ငါတုိ႔စားဖုိ႔အလွည့္

7Day News Journal

ငါတုိ႔စားဖုိ႔အလွည့္
--------------------

ေရးသားသူ- ရဲမိုး

ေအာက္ပါလုပ္ငန္းမ်ားထဲက အခက္ခဲဆံုးအလုပ္ကုိ မွန္ကန္ေအာင္ ေရြးခ်ယ္ျပပါ။
(က) ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရး။
(ခ) ျမန္မာအမ်ိဳးသားေဘာလုံးအသင္း အာရွခ်န္ပီယံျဖစ္ေရး။
(ဂ) မူးယစ္ေဆး၀ါးတုိက္ဖ်က္ေရး။
(ဃ) လာဘ္စားမႈပေပ်ာက္ေရး။

ျမန္မာအမ်ိဳးသားေဘာလံုးအသင္း အာရွခ်န္ပီယံျဖစ္ေရး??? အေျဖမွားပါသည္။ အေျဖမွန္က “လာဘ္စားမႈပေပ်ာက္ေရး”ျဖစ္ပါသည္။

ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာၾကာေအာင္ ေသြးထဲသားထဲမွာ အျမစ္တြယ္ရွင္သန္ႀကီးထြားေနခဲ့သည့္ ျခစားမႈနာတာရွည္က လူ႔အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခု၏ ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲကုိ ဘယ္လိုက်ဆံုးေစတယ္ဆုိတာ ေလ့လာၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ။

အာဖရိကတုိက္ကုိ သြားၾကပါစုိ႔။

တကယ္ေတာ့ ကင္ညာသည္ အာဖရိကတုိက္၏ အနာဂတ္အလားအလာ အေကာင္းဆံုးႏိုင္ငံတစ္ႏုိင္ငံျဖစ္သည္။ သူ႔သမုိင္းမွာ အိမ္နီးခ်င္းယူဂန္ဒါႏုိင္ငံက အီဒီအာမင္လုိ အ႐ူးအာဏာရွင္လည္းမရိွခဲ့။ ေျမာက္ဘက္က ဆုိမာလီယာလုိလည္း ကစဥ့္ကလ်ားမျဖစ္။ ရ၀မ္ဒါလို မ်ိဳးျဖဳတ္သတ္ျဖတ္ေရးလည္း မလုပ္ခဲ့ၾကပါ။ ကင္ညာလူ႔အဖဲြ႕အစည္းကို အလဲထုိးေနသည့္ အေၾကာင္းအရာက တစ္ခုတည္းျဖစ္သည္။ “ျခစားမႈ”။

၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွာ “လာဘ္စားမႈတုိက္ဖ်က္ေရး”ေႂကြးေၾကာ္သံျဖင့္ အမ္ေ၀ကီဘာကီ သမၼတျဖစ္လာသည့္အခါ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ျပန္ရွင္သန္လာသည္။ ေရြးေကာက္ပဲြကလည္း တရားမွ်တသည္။ သမၼတအသစ္ကလည္း ျခစားသည့္ သမုိင္းမရိွခဲ့သူ။ သမၼတကီဘာကီက လာဘ္စားမႈသတင္းမ်ားကုိ ေတာက္ေလွ်ာက္စံုစမ္းေထာက္လွမ္းခဲ့သည့္ ထင္ရွားသည့္ သတင္းစာဆရာ ဂၽြန္ဂစ္သြန္ဂုိကုိ လာဘ္စားမႈတုိက္ဖ်က္ေရးေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ခန္႔အပ္လိုက္သည္။

ဂၽြန္ရင္ဆုိင္ရမည့္ စိန္ေခၚမႈက ေတာင္တန္းႀကီးတစ္ခုလို ႀကီးမားလွသည္။ ကင္ညာဆုိသည္က ဂိတ္ေစာင့္ႏွင့္ အငယ္တန္းစာေရးကစ၍ အစိုးရထိပ္သီး၀န္ႀကီးမ်ားအထိ လာဘ္စားမႈႀကီးမားေနသည့္ လူ႔အဖဲြ႕အစည္း။

ထိပ္တန္းအရာရိွႀကီးမ်ားၾကားက ျခစားမႈကုိ ဂၽြန္က အမဲစလုိက္ေတာ့သည္။ ၀မ္းနည္းစရာေတြ႕ရိွခ်က္ကေတာ့ အစိုးရအဖဲြ႕သစ္၏ အရာရိွႀကီးမ်ားကလည္း အစိုးရေဟာင္းမ်ား ေခတ္ကလိုပင္ ျခစားမႈကုိ အေမြဆက္ခံယူျခင္းျဖစ္သည္။ ဂၽြန္ကုိ မကူညီသည့္အျပင္ ရန္ျပဳၾကသည္။ ဟန္႔တားၾကသည္။ ျခစားသည့္ ထုိအရာရိွႀကီးမ်ားက ဂၽြန္ကုိ ေျပာသည့္စကားက ကမၻာေက်ာ္သြားခဲ့သည္။ “ငါတုိ႔စားဖုိ႔အလွည့္” It's Our Turn To Eat ျဖစ္သည္။ ယခင္က ျခစားမႈကုိ မူအရဆန္႔က်င္ခဲ့သူမ်ားပင္ ရာထူးလက္ကုိင္ရလာေသာအခါ “ငါတုိ႔စားဖုိ႔ အလွည့္”ျဖစ္လာၾကေတာ့သည္။

ဂၽြန္အတြက္ အႀကီးမားဆံုးပစ္မွတ္က Anglo Leasing and Finance ကုမၸဏီျဖစ္သည္။ ကုမၸဏီက ၿဗိတိန္မွာ မွတ္ပံုတင္ထားၿပီး လိပ္စာတစ္ခုကလဲြ၍ ဘာမွမရိွ။ သုိ႔ေသာ္ ကင္ညာအစိုးရ၏ သံုးေငြ ၁၆ ရာခုိင္ႏႈန္းက Anglo Leasing ကုိ သြားေနသည္။ ကင္ညာအစိုးရလုိအပ္သည့္ ဓာတ္ခဲြခန္းသံုးပစၥည္းမ်ားကအစ ေရတပ္ဖရီးဂိတ္သေဘၤာမ်ားအထိ Anglo Leasing က သြင္းေပးေနသည္။ တင္ဒါေခၚယူမႈမ်ားကုိ ျပည္သူအမ်ားအၾကားခ်မျပခဲ့။

ေနာက္ကြယ္မွာ ႀကီးႀကီးမာစတာမ်ားပါေနသည့္ ျခစားမႈကုိလိုက္ရင္း ဂၽြန္ဂစ္သြန္ဂုိတစ္ေယာက္ အႏၲရာယ္မ်ားႏွင့္ ရင္ဆုိင္လာရသည္။ ျခစားသူ ထိပ္တန္းအရာရိွႀကီးမ်ားက “သူတုိ႔စားဖုိ႔အလွည့္”ကုိ ဟန္႔တားသူအျဖစ္ ဂၽြန႔္အသက္အႏၲရာယ္ကုိ ၿခိမ္းေျခာက္လာၾကသည္။ ျပည္သူမ်ားအၾကားမွာ ဂၽြန္ကသူရဲေကာင္း၊ ျခေတြအၾကားမွာ ဂၽြန္က အႀကီးမားဆံုးရန္သူ။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ အဂၤလန္ကုိ ျပည္ေျပးအျဖစ္ ဂၽြန္တိမ္းေရွာင္သြားခဲ့ရသည္။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ ဂၽြန္က ေၾကညာခဲ့သည္။ Anglo Leasing အ႐ႈပ္ေတာ္ပံုမွာ ဒုသမၼတ၊ တရားေရး၀န္ႀကီး၊ စြမ္းအင္၀န္ႀကီး၊ ဘ႑ာေရး၀န္ႀကီးႏွင့္ ပို႔ေဆာင္ဆက္သြယ္ေရး၀န္ႀကီးတုိ႔ ပါ၀င္ေနခဲ့သည္။ ကင္ညာႏုိင္ငံဆိုင္ရာ အေမရိကန္သံအမတ္ႀကီးက Anglo Leasing ၏ ျခစားမႈစုစုေပါင္းတန္ဖိုးက ကင္ညာႏုိင္ငံမွာရိွသည့္ အိပ္ခ်္အုိင္ဗီရိွသူမ်ားအားလံုးကုိ (၁၀)ႏွစ္ၾကာေအာင္ ေအအာဗီေဆး လံုေလာက္ေအာင္ ေပးႏုိင္သည္ဟု ဆုိပါသည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ ဂၽြန္တစ္ေယာက္ ကင္ညာကုိ ျပန္လာခဲ့သည္။ ထင္ရွားသည့္ ၿဗိတိသွ်သတင္းစာဆရာမ မီခ်ယ္လာေရာင္းက It's Our Turn To Eat ဆုိသည့္စာအုပ္မွာ ဂၽြန္ႏွင့္ သူ၏တုိက္ပဲြမ်ားကုိ ေရးသားခဲ့သည္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာ “ကင္ညာကို ငါတု႔ိပုိင္တယ္” (Kenya is ours) ဆုိသည့္ လႈပ္ရွားမႈကုိ ဂၽြန္စတင္ခဲ့သည္။ ျပည္သူမ်ားကုိ လာဘ္စားမႈႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ခံစားခ်က္ႏွင့္ အေတြ႕အႀကံဳမ်ားကုိဖြင့္ခ်ဖို႔ စည္း႐ံုးအားေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ယေန႔တုိင္ ကင္ညာသည္ ျခစားမႈႏြံမွာနစ္ေနဆဲ။

ဒုတိယေမးခြန္းတစ္ခု ထပ္ေမးပါမည္။ ဒီတစ္ခါ မွန္ေအာင္ေျဖပါ။

ျခစားမႈျပႆနာမွာ ကင္ညာႏွင့္ ျမန္မာ ဘယ္ႏုိင္ငံက ပိုဆိုးပါသလဲ? ျမန္မာ! အေျဖမွန္ပါသည္။

Transparency International အဖဲြ႕ႀကီး၏ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ျခစားမႈအစီရင္ခံစာမွာ ကင္ညာက ၁၇၇ ႏုိင္ငံမွာ အဆင့္ ၁၃၆ ခ်ိတ္ၿပီး ျမန္မာကေတာ့ ၁၅၇ ခ်ိတ္ပါသည္။ အဆုိးဆုံးႏုိင္ငံမ်ားေရတြက္လွ်င္ ျမန္မာက အဆင့္ ၂၀ တြင္ရွိသည္။

ျခစားမႈကင္းသည့္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတဦးသိန္းစိန္က လာဘ္စားမႈပေပ်ာက္ေရးကုိ ေႂကြးေၾကာ္သည့္တုိင္ အခက္အခဲအမ်ားအျပားကုိ သူရင္ဆုိင္ရမည္ျဖစ္သည္။ ေခတ္အဆက္ဆက္ မိသားစုလိုက္စားခဲ့ၾကသူမ်ား။ လုပ္ပုိင္ခြင့္မ်ားကုိ သားသမီး၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ စားေတာ္ေခၚခဲ့သူမ်ားက လက္ခံၾကမည္မဟုတ္သလို “ငါတုိ႔စားဖုိ႔အလွည့္”ဆုိသည့္ လူသစ္မ်ားလည္း ရိွေနႏိုင္ပါသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ရက္ပိုင္းမ်ားအတြင္းက နယ္ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွာ အင္ဂ်င္နီယာတပ္က တပ္ၾကပ္ႀကီးတစ္ဦးပုိင္သည့္ ဧရာမဟုိတယ္ႀကီးကုိ ျမင္ေတြ႕ခ့ဲရသည္။ အရာရိွတစ္ဦး၏ဇနီးသည္ ၀န္ႀကီးတစ္ဦးကုိ ေပးဖုိ႔ျပင္ေနသည့္ ရတနာထုပ္ကုိလည္း ေတြ႕ခဲ့ရသည္။

“ငါတုိ႔စားဖုိ႔အလွည့္”သည္ ျမန္မာ့လူ႔အဖဲြ႕အစည္းမွာ ေကာင္းေကာင္းရွင္သန္ေနသည္ဆုိသည့္ လကၡဏာမ်ားျဖစ္ပါသည္။

ျခစားမႈတုိက္ဖ်က္ေရးသည္ ဦးသိန္းစိန္အစုိးရအတြက္ အႀကီးမားဆံုးတုိက္ပဲြျဖစ္ပါသည္။ ၀န္ထမ္းမ်ားအတြင္းက ႀကီးမားသည့္ အင္အားစုတစ္စုႏွင့္ စီးပြားေရးသမားမ်ားအတြင္းက ႀကီးမားသည့္အင္အားစုတစ္စုက ဆန္႔က်င္ၾကမည္ျဖစ္သည္။ ေရရွည္ဆင္ႏႊဲရမည့္ တုိက္ပဲြျဖစ္သည့္တုိင္ ေကာင္းမြန္ေသာထိန္းခ်ဳပ္မႈကုိ စတင္ႏုိင္ခဲ့လွ်င္ ဦးသိန္းစိန္အစုိးရအတြက္ သမုိင္း၀င္ဂုဏ္သိကၡာကုိ ရရိွမည္ျဖစ္သည္။ ေခတ္အဆက္ဆက္ အႏုိင္က်င့္ခံခဲ့ရသည့္ ျပည္သူမ်ားက ထုိေက်းဇူးကုိ ဘယ္ေတာ့မွေမ့မည္မဟုတ္ပါ။ ေနာင္လာမည့္ အစိုးရအဆက္ဆက္ကလည္း ထိုအေမြကုိဆက္ခံယူၿပီး ဆက္လက္တုိက္္ပဲြ၀င္သြားၾကဖုိ႔ လုိအပ္ပါသည္။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ေတာ့ စီးပြားေရးပြင့္လင္းလာမႈ၏ အက်ိဳးေက်းဇူးက သာမန္ျပည္သူမ်ားႏွင့္ ေ၀းေနဦးမည္သာျဖစ္သည္။

ျခစားမႈက ႏိုင္ငံေရးကုိ ဘယ္ေလာက္ယုိယြင္းေစသည္ဆုိသည့္ နမူနာကုိ လက္ရိွထုိင္းႏုိင္ငံေရးမွာ ေလ့လာႏုိင္သည္။ ေခတ္အဆက္ဆက္ “ငါတုိ႔စားဖုိ႔အလွည့္”ဆုိသည့္ အေတြးအေခၚက အစိုးရအဆက္ဆက္ကုိ ဘယ္ေလာက္ပ်က္စီးေစသည္ဆုိသည့္နမူနာကုိ ဖိလစ္ပုိင္ႏုိင္ငံေရးမွာ ေလ့လာႏုိင္သည္။

ၾသစႀတီးယားသတင္းစာဆရာ ကားလ္ခေရာ့စ္ကေျပာခဲ့သည္။

“လာဘ္စားမႈဟာ ျပည့္တန္ဆာအလုပ္ထက္ ပိုဆိုးတယ္။ ျပည့္တန္ဆာအလုပ္က လူတစ္ေယာက္စာရိတၱကုိပဲ ပ်က္စီးေစတယ္။ လာဘ္စားမႈကေတာ့ တစ္မ်ိဳးသားလံုးရဲ႕စာရိတၱကုိ ပ်က္စီးေစႏုိင္တယ္”