ထန္ဝင္ေရာက္ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ့မစၥတာဖန္းရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြက လ်ဴ႕အေပၚထား တဲ့အမွတ္သညာေတြကိုအႏိုင္ယူသြားတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ဝမ္ယူဟာ လ်ဴရဲ႕ ပံုကိုလည္းမျမင္ရတာၾကာခဲ့ျပီးကိုး။ ဆိုခဲ့တဲ့အတိုင္း တန္းတန္းဟာ ဝါဒမိႈင္းဒဏ္ေၾကာင့္ဖခင္ကိုအေၾကာင္းမဲ့ရန္သူလို သတ္မွတ္ျပီး ငယ္စဥ္ထဲက ဖခင္ဓာတ္ပံုေတြကိုကတ္ေၾကးနဲ႔ျဖတ္ထုတ္ခဲ့တဲ့ေနာက္ဆက္တြဲလို႔လည္း ယူဆႏိုင္ပါတယ္။ လ်ဴဟာ ဆရာဝန္နဲ႔တိုင္ပင္တဲ့အခါမွာ ဝမ္ယူရဲ႕စိတ္ဒဏ္ရာကိုကုသဖို႔အတြက္ေဆးဝါးမရွိေသးေၾကာင္း ဒါေပမယ့္ Deja Vu effect လို႔ေခၚတဲ့ အတိတ္တုန္းက ပံုစံတူျဖစ္ရပ္ေတြ အသံေတြ ပံုရိပ္ေတြဖန္တီးေပးႏိုင္ရင္ေတာ့ ေရာဂါသက္သာလာႏိုင္ ေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ခ်စ္ဇနီးအတြက္ လ်ဴယန္းရွီရဲ႕ကိုယ္တိုင္ကြင္းဆင္းကုသနည္းေတြကိုစတင္ရေတာ့တာပါပဲ။

ဒီဇာတ္ကားေလးမွာ အဓိကသရုပ္ေဆာင္ ၃ေယာက္လံုး သရုပ္ေဆာင္ေတာ္ေတာ္ေကာင္းၾကတယ္။ စိတ္ေဝဒနာ ရွင္တစ္ေယာက္ရဲ႕အထီးက်န္မႈနဲ႔ အားငယ္ေျခာက္ျခားမႈသရုပ္၊ ကြဲကြာသြားတဲ့မိသားစုကို ျပန္လည္စုစည္းထိန္းသိမ္းဖို႔ၾကိဳး စားေနရတဲ့ ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕သရုပ္နဲ႔ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲသူ႔ေၾကာင့္မိသားစုဖရိုဖရဲျဖစ္ရတယ္ဆိုတဲ့ ဝမ္းနည္းမႈ၊ ငယ္ရြယ္ စဥ္မိုက္မိုက္မဲမဲလုပ္ရပ္နဲ႔ေက်ာင္းသူေလး၊ မိခင္ရဲ႕အျပစ္တင္တင္းမာမႈေၾကာင့္အဆင္မေျပအျမဲျဖစ္ေနရတဲ့ေကာင္မေလး အစရွိတဲ့ ကာရိုက္တာေတြ အပိုအလိုမရွိပီျပင္တာကိုေတြ႕ရတယ္။ အထူးသျဖင့္ လ်ဴယန္းရွီရဲ႕သရုပ္ဟာ ရုပ္ရွင္ၾကည့္သူကို ေကာင္းေကာင္းစြဲေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ စခန္းကလြတ္လာျပီးဘူတာရံုမွာအထုပ္အပိုးေတြနဲ႔ မိႈင္မိႈင္ေလးထိုင္ေနပံုေတြ၊ အေဖ့ကိုေထာက္လွန္းေရးတိုင္လိုက္တာသမီးပါ လို႔ တန္းတန္းကေျပာေတာ့ အေဖသိပါတယ္ဆိုျပီး ဘာမွမျဖစ္သလိုေျဖပံု ေတြ၊ ပညာတတ္တစ္ေယာက္ပီပီစိတ္အလိုကိုခ်ဳပ္တည္းျပီး ဇနီးအေပၚသည္းခံပံုေတြဟာ မ်က္စိထဲစြဲက်န္ေစခဲ့တယ္။

ဝမ္ယူဟာ လ်ဴတည္ရွိေနမႈကိုလက္ခံေပမယ့္ လ်ဴကိုယ္တိုင္ကိုေတာ့ မသိစိတ္ကျငင္းပယ္ေနပါတယ္။ ဒီရုပ္သြင္ မဟုတ္တဲ့ သူ႔စိတ္ထဲကတည္ေဆာက္ထားတဲ့ လ်ဴကိုပဲေမွ်ာ္ေနပါတယ္။ လ်ဴမလြတ္မီလွမ္းေရးလိုက္တဲ့စာထဲမွာ ၅ ရက္ေန႔ ျပန္လာမယ္ဆိုတာပါေတာ့ လစဥ္ ၅ ရက္ေန႔ေရာက္တိုင္းဘူတာကိုသြားၾကိဳရွာပါတယ္။ လ်ဴက အခုမွျပန္လာတဲ့ဟန္နဲ႔ သူမ ေရွ႕မွာသြားရပ္ေပမယ့္ သူမကေတာ့ မမွတ္မိပါဘူး။ လ်ဴဟာ အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကံပါတယ္။ ရွားရွားပါးပါးငယ္ငယ္ကဓာတ္ပံုေလး ကို ရွာျပီးၾကိဳးစားေပမယ့္လည္း မေအာင္ျမင္ျပန္ဘူး။ လ်ဴအျမဲတီးခဲ့တဲ့ စႏၵယားကိုလည္း ကိုယ္တိုင္စႏၵယားျပင္သူ ဟန္ေဆာင္ ျပီး အိမ္ထဲဝင္ျပင္ပါတယ္။ ဝမ္ယူက ဘူတာရံုမွာသြားၾကိဳေနတဲ့အခ်ိန္ လ်ဴကအိမ္ထဲဝင္ျပီးေစာင့္ေနပါတယ္။ ဇနီးသည္ ျပန္လာတာေတြ႕တဲ့အခါ အိမ္ထဲကေန စႏၵယားလက္သံေပးပါတယ္။ ဝမ္ယူဟာ အတိတ္ကိုသတိရသြားျပီး လ်ဴပုခံုးကို လာကိုင္တဲ့အထိတိုးတက္လာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိနစ္ပိုင္းအတြင္းမွာပဲ ဝမ္ယူက လ်ဴကို ရုန္းကန္ရိုက္ပုတ္လိုက္ပါတယ္။ ဝမ္ယူဟာ လ်ဴကိုလက္မခံေတာ့ပါဘူး။ တစ္နည္းအားျဖင့္ လ်ဴယန္းရွီဟာ လ်ဴယန္းရွီအျဖစ္ သူ႔ဇနီးနားေနဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔လ်ဴဟာ ေနာက္တစ္နည္းကိုၾကံစည္ပါေတာ့တယ္။
သူစခန္းမွာေရာက္ေနတုန္း ရရာစာရြက္မွာေရးျပီး အိမ္ကိုမပို႔နိုင္ခဲ့တဲ့စာရြက္ေတြ ေသတၱာတစ္လံုးနဲ႔အျပည့္ကို ဝမ္ယူဆီေရာက္ေအာင္ပို႔ျပီး သူကိုယ္တိုင္ကေတာ့ စာဖတ္ျပသူအျဖစ္နဲ႔ ဇနီးသည္နဲ႔ရင္းႏွီးမႈကိုျပန္ျပီးယူပါတယ္။ စာေတြကို ဖတ္ျပရင္းနဲ႔ပဲ ဇနီးနဲ႔သမီးနဲ႔ၾကားက အဆင္မေျပျဖစ္ေနတာကိုလည္း ၾကားဝင္ညွိႏိႈင္းေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒီနည္းနဲ႔ပဲ လ်ဴဟာ သူ႔ဇနီးနားမွာ ဆက္လက္ေနသြားပါတယ္။ ဒီဇာတ္ကားေလးဟာ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္အေနနဲ႔ ဆန္းဆန္းၾကယ္ၾကယ္ ရွိတယ္လို႔ မဆိုႏိုင္ပါဘူး။ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုလံုးကိုလည္း အိမ္ရယ္ ဘူတာရံုျမင္ကြင္းရယ္ အကသရုပ္ေဖာ္အခ်ိဳ႕နဲ႔ပဲ အဓိက တည္ေဆာက္သြားတာပါ။ သုိ႔ေပမယ့္ ၾကည့္သူရင္ထဲစြဲက်န္ရစ္ေစမယ့္ ရင္သပ္ရႈေမာဖြယ္အသိတရားကို ခ်န္ရစ္ႏိုင္ခဲ့တာ ဟာ ဒီဇာတ္လမ္းရဲ႕ထူးျခားခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ လ်ဴဟာ သူ႔ကိုယ္သူလ်ဴျဖစ္ေၾကာင္း ဇနီးသည္ကိုသက္ေသျပဖို႔ ဆက္လက္ မၾကိဳးစားေတာ့ပါဘူး။ အဲလိုအတင္းအၾကပ္ရွင္းျပတိုင္း ဇနီးသည္ဟာ မစၥတာဖန္းအျဖစ္သူ႔ကိုျမင္ျပီး ထိတ္လန္႔ေျခာက္ျခား ေနရမႈကို လ်ဴကမျဖစ္ေစလိုေတာ့ပါဘူး။ လ်ဴဟာ လ်ဴအျဖစ္ကိုစြန္႔လႊတ္ျပီး အျခားလူတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔ ဇနီးအနားမွာ ေနသြားပါတယ္။ ဇနီးနဲ႔ထပ္တူ လ်ဴကိုလိုက္ျပီးလြမ္းဆြတ္ေပးတယ္။ လ်ဴေျပာခ်င္တာေတြကို အျခားလူတစ္ေယာက္အျဖစ္ ျပန္လည္ေျပာျပေပးတယ္။ ဒါဟာ အေတာ္မလြယ္တဲ့ကိစၥပါ။ ခ်စ္ျခင္းတရားမွာ ပါဝင္ေနတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ပံုရိပ္အတၱကို စြန္႔လႊတ္ ပစ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

မိမိျဖစ္တည္မႈကို ခ်ဳပ္တည္းပစ္ဖို႔ဆိုတာ လုပ္ၾကည့္ေလခက္ေလကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ လူေတြဟာကိုယ့္ျဖစ္တည္မႈကို ထင္ရွားသထက္ထင္ရွားေအာင္ တည္ေဆာက္ျပခ်င္ၾကသူခ်ည္းပါပဲ။ လ်ဴဟာႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကြဲကြာေနရတဲ့ဇနီးနဲ႔သမီးကို လူသား ဆန္စြာလြမ္းဆြတ္စြဲလမ္းမွာပဲ။ ဒါမထူးဆန္းေပဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္းအႏၱရာယ္ၾကီးမွန္းသိရက္နဲ႔ထြက္ေျပးခဲ့တာပဲ။ ဒီေလာက္ အားစိုက္ထုတ္ခဲ့တာေတာင္ မဆံုႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ေနာက္ ၃ႏွစ္အၾကာတကယ္လြတ္လာေတာ့ ဆံုစည္းလိုစိတ္ဟာ ႏွစ္ဆတိုးလိမ့္မယ္။ အေစာင့္ၾကီးေစာင့္ခဲ့ရသမွ်ဒီတစ္ခါရျပီေလ။ ဒီ့တိုင္ေအာင္ကံတရားဟာ သူလိုသလိုျဖစ္ခြင့္မေပးခဲ့ဘူး။ သာမန္လူတစ္ေယာက္အဖို႔ေမွ်ာ္လင့္သလိုျဖစ္မလာေတာ့ပါလားဆိုတဲ့အသိနဲ႔ စိတ္ဓာတ္ခ်ံဳးခ်ံဳးက်ပံုလ်က္လဲသြားႏိုင္တဲ့ အေျခအေနတစ္ခုျဖစ္တယ္။ ဝမ္ယူရဲ႕စိတ္ေဝဒနာလိုပဲ လ်ဴရဲ႕ခံစားခ်က္ဟာလည္း နာက်င္စရာေကာင္းလွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လ်ဴဟာ သူ႔ကိုယ္သူထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ သူ႔ဘက္ကအေကာင္းဆံုးျဖစ္သင့္တာကိုၾကိဳးစားေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္တစ္နည္းဆိုရရင္ လ်ဴဟာ အိမ္အျပန္လမ္းမွာ ရယူပိုင္ဆိုင္လိုျခင္းအခ်စ္နဲ႔ လာခဲ့တယ္။ သူထင္သလိုျဖစ္မလာ တဲ့ အခါ မိသားစုအေပၚျပန္လည္ေစာင့္ေရွာက္ျပဳျပင္ေပးတဲ့ ေပးဆပ္ျခင္းအခ်စ္ကိုေျပာင္းလဲပစ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ အဲ့ထက္ပိုတာက သူ႔ဇနီးရဲ႕ေဝဒနာသက္သာဖို႔အတြက္ လ်ဴယန္းရွီအျဖစ္ကို စြန္႔လႊတ္ျပီးအျခားသူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ တစ္သက္လံုး ရပ္တည္ေပးသြားတယ္။ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ ခ်စ္ျခင္းတရားမဟုတ္ဘူး။ ခ်စ္ျခင္းတရားကိုလြန္ေျမာက္သြားတဲ့ ေမတၱာစိတ္ျဖစ္ သြားျပီ။ အလြန္သန္႔စင္တဲ့ေမတၱာတရားကို လ်ဴဟာျပသသြားႏိုင္တယ္။

ဒီရုပ္ရွင္ရဲ႕ဇာတ္သိမ္းေလးဟာလည္း သိပ္ၾကည္ႏူးဖို႔ေကာင္းတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာျပီးေနာက္ တစ္ခုေသာ ေဆာင္းတြင္းကာလရဲ႕ျပကၡဒိန္စာမ်က္ႏွာထက္က ၅ ရက္ေန႔တစ္ခုျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဝမ္ယူဟာ အစဥ္အလာမပ်က္ လင္ေတာ္ေမာင္ျပန္အလာကို ၾကိဳဖို႔အလွျပင္ေနတယ္။ ၃ဘီးတပ္ယာဥ္ေလးေပၚတက္ထိုင္ျပီး အဲ့ဘီးေလးကိုနင္းသူကေတာ့ လ်ဴကိုယ္တိုင္ပဲေပါ့။ ျပီးေတာ့ ဘူတာရံုမွာသြားေစာင့္တယ္။ ကုန္းေက်ာ္တံတားေပၚကဆင္းလာတဲ့သူေတြကုန္သြားတဲ့အထိ ႏွစ္ေယာက္သားအတူတူေစာင့္ၾကတယ္။ ဝမ္ယူဟာ ေဝသီေနတဲ့မ်က္ဝန္းအစံုနဲ႔ေစာင့္ေနသလို လ်ဴဟာလည္း လ်ဴယန္းရွီ ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ကိုကိုင္ရင္း သူ႔ဇနီးႏွလံုးသားထဲကလ်ဴယန္းရွီကို ကိုယ္တိုင္ျပန္ေစာင့္ေနတယ္။ ႏွင္းမႈန္ေတြကေတာ့ တဖြဲဖြဲေၾကြဆင္းေနပါတယ္။ ခ်စ္ျခင္းတရားဟာ ႏွင္းမႈန္ေတြနဲ႔တူတယ္ဆိုရင္ ေမတၱာတရားကေတာ့ မျမင္ရတဲ့ေလထု ျဖစ္ပါ လိမ့္မယ္။ ခ်စ္ျခင္းႏွင္းစေတြဟာ သူတို႔ေရာက္ရွိလာေၾကာင္းအသံျမည္ျပတတ္ေပမယ့္ ေမတၱာတရားဆိုတဲ့ေလထုဟာ လူမသိသူမသိကိုယ္ေယာင္ေဖ်ာက္ေနတတ္တယ္။ သုိ႔ေပမယ့္ ေလထုဟာ အျမဲရွိေနတာပဲမဟုတ္လား။ မေသမခ်င္း ရွဴရွိဳက္ေနၾကေပမယ့္ လူေတြကေမ့ေလ်ာ့ေနမႈအေပၚလည္းေစာဒကမတက္ခဲ့ဘူးမလား။။ ဝမ္ယူနဲ႔ လ်ဴဟာ အတူတူ ေစာင့္ေနၾကတာခ်င္းတူသည့္တိုင္ေအာင္ အဓိပၸာယ္ခ်င္းေတာ့ကြဲလြဲသြားပါျပီ။ အဓိပၸာယ္ကြဲလြဲေပမယ့္ အဓိပၸာယ္မရွိဘူး လို႔လည္း ေျပာမရျပန္ဘူး။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ဘဝဆိုတာကိုက တစ္စံုတစ္ခုကို ေစာင့္ဆိုင္းေနရျခင္းပဲ မဟုတ္ေပဘူးလား။။ ။

မွဴးေနဝန္း