တစ္ခါက အရပ္ထဲလည္ၿပီး ဦးထုပ္ေရာင္းတဲ့ ေစ် းသည္ တစ္ေယာက္ဟာ အခုလိုပူတုန္း အိုက္တုန္း သစ္ပင္ႀကီးတစ္ပင္ေအာက္ ေရာက္လာခဲ့သတဲ့။ အိုက္ကလည္း အိုက္၊ ေမာ
ကလည္းေမာေမာနဲ႔ ေဆာင္းထားတဲ့ ဦးထုပ္ကေလး ေခါင္းခုၿပီး သစ္ပင္ရိပ္မွာ အိပ္ေပ် ာ္သြား
သတဲ့ ပိတ္သတ္ေရ။ ႏုိးလာလို႔ ၾကည့္ေတာ့ သူေရာင္းတဲ့ ဦးထုပ္ေတြထည့္ထားတဲ့ျခင္းထ
ဦးထုပ္ တစ္လံုးမွ မရွိေတာ့ဘူးတဲ့။ သူလည္း ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့... လားလား
သစ္ပင္ေပၚက ေမ် ာက္ေတြဆီမွာ ဦးထုပ္ေတြ ေရာက္ေနတာ ေတြ႕ရသတဲ့ဗ် ။
ဦးထုပ္သည္ လည္း ညစ္သြားတာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ သူဟာ လမ္းစဥ္ပါတီ၀င္ တစ္ဦးျဖစ္ေလ
ေတာ့ လူႏွင့္ ပတ္၀န္းက် င္တို႔၏ အညမည သေဘာတရား ကို အေတာ္ပိုင္သတဲ့။ အဲဒီထဲမွာက
လူသာ ပဓာန၊ ေမ် ာက္သည္ သာမည လို႔ ေရးထားတာကိုး ပိတ္သတ္ႀကီးရဲ႕။ ဒီေတာ့ ငါက လူ
ပဲကြာ ဆိုၿပီး သည္လို အႀကံထုတ္သတဲ့။
သူ ေခါင္းခု အိပ္ေနတဲ့ သူ႕ ဦးထုပ္ကို ျပန္ေဆာင္းၿပီး ေမ် ာက္ေတြအားလံုးျမင္ရတဲ့ ေနရာကိုထြက္
လူလံုးျပ သတဲ့။ အမယ္ ေမ် ာက္ေတြက သူ႕ကို အတုခိုးၿပီး ဦးထုပ္ေတြ လိုက္ေဆာင္းၾကသတဲ့။
ခဏေနေတာ့ ဦးထုပ္ကို ခၽြတ္ၿပီး ေခါင္းကုပ္ျပျပန္တယ္တဲ့။ ေမ် ာက္ေတြကလည္း သူလုပ္သလို
လုပ္ၾကျပန္ေရာတဲ့ဗ် ာ။ အဲ အဲ ဒီေတာ့မွ...ဦးထုပ္ကို ခၽြတ္ရံုမက ေျမႀကီးေပၚ ပစ္ခ် ျပလိုက္သတဲ့။
ေမ် ာက္ေတြကလည္း သူတို႔ ဦးထုပ္ေတြအားလံုးကို ေျမေပၚ ပစ္ခ်လိုက္ၾကပါေလေရာတဲ့ဗ် ။
ဒီေလာက္ဆို ပိတ္သတ္ႀကီး အထာေပါက္ကေရာေပါ့ေနာ္။ ဦးထုပ္သည္ လည္း ေျမေပၚက ဦးထုပ္
ေတြ ျခင္းထဲျပန္ေကာက္ထည့္ၿပီး လစ္လာခဲ့ေတာ့တာေပါ့။
ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း သံုးဆယ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ဘမ်ိ ဳ းဘိုးတူ ေစာေစာတုန္းက ဦးထုပ္သည္ႀကီးရဲ႕
ေျမး ဦးထုပ္သည္ေလးဟာ သူ႕အဘိုးနဲ႔ အလားတူ ျပသ၁နာမ်ိ ဳ းႀကံဳရျပန္ပါေလေရာတဲ့ ခင္ဗ် ာ။
ဒါေပမယ့္ သူ႔အဘိုးက သူ႕ကို ဒီပံုျပင္ေျပာျပထားေတာ့ သူက ေအးေဆးဘဲ သူ႕အဘိုးလုပ္သလို
လုပ္သတဲ့။ ေမ် ာက္ေတြက သူ ဦးထုပ္ေဆာင္းျပေတာ့ လိုက္ေဆာင္းၾကသတဲ့။ သူ ဦးထုပ္ခၽြတ္
ၿပီး ေခါင္းကုပ္ျပေတာ့လည္း လိုက္ကုပ္ၾကသတဲ့။ သူက ဦးထုပ္နဲ႔ ယပ္ခတ္ျပေတာ့လည္း ...
အမယ္ လုိက္ခတ္ၾကျပန္တယ္ဆိုပဲဗ် ။ ဒါနဲ႔ပဲ ... သူ က သူ႕အဘိုး ေျပာျပထားသလို ဦးထုပ္ကို
ေျမႀကီးေပၚလည္း ပစ္ခ် လိုက္ေရာ....ဘယ္ေမ် ာက္ကမွ သူတို႔ ဦးထုပ္ေတြကို ေျမေပၚပစ္မခ် ၾက
ေတာ့ဘူးတဲ့ဗ် ာ။ အေသကိုင္ထားၾကသတဲ့။...ေမ် ာက္ကေလး တစ္ေကာင္က သစ္ပင္ေပၚကေန ဆင္းလာၿပီး ေျမး ဦးထုပ္သည္ ပစ္ခ် ထားတဲ့ ဦးထုပ္ကေလး ကိုေတာင္ လာေကာက္သြားေသး
သတဲ့။
ဦးထုပ္သည္ေလး လည္း ထင္သလိုျဖစ္မလာေတာ့ အံ့ၾသ မင္သက္ၿပီး ေမ် ာက္ေတြကို ေငးၾကည့္
ေနမိေတာ့သတဲ့။ ဦးထုပ္ကို လာဆင္းေကာက္တဲ့ ေမ် ာက္ကေလးက သစ္ပင္ေပၚျပန္တက္ကာနီး
မွာ ဦးထုပ္သည္ေလးကို စကားတစ္ခြန္းေျပာသြားပါေသးေ
" သည္မယ္ သယ္ရင္း...မင္းမွာ အဘိုး ရွိသလို...တို႔မွာလည္း အဘိုး ရွိတယ္ ဆိုတာ မွတ္ထား "
တဲ့ဗ် ။ ၂၀၀၈ ၊ ၂၀၁၀ မွာ သူတို႔ အဘိုးေတြ လုပ္စားသြားခဲ့ေပမယ့္...၂၀၁
မယ္ ထင္ရင္ လြဲေတာ့မေပါ့ဗ် ာ။ က် ဳ ပ္တို႔ေတြ မလည္း က် ဳ ပ္တို႔ အဘိုးေတြ ရွိၾကပါေသာ္ေကာ။
( ဆရာ ေကာင္းသန္႔ ရဲ႕ ေမ် ာက္တစ္အုပ္ နဲ႔ ဦးထုပ္သည္ ...ကို ျပန္ေျပာျပတာပါ)
K.K(ကေနာင္)
ကလည္းေမာေမာနဲ႔ ေဆာင္းထားတဲ့ ဦးထုပ္ကေလး ေခါင္းခုၿပီး သစ္ပင္ရိပ္မွာ အိပ္ေပ် ာ္သြား
သတဲ့ ပိတ္သတ္ေရ။ ႏုိးလာလို႔ ၾကည့္ေတာ့ သူေရာင္းတဲ့ ဦးထုပ္ေတြထည့္ထားတဲ့ျခင္းထ
ဦးထုပ္ တစ္လံုးမွ မရွိေတာ့ဘူးတဲ့။ သူလည္း ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့... လားလား
သစ္ပင္ေပၚက ေမ် ာက္ေတြဆီမွာ ဦးထုပ္ေတြ ေရာက္ေနတာ ေတြ႕ရသတဲ့ဗ် ။
ဦးထုပ္သည္ လည္း ညစ္သြားတာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ သူဟာ လမ္းစဥ္ပါတီ၀င္ တစ္ဦးျဖစ္ေလ
ေတာ့ လူႏွင့္ ပတ္၀န္းက် င္တို႔၏ အညမည သေဘာတရား ကို အေတာ္ပိုင္သတဲ့။ အဲဒီထဲမွာက
လူသာ ပဓာန၊ ေမ် ာက္သည္ သာမည လို႔ ေရးထားတာကိုး ပိတ္သတ္ႀကီးရဲ႕။ ဒီေတာ့ ငါက လူ
ပဲကြာ ဆိုၿပီး သည္လို အႀကံထုတ္သတဲ့။
သူ ေခါင္းခု အိပ္ေနတဲ့ သူ႕ ဦးထုပ္ကို ျပန္ေဆာင္းၿပီး ေမ် ာက္ေတြအားလံုးျမင္ရတဲ့ ေနရာကိုထြက္
လူလံုးျပ သတဲ့။ အမယ္ ေမ် ာက္ေတြက သူ႕ကို အတုခိုးၿပီး ဦးထုပ္ေတြ လိုက္ေဆာင္းၾကသတဲ့။
ခဏေနေတာ့ ဦးထုပ္ကို ခၽြတ္ၿပီး ေခါင္းကုပ္ျပျပန္တယ္တဲ့။ ေမ် ာက္ေတြကလည္း သူလုပ္သလို
လုပ္ၾကျပန္ေရာတဲ့ဗ် ာ။ အဲ အဲ ဒီေတာ့မွ...ဦးထုပ္ကို ခၽြတ္ရံုမက ေျမႀကီးေပၚ ပစ္ခ် ျပလိုက္သတဲ့။
ေမ် ာက္ေတြကလည္း သူတို႔ ဦးထုပ္ေတြအားလံုးကို ေျမေပၚ ပစ္ခ်လိုက္ၾကပါေလေရာတဲ့ဗ် ။
ဒီေလာက္ဆို ပိတ္သတ္ႀကီး အထာေပါက္ကေရာေပါ့ေနာ္။ ဦးထုပ္သည္ လည္း ေျမေပၚက ဦးထုပ္
ေတြ ျခင္းထဲျပန္ေကာက္ထည့္ၿပီး လစ္လာခဲ့ေတာ့တာေပါ့။
ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း သံုးဆယ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ဘမ်ိ ဳ းဘိုးတူ ေစာေစာတုန္းက ဦးထုပ္သည္ႀကီးရဲ႕
ေျမး ဦးထုပ္သည္ေလးဟာ သူ႕အဘိုးနဲ႔ အလားတူ ျပသ၁နာမ်ိ ဳ းႀကံဳရျပန္ပါေလေရာတဲ့ ခင္ဗ် ာ။
ဒါေပမယ့္ သူ႔အဘိုးက သူ႕ကို ဒီပံုျပင္ေျပာျပထားေတာ့ သူက ေအးေဆးဘဲ သူ႕အဘိုးလုပ္သလို
လုပ္သတဲ့။ ေမ် ာက္ေတြက သူ ဦးထုပ္ေဆာင္းျပေတာ့ လိုက္ေဆာင္းၾကသတဲ့။ သူ ဦးထုပ္ခၽြတ္
ၿပီး ေခါင္းကုပ္ျပေတာ့လည္း လိုက္ကုပ္ၾကသတဲ့။ သူက ဦးထုပ္နဲ႔ ယပ္ခတ္ျပေတာ့လည္း ...
အမယ္ လုိက္ခတ္ၾကျပန္တယ္ဆိုပဲဗ် ။ ဒါနဲ႔ပဲ ... သူ က သူ႕အဘိုး ေျပာျပထားသလို ဦးထုပ္ကို
ေျမႀကီးေပၚလည္း ပစ္ခ် လိုက္ေရာ....ဘယ္ေမ် ာက္ကမွ သူတို႔ ဦးထုပ္ေတြကို ေျမေပၚပစ္မခ် ၾက
ေတာ့ဘူးတဲ့ဗ် ာ။ အေသကိုင္ထားၾကသတဲ့။...ေမ် ာက္ကေလး တစ္ေကာင္က သစ္ပင္ေပၚကေန ဆင္းလာၿပီး ေျမး ဦးထုပ္သည္ ပစ္ခ် ထားတဲ့ ဦးထုပ္ကေလး ကိုေတာင္ လာေကာက္သြားေသး
သတဲ့။
ဦးထုပ္သည္ေလး လည္း ထင္သလိုျဖစ္မလာေတာ့ အံ့ၾသ မင္သက္ၿပီး ေမ် ာက္ေတြကို ေငးၾကည့္
ေနမိေတာ့သတဲ့။ ဦးထုပ္ကို လာဆင္းေကာက္တဲ့ ေမ် ာက္ကေလးက သစ္ပင္ေပၚျပန္တက္ကာနီး
မွာ ဦးထုပ္သည္ေလးကို စကားတစ္ခြန္းေျပာသြားပါေသးေ
" သည္မယ္ သယ္ရင္း...မင္းမွာ အဘိုး ရွိသလို...တို႔မွာလည္း အဘိုး ရွိတယ္ ဆိုတာ မွတ္ထား "
တဲ့ဗ် ။ ၂၀၀၈ ၊ ၂၀၁၀ မွာ သူတို႔ အဘိုးေတြ လုပ္စားသြားခဲ့ေပမယ့္...၂၀၁
မယ္ ထင္ရင္ လြဲေတာ့မေပါ့ဗ် ာ။ က် ဳ ပ္တို႔ေတြ မလည္း က် ဳ ပ္တို႔ အဘိုးေတြ ရွိၾကပါေသာ္ေကာ။
( ဆရာ ေကာင္းသန္႔ ရဲ႕ ေမ် ာက္တစ္အုပ္ နဲ႔ ဦးထုပ္သည္ ...ကို ျပန္ေျပာျပတာပါ)
K.K(ကေနာင္)
No comments:
Post a Comment
မိတ္ေဆြ...အခ်ိန္ေလးရရင္ blogg မွာစာလာဖတ္ပါေနာ္
ဗဟုသုတ ရနိုင္တယ္။