ျမန္မာ့ေျမမွာ လူ႔အခြင့္အေရးကို ကာကြယ္ျခင္း

 

ကို စိန္သန္း

ျမန္မာ့ေျမမွာ လူ႔အခြင့္အေရးကို ကာကြယ္ျခင္း
---------------------------------
( Myanmar International News )

ကမၻာ့ကုလသမဂၢအဖဲြ႕ႀကီး၏ အေထြေထြညီလာခံက ၁၉၄၈ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာ ၁၀ ရက္တြင္ ေရးဆဲြျပ႒ာန္းခဲ့သည့္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရးေၾက
ညာစာတမ္း အခန္း-၁၆ မွာ ယခုလုိေဖာ္ျပထားသည္။


“(၁) အသက္အရြယ္ျပည့္သူ အမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီးတိုင္းသည္ လူမ်ဳိး၊ ႏုိင္ငံသား(သို႔မဟုတ္) ဘာသာေရးအရကန္႔သတ္ထားမႈတစ္စုံ
တစ္ရာမရွိဘဲ လြတ္လပ္စြာ ထိမ္းျမားခြင့္၊ မိသားစုထူေထာင္ခြင့္ရွိသည္။ ၎တို႔သည္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားျခင္း မတုိင္မီလည္းေကာင္း၊ အိမ္ေထာင္ဖက္ ဘ၀၌လည္းေကာင္း၊ ကြာရွင္းျပတ္စဲရာမွာလည္း ေကာင္းတူညီေသာ အခြင့္
အေရးမ်ား ရွိရမည္။

(၂) လက္ထပ္ထိမ္းျမားျခင္းသည္ ခ်စ္သူအခ်င္းခ်င္း၏ လြတ္လပ္ေသာ ဆႏၵမ်ားျဖင့္သာ ေဆာင္ရြက္ရမည္။

(၃) မိသားစုသည္ သဘာ၀အားျဖင့္ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုလုံး၏ အေျခခံအစုအဖဲြ႕ျဖစ္သည့္အျပင္ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းႏွင့္ ႏုိင္ငံေတာ္၏ အကာအကြယ္ကို ရရွိရမည္”

႐ိုးရွင္းျပည့္စုံသည့္ စာပိုဒ္ ျဖစ္သည္။ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးသည္ လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရး ထိန္းခ်ဳပ္မႈတစ္စုံတစ္ရာမပါဘဲ လြတ္လပ္စြာ လက္ထပ္
ထိမ္းျမားခြင့္ရွိရမည္ဆုိသည့္ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရး ျဖစ္သည္။

မ်ဳိးေစာင့္ ဥပေဒၾကမ္းကို ျပ႒ာန္းဖို႔ ႀကိဳးစားျခင္းသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ
ကို ႏုိင္ငံတကာ လူ႔အခြင့္အေရး စံႏႈန္းမ်ားႏွင့္ ေ၀းရာကို ဆဲြေဆာင္ေခၚယူ
သြာျခင္း ျဖစ္ေနသည္။

ပို၍ဆုိးသည္က ဒီမုိကေရစီ ရင့္က်က္မႈအားနည္းေသးသည့္ ျမန္မာ့
လူ႔အဖဲြ႕အစည္းကို ႏွစ္ျခမ္းကဲြေစၿပီး မလိုလားအပ္သည့္ အျငင္းပြား
မႈမ်ားႏွင့္ ပဋိပကၡမ်ားက ႏုိင္ငံျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကို အႀကီးအက်ယ္
ေျခာက္လွန္႔လာေစျခင္း ျဖစ္သည္။ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းကို ေစတနာ
အစစ္အမွန္ရွိလွ်င္ အေရးတႀကီးလုပ္စရာ ျပႆနာအမ်ားအျပားရွိေနသည္။

Transparency International အဖဲြ႕ႀကီး၏ ျခစားမႈထုတ္ျပန္ခ်က္အရ ႏုိင္ငံ ၁၇၆ ႏုိင္ငံမွာ ၁၇၂ နံပါတ္ခ်ိတ္သည့္အတြက္ ကမၻာ့ျခအစားဆုံးႏုိင္ငံထဲမွာ
ျမန္မာ ပါ၀င္ေနသည္။ ကိုယ့္ေနာက္မွာ ဆူဒန္၊ အာဖဂန္နစၥတန္၊ ေျမာက္ကို
ရီးယားႏွင့္ ဆိုမာလီယာသာ က်န္ေတာ့သည္။ အိမ္နီးခ်င္း ထိုင္းႏုိင္ငံက နံပါတ္ ၈၈ ခ်ိတ္သည့္အတြက္ ျမန္မာထက္ ၈၄ ဆင့္သာသည္။ မြတ္ဆလင္ႏုိင္ငံဟုဆိုသည့္ မေလးရွားက အဆင့္ ၅၄ ျဖစ္သည့္အတြက္
ျမန္မာထက္ ၁၁၈ ဆင့္ အျပတ္အသတ္သာသည္။

လက္ရွိျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ေမြးကင္းစကေလး ေသဆုံးမႈသည္ အေယာက္ ၁၀၀၀ မွာ ၄၈ ေယာက္ ျဖစ္ေနသည္။ အိမ္နီးခ်င္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၏ႏႈန္းမွာအေယာက္
တစ္ေထာင္မွာ ၄၇ ေယာက္ျဖစ္သည့္အတြက္ ျမန္မာက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ထက္
ပင္ပိုဆုိးေနသည္။

က်န္းမာေရးအတြက္ ဘတ္ဂ်က္သုံးစဲြမႈမွာ ျမန္မာသည္ ေဒသတြင္းမွာ အနိမ့္ဆုံးျဖစ္ေနသည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က ဂ်ီဒီပီ၏ ၃ ဒသမ ၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကို က်န္းမာေရးအတြက္ သုံးစဲြေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာက ၂ ရာခိုင္ႏႈန္းသာ သုံးစဲြေနသည္။ ကေမၻာဒီးယားကပင္ ၅ ဒသမ ၆ ရာခိုင္ႏႈန္းကို သုံးစဲြသည့္အတြက္ ျမန္မာ့ထက္အေရွ႕ကိုအမ်ားႀကီး ေရာက္ေနသည္။

ႏုိင္ငံတကာ သုေတသနျပဳလုပ္မႈမ်ားႏွင့္ တုိင္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး
ဆုိင္ရာ အသိပညာမ်ားကို ေလ့လာလွ်င္ ယခုအခ်ိန္မွာ ႏုိင္ငံအတြက္ဘာေတြ
အေရးတႀကီး ေဆာင္ရြက္ရမည္ဆိုတာကို နားလည္ႏုိင္မည္။ လူနည္းစု
မ်ားအား ႏွိပ္ကြပ္ျခင္းႏွင့္ မၿငိမ္သက္မႈကို ေဆာ္ၾသျခင္းသည္ တုိင္းျပည္
ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကို ထိုး ႏွက္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။

စစ္အစိုးရ ေအာက္တြင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေန လာခဲ့ရသည့္ ျမန္မာ့လူ႔
အဖဲြ႕အစည္း ကို တစ္စစီျပန္လည္ ေကာက္ေရးတြင္ ညီညြတ္ေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသည္ အေရးႀကီးဆုံးျဖစ္သည္။ လူမႈေရး ဘာသာေရးခဲြျခားမႈ
မ်ားက ညီညြတ္ေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ၿဖိဳခဲြသည့္အတြက္ ဦးေဆာင္သူမ်ား၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို သံသယရွိဖို႔ လိုသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံကို ႏုိင္ငံေရး၊ စီး ပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးစသည့္ ဘက္ေပါင္းစုံက ျပန္လည္ထူေထာင္ဖို႔ ႀကိဳးစားခ်ိန္တြင္ အစြန္းေရာက္မ်ား၏ ရန္ကကာ ကြယ္ရန္အတြက္ ေအာက္ပါအခ်က္မ်ား အေရးတႀကီးလိုအပ္
ပါသည္။

(၁)လာမည့္ ေရြးေကာက္ပဲြကို မငဲ့ဘဲ ျပတ္ျပတ္သားသား အေရးယူရဲ
သည့္ ျပည္သူမ်ား၏ လုံၿခံဳမႈကို အာမခံႏုိင္သည့္ အစိုးရျဖစ္ဖို႔လုိသည္။
ေ၀ဖန္ၾကသလို ပဋိပကၡမ်ား၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ အစိုးရရွိမေနခဲ့လွ်င္ မ်က္ႏွာမေရြး အေရးယူေဆာင္ရြက္ရဲဖို႔ လိုအပ္ပါသည္။

(၂) မဟုတ္တာ မမွန္တာကို ေတြ႕လွ်င္ ရဲရဲရင့္ရင့္ အတုိက္အခံျပဳရဲသည့္ အတုိက္အခံလုိသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတြင္ အသားအေရာင္
ခဲြျခားမႈမ်ား ျပင္း ထန္ခဲ့စဥ္က လူ႔အခြင့္အေရး ေခါင္းေဆာင္မာတင္
လူသာကင္း ဂ်ဴနီယာက အခုလို ေျပာခဲ့သည္။

“ေနာက္ဆုံးတစ္ေန႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မွတ္မိေနမွာက ရန္သူေတြရဲ႕ စကား
လုံးေတြ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္
မႈေတြ ျဖစ္တယ္”

လူ႔အဖဲြ႕အစည္းအတြက္ အေရးႀကီးခ်ိန္မွာ တာ၀န္ရွိသည့္ စကားကို မေျပာခဲ့ျခင္းသည္ သမုိင္းတြင္ မွတ္တမ္း၀င္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သူရွင္းျပခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

(၃) လူအမ်ားႀကိဳက္လမ္းစဥ္ကို မလုိက္္ဘဲ အမွန္တရားကို သတိၱရွိရွိ
ၫႊန္ျပႏုိင္သည့္ မီဒီယာမ်ား လိုအပ္သည္။ အမ်ားလက္ခုတ္တီးေလာက္
သည့္ တင္ဆက္မႈမ်ား ျဖင့္ ေသြးထိုးၾကမည့္အစားခါးသီးသည့္တုိင္ အရွိတရားျဖစ္သည့္“အမွန္”ကို ေရးသားထုတ္ ေဖာ္ရဲသည့္ သတင္းစာ
ဆရာမ်ား လုိအပ္သည္။ သတင္းမီဒီယာသည္ အသံေပ်ာက္ေနသည့္
လူနည္းစုမ်ား၏ အသံကိုျမႇင့္တင္ေပးဖို႔ တာ၀န္ရွိသည္ဟု ေခတ္အဆက္
ဆက္ သတင္းစာဆရာႀကီးမ်ား ယုံၾကည္ခဲ့ၾကသည္။

(၄) ပညာတတ္မ်ားႏွင့္ အသိဉာဏ္ ပိုမိုရင့္က်က္သူမ်ားက အစြန္းေရာက္
သူမ်ားႏွင့္ ဉာဏ္ပညာ နည္းပါးသူမ်ား၏ က်ယ္ေလာင္ သည့္အသံကို တန္ျပန္ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုဖို႔ လိုအပ္သည္။ သိသူမ်ားက ရဲရဲရင့္ရင့္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုမွ သာ ျပည္သူအမ်ားစုကို လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚ ဆဲြေခၚႏုိင္ပါလိမ့္မည္။ ေရရွည္အနာဂတ္တြင္ေတာ့ လူမ်ဳိးမတူ၊ ဘာသာမတူသူမ်ား အခ်င္းခ်င္း ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တဲြေနထုိင္ၿပီး အျပန္အလွန္ လက္ခံႏုိင္သည့္ ယဥ္ေက်းမႈကို သင္ၾကားေပးမည့္ စစ္မွန္ေသာ ပညာေရးကို ထူေထာင္ဖို႔လိုအပ္ပါသည္။

(၅) အေရးႀကီးဆုံးက ျပည္သူလူထုျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာသည္ ေခတ္အဆက္ဆက္တြင္ ျဖားေယာင္းမႈအမ်ဳိးမ်ဳိး၏ ဒဏ္ကိုခံခဲ့ရၿပီးျဖစ္သည္။ ၾသဇာအာဏာ တည္ေထာင္လုိသူမ်ားႏွင့္ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းအ တြင္း ခဲြျခားႏွိမ့္ခ် ဆက္ဆံ
လိုသူမ်ားေၾကာင့္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာ နစ္နာခဲ့ရၿပီးျဖစ္သည္။

ယခုတစ္ႀကိမ္ေတာ့ ျငင္းဆန္ၾကရမည္။

လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျမန္မာ့ေျမမွာ စုေပါင္းကာကြယ္ၾကရမည္။

Monday, June 24, 2013

7Day News Journal