Min Din
ေအာင္မေလး၊က်ဳပ္ကုိ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕က ဂ်ဴးလ္ဒစ္ဟုိတယ္မွာ ေနသတဲ့ ၊ အမွန္က ဖူးခက္မွာ ကာဗူလီးဝါလား (ေစ်းသည္)လုပ္ေနရတာ ။ခက္ခ်က္ ။
“ခင္နက္က်ားရဲ့ခ်စ္ပံုျပင္”
မင္းဒင္
(၁)
နက္က်ားကား အပ်ဳိျဖန္းေလး ျဖစ္လာၿပီ။ နက္က်ားမွာ က်ေနာ့္အိမ္က ေၾကာင္မကေလး ျဖစ္၏။ သူ အပ်ဳိျဖစ္လာေၾကာင္း သူ၏ ေမြးစာရင္း၊ ဇာတာ ရက္ခဳုဳပ္အရ ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ ေၾကာင္မပ်ဳိတို႔၏ ဓမၼတာသေဘာကုိ စစ္ေၾကာမိ၍ ေသာ္လည္းေကာင္း ၊သိရသည္ေတာ့ မဟုတ္ပါ ။ အေၾကာင္းကား သူ႕ေမြးေန႕ ေမြးလႏွင့္ ေန႕နံကို က်ေနာ္အမွတ္အသား မျပဳခဲ့မိသည့္အျပင္ နက္က်ား၏ မီးယပ္ ဓမၼတာကိစၥမွာ က်ေနာ့္အေရးအရာ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္ ။ ထုိ႔အတူ ေၾကာင္ အပ်ဳိေဘာ္ဝင္သည့္ ႏွစ္အပုိင္းအျခားႏွင့္ အသက္အရြယ္ကိုလည္း သတၱေဗဒ ပညာကုိ အေလ့အလာအားနည္း သျဖင့္ က်ေနာ္ မေျပာႏုိင္ျပန္ပါ။ မည္သို႔ပင္ ဆုိေစကာမူ နက္က်ား၏ ကုိယ္လံုး ကိုယ္ဖန္ႏွင့္ သူ၏ ႐ႈပ္ေထြးလွေသာ အခ်စ္ေရးေၾကာင့္ သူ ေၾကာင္ပ်ဳိ ႀကီးဖားဖား ျဖစ္ၿပီဆုိသည္ကုိမူ က်ေနာ္ တထစ္ခ် ေသခ်ာေပါက္ ေျပာႏိုင္ပါသည္ ။
နက္က်ား ေၾကာင္ေပါက္စအရြယ္ ငယ္စဥ္ကေသာ္ နက္က်ား၏ ဘဝသည္ အထီးက်န္ ျဖစ္ကာ က်ေနာ့္အိမ္မွ လြဲ၍ ခုိကုိး ရာ မရွိခဲ့ပါေပ။ အနီးနားအိမ္အသီးသီးမွ ေၾကာင္ေခြးတို႔၏ ေဘးရန္ေၾကာင့္ နက္က်ားသည္ ၿခံထဲက ၿခံျပင္လည္းမထြက္ရဲခဲ့ ေခ်။ နက္က်ား အိမ္တြင္းပုန္းေနသည့္တုိင္ ရံခါ နယ္ေက်ာ္ ၿခံေက်ာ္ ေရာက္လာတတ္ေသာ ေၾကာင္အႀကီးစားမ်ား ရန္ ေၾကာင့္ နက္က်ားခမ်ာ ေရွာင္ရတိမ္းရ ေျပးရလႊားရသည့္ အႀကိမ္ေပါင္းလည္း မနည္းခဲ့။တခါတရံ ဒဏ္ရာပင္ရတတ္၍ က်ေနာ္တတ္သမွ် ဆႏြင္းသိပ္ ေဆးကုေပးရသည္လည္း ရွိခဲ့ပါ၏။
တစ္ႏွစ္ေက်ာ္တည္းဟူေသာ အခ်ိန္သည္ နက္က်ားကိုဘဝေျပာင္းေစခဲ့ေလၿပီ။ ေၾကာင္ အပ်ဳိျဖန္းကေလး ျဖစ္လာေလ၍ မ်က္ႏွာပန္း ပြင့္ခဲ့ေလၿပီတည္း။ ဟုိစဥ္က ၿခံတြင္းသုိ႕ နက္က်ားကုိ ရန္မူရန္ လာတတ္ေလ့ရွိေသာ ေၾကာင္ဝါႀကီးပင္ နက္က်ားကုိ မ်က္ႏွာေပး တမ်ဳိးေျပာင္းကာ ရစ္သီရစ္သီျဖင့္ ျမဴတခါေခ်ာ့တလွည့္၊ ကိုေနာက္ပုိး ဇာတ္ခင္းတတ္ေနေလၿပီ ။
(၂)
မၾကာပါေခ်။ နက္က်ားသည္ ေၾကာင္ဝါႀကီးႏွင့္ ေၾကာင္တို႕ဘာဝ ေမတၱာမွ်ၾကေလသတည္း။ နက္က်ားႏွင့္ ေၾကာင္ဝါႀကီး တို႔ကား က်ေနာ့္ ေရွ႕တြင္ပင္ ရွက္ရေကာင္းမွန္းမသိေခ်။ နက္က်ားက ေနေရာင္ေအာက္က အုတ္ခံုေပၚတြင္ ေနပူစာလႈံ သေယာင္ ဟန္ေရးျပခ်ိန္၌ ေၾကာင္ဝါႀကီးကလည္း နက္က်ား၏ လက္တကမ္းတြင္ ရစ္ကာဝဲကာ ခ်စ္ရည္ရႊြန္းလဲ့ေသာ မ်က္လံုးအစံုတို႔ျဖင့္ ကလူတုန္႔တင္ ခ်စ္ျခင္း၏ အနက္ကုိ ဖြင့္ခဲ့ၾကဘူးသည္မွာ က်ေနာ့္ မ်က္ျမင္ ျဖစ္ေလသည္။
အႏွီေၾကာင္ဝါႀကီးႏွင့္ နက္က်ား၏ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းကား က်ေနာ့္မ်က္ေစာင္းထုိးအိမ္မွ ေၾကာင္နက္ႀကီး ဝင္မလာစဥ္က ေသာ္ သာယာ ေျဖာင့္ျဖဴးဟန္ရွိခ့ဲပါ၏။ ျပည္ပန္းညိဳခ်ဳိပါလ်က္ ဟူ၍ပင္ ဆုိရေလမည္ေလာမသိ။ အဆိုပါ ေၾကာင္နက္ႀကီး သည္ နက္က်ားႏွင့္ေၾကာင္ဝါႀကီးတို႔၏ အခ်စ္ေရးကုိ မင္းဒႆထံုး ႏွလုံးမူလ်က္ ၾကားဝင္ဖ်က္ေလေတာ့သည္ ။ ခ်ဳပ္၍ဆုိရေသာ္ ေၾကာင္ဝါႀကီးႏွင့္ ေၾကာင္နက္ႀကီးတို႔ အခ်စ္စစ္ပြဲ ျပင္းထန္စြာ စတင္ျဖစ္ပြားေလေတာ့၏။ တခုေသာ ေန႕လည္တြင္ နက္က်ားႏွင့္ေၾကာင္ဝါႀကီးတို႔ ပလူးေနခ်ိန္၌ ေၾကာင္နက္ႀကီး ရုတ္ျခည္း ဝင္လာကာ အခ်စ္အတြက္ စိန္ေခၚအား စမ္းခဲ့ၾကေလသည္။ေၾကာင္ဝါႀကီးကား ခင္နက္က်ားအတြက္ အသက္ပင္ေသေသဟူေသာ ခ်စ္ေဇာဟုန္ျဖင့္ ေၾကာင္နက္ႀကီးကို ရင္ဆုိင္၏။ ေၾကာင္နက္ႀကီးကား ေမနက္က်ားမရွိရင္ အသက္မရွင္ခ်င္ေတာ့ ဟူေသာ ခ်စ္စိတ္မႊန္လ်က္ ေၾကာင္ဝါႀကီးကုိ အေသဖဲ့ေလ၏။တုိက္ပြဲကား သူေသ ကိုယ္ေသ ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ ျပင္းထန္လွေလသည္။ စိန္ေခၚပြဲ၏ ရလာဒ္ကား ေၾကာင္ဝါ ႀကီး ဘယ္ေျခတြင္ သည္းစြာေသာ ဒဏ္ရာ ရျခင္းေပတည္း။ဤသည္မွသည္ နက္က်ားတေကာင္ အႏိုင္ရေၾကာင္နက္ႀကီးဖက္သုိ႔ ေလယူရာတိမ္းကာ ယိမ္းခဲ့ေတာ့၏။ နက္က်ား၏ ႏွလုံးသားတြင္းသုိ႕ ေၾကာင္နက္ႀကီး ဝင္လာခ်ိန္မွ အစျပဳ၍ နက္က်ားႏွင့့္ ေၾကာင္ဝါႀကီးတို႔ ေညာင္ညိဳပင္ လမ္းခြဲ စေလသတည္း ။
နက္က်ားကား သစၥာမဲ့သူတည္း။မ်က္ႏွာမ်ားသူတည္း၊ အားႀကီးသူကုိ ကိုးကြယ္သူတည္း။ ေၾကာင္ဝါႀကီးကုိ မသိမသာ တမ်ဳိး ေျပာင္ေျပာင္တသြယ္ ေရွာင္ဖယ္ေရွာင္ဖယ္ လုပ္လ်က္ ေၾကာင္နက္ႀကီးကုိသာ စိတ္ညႊတ္ေနေလေတာ့ရကား ေျပးသူကေျပး၍ လုိက္သူကလိုက္ ျဖစ္ကုန္ေပေတာ့သည္။မၾကာေသးမီကေသာ္ နက္က်ားသည္ သူ႔အတြက္ ခ်ေကၽြးသည့္ သူ႔အစာကုိပင္ အကုန္မ်ဳိက်ဟန္မတူ ၊ခ်စ္ရလြန္းသူ ကိုကိုဝါအတြက္ ဆုိေလဟန္ ခ်န္ထားေလ့ရွိပါ၏။ ယခုေသာ္ ေၾကာင္ဝါႀကီးအနားကပ္သည္ကိုပင္ မႏွစ္ၿမိဳ႕ဟန္ပါတကား ။ မၾကင္ဘယ့္အတြက္ စိမ္းေလသည္မသိ။ ေၾကာင္ဝါႀကီးကုိ အေတြ႔မခံေတာ့ေခ်။ ထုိမွ်သာမဟုတ္ေသး၊ တခါတခါ နက္က်ားတေကာင္ အိမ္အနီးဝန္းက်င္ ခပ္လွမ္းလွမ္းသုိ႔ပါ လွစ္ကနဲ လွစ္ကနဲ ထြက္သြားတတ္ျပန္ေပရာ သူျပန္လာသည့္ အၿမီးတနန္႔တနန္႔၊ ခပ္ေၾကာ့ေၾကာ့ မူူဟန္သည္လည္း အျခားတပါးေသာ ေၾကာင္ပ်ဳိတို႔ႏွင့္ အခ်ိန္းအခ်က္ကိစၥ ျဖစ္နိုင္ေပေသး၏။
ေၾကာင္ဝါႀကီးကား အခ်စ္ကို လက္လႊတ္ဆံုး႐ႈံးရသူတို႔ ၏ ဓမၼတာအတုိင္း ႀကီးစြာေသာ ခ်စ္ဒုကၡကို ခံစားရေလေတာ့သည္။ ေၾကာင္ဝါႀကီးကား က်ေနာ့္ ထမင္းစားပြဲနားအထိပင္ ေရာက္လာကာ ခ်စ္သူေပ်ာက္ကုိ ရွာေလေတာ့သည္။ စင္စစ္ မူမွန္ အခ်ိန္၌ ထိုေၾကာင္ဝါႀကီးသည္ က်ေနာ့္အနားသုိ႔ခ်ည္းကပ္ရန္ မဆုိထားဘိ အေဝးမွ ျမင္လွ်င္ပင္ လွစ္ကနဲ ေပ်ာက္သြား တတ္လင့္ကစား ယခုေသာ္ က်ေနာ့္အနားအထိ စြန္႕စြန္႕စားစား ေရာက္လာျခင္းမွာ အခ်စ္က ေစ့ေဆာ္လုိက္ေသာ သတၱိ စြမ္းပကားေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္ ။က်ေနာ့္လက္စြဲေတာ္ ရန္ကုန္သားသန္းေမာင္ကား လူ႐ိုးလူေကာင္းပီပီ နက္က်ား တို႔၏ သံုးပြင့္ဆုိင္အခ်စ္ေရးတြင္ နက္က်ား၏ ခ်စ္ဦးသူ ေၾကာင္ဝါႀကီးဖက္မွ ေျပာင္ေျပာင္ ရပ္တည္ေထာက္ခံလ်က္ ေၾကာင္ နက္ႀကီးကို ၿခံထဲအဝင္မခံဘဲ ေတြ႔ရာခဲ၊ ဒုတ္တို႔ျဖင့္ ပစ္ေပါက္ ေျခာက္လွန္႕ႏွင္ထုတ္ေလသည္။ က်ေနာ္မူကား လူႀကီး အရာ ျဖစ္၍ ေၾကာင္တို႔၏ခ်စ္ျခင္းကို ၾကားဝင္ျခင္းငွာ မသင့္ေတာ္ေလသည္ႏွင့္္ မသိက်ဳိးက်င္ပင္ ခပ္မဆိတ္ ေနရေလ၏။
(၃)
စင္စစ္ ေၾကာင္မေလး နက္က်ား၏ အမူအက်င့္သည္ ေရေျမလိုက္သည္ဟုပင္ ဆုိရမည္ ထင္ပါသည္။ က်ေနာ္ ေနထုိင္ရာ ဖူးခက္ၿမိဳ႕ကား ခရီးသြားၿမိဳ႕ ျဖစ္သည့္အားေလွ်ာ္စြာ မ်က္ႏွာျဖဴ တို႔ အဝင္အထြက္ ပ်ားပန္းခတ္မ်ားျပားေလရာ ဖူးခက္ၿမိဳ႕ ေရာက္မ်က္ႏွာျဖဴ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ထုိင္းပ်ဳိျဖဴတုိ႔ႏွင့္ ဒြိယံ ဒြိယံ ျဖစ္ေလ့ရွိၾကကုန္၏။ ထိုင္းမေလးေမာင္းေသာ ဆုိင္ကယ္ေနာက္က ခါးဖက္လိုက္ေနေသာ မ်က္ႏွာျဖဴတို႔ရွိသလို မ်က္ႏွာျဖဴေမာင္းေသာ ဆုိင္ကယ္ေနာက္က ခါးဖက္ လုိက္ေနေသာ ထုိင္းမေလးတို႔လည္း အနမတဂၢပင္။ စတုိးဆုိင္ႀကီးမ်ားအတြင္း ပစၥည္းတင္လွည္းေပၚတြင္ ထိုင္းမ်က္ႏွာျဖဴ ကျပား ကေလးေပါက္စေလးမ်ားကုိ ထည့္ကာ တြန္းလာၾကေလေသာ ထုိင္းမႏွင့္ မ်က္နွာျဖဴပုရိႆ အတြဲတို႕သည္လည္း ႐ိုးအီေနေသာ ျမင္ကြင္းပင္။ ၿမိဳ႕အႏွံ႔ေနရာအႏွံ႔ ေတြ႕ရေသာ ထုိင္းမႏွင့္ မ်က္ႏွာျဖဴထီး စုံတြဲတို႔ကား ဖူးခက္ၿမိဳ႕ ၏ သေကၤတေပတည္း။လင္မ်ားေသာ မယား၊ မယားမ်ားေသာလင္ ဟူသည္ကား ဤလူမ်ဳိးတို႔အတြက္ အဆန္းတၾကယ္ မဟုတ္ၿပီ။ဖူးခက္ရွိေမာ္ေတာ္ကား အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ေနအိမ္အခ်ဳိ႕တြင္ ကဗၼည္းတင္ေရးထုိး ခ်ိတ္ဆြဲထား တတ္ၾကသည့္ ထူးဆန္း လွေသာ စာတမ္းကား We Love Flaung !!! We Love Money !!!(မ်က္ႏွာျဖဴကုိ တို႔ခ်စ္သည္ ၊အသျပာကုိ တို႕ခ်စ္သည္) ဟူသတည္း ။
ေဂါေဏနေဂါေဏာ သမေဏနသမေဏေဏာ ဟူ၍ပင္ ဆုိရေလမည္ေလာ ။ ရာဇဝင္ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ကာ ျပည္တြင္းတြင္ စားေရးေနေရး အလို႔ငွာ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕ေလေသာေၾကာင့္ ဖူးခက္သုိ႔တဝမ္းတခါး အလို႔ငွာ ေရာက္ရွိလာၾကသည့္ ျမန္မာအမ်ဳိးေကာင္းသား၊အမ်ဳိးေကာင္းသမီးတို႔သည္လည္း တလႊဲဆံပင္ေကာင္းကာ နက္က်ား၏ စ႐ိုက္၊ ထုိင္းပ်ဳိျဖဴတို႔၏ အက်င့္စာဂႏွင့္ မရိုးရင္းစြဲျဖစ္ ကုန္ၾကေလၿပီ ။နက္က်ားသည္ ထုိင္းပ်ဳိျဖဴတို႔၏ အက်င့္စာဂအတိုင္း၊ရွိသည့္နည္းတူ ျမန္မာအလုပ္သမား က်ားမ အခ်ဳိ႕တို႔သည္လည္း သူတို႔၏ ထုိင္းအရွင္သခင္မ်ား စ႐ိုက္ကုိ အလႊဲကူးခ်ေနၾကေလကုန္ၿပီ။
ျမန္မာႏိုင္ငံတနံတလ်ား မည္သည့္တုိင္းရင္းသားမဆုိ အရွက္အေၾကာက္ႀကီးလွပါသည္ ဆုိေသာ္ျငား ဖူးခက္ေရာက္ ျမန္မာတခ်ဳိ႕အတြက္ Living together ႏွင့္ လင္ကြာမယားကြာ ကိစၥတို႔သည္ အဆန္းမဟုတ္ေတာ့ၿပီ။အခ်ဳိ႕ ေသာေကာ္ဆန္း (ေဆာက္လုပ္ေရး) လုပ္ငန္းခြင္တို႔တြင္ ေခတၱလင္မယား၊ အေပ်ာ္လင္မယားစံနစ္ကုိ လက္ခံက်င့္သံုး ေနၾကေပျပီ။ အတူေန အမ်ဳိးသားရ အပ္ေသာ ဝင္ေငြလုပ္အားခ၏ ေလးဆယ္ရာခုိင္ႏႈန္းျဖင့္ ေခတၱယာယီဇနီးမယားအျဖစ္ ေပါင္းသင္း ေနၾကသည္ဟူ၍ပင္ ၾကားသိလာရၿပီ။ တလင္တမယား ႐ိုးေျမက်ေပါင္းေသာအေလ့ကိုပင္ ရယ္စရာေလွာင္စရာ ထင္ျမင္ကုန္ၾကေလၿပီတည္း။
အခ်ဳိ႕ေသာ ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာျပည္ဖြား မိန္းမပ်ဳိမ်ားကား ထိုင္းတို႔ႏွင့္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး လက္ဆက္ၾကကာ ထုိင္း၏ ဇနီးျဖစ္ရသည္ကိုပင္ ေလာကအလယ္ ဂုဏ္တင့္ဖြယ္ရာအျဖစ္ ခံယူေနၾကရံုမွ်မက ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းၾကားတြင္ က်မ ေယာက္်ားက “ထုိင္း” ဆုိကာ ရင္ေကာ့ ဇန္းတင္စကား ဆုိေနၾကေလၿပီ ။ ထုိ႕အတူ ရွားရွားပါးပါး ထုိင္းမကို လက္ဆက္ ခြင့္ရေသာ ျမန္မာေယာက္်ားကလည္း “က်ေနာ့္ မိန္းမက ထုိင္း” ဟု ဂုဏ္ယူ ဝင့္ဝါေနၾကၿပီတကား။ ထီးႏွင့္နန္းႏွင့္ စံျမန္းလာရံုမွ်မက မ်ဳိးႏွင့္႐ိုးႏွင့္တန္ခိုးရွိခဲ့သည္ ဆိုေသာ ျမန္မာတို႔ သည္ အဘယ္တြင္နည္း။
(၄)
ထုိင္းပ်ဳိျဖဴတို႔ကဲ့သုိ႔ လမ္းမအလယ္တြင္ မသလားႏိုင္ေလေသာ ဖူးခက္ေရာက္ အိမ္တြင္းပုန္း ျမန္မာမေလး တစ္ေယာက္၏ ရင္နာစရာ အျဖစ္တစ္ခုပင္ မၾကာမတင္က ျဖစ္ပြား ခဲ့ပါေသး၏။ ဤအျဖစ္ကားျမန္မာေရြ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားအၾကား ေရပန္းစားလွေသာ တယ္လီဖုန္း ခ်စ္သူထားျခင္း အေလ့မွ ျမစ္ဖ်ားခံေလသည္။ လူခ်င္းတရံတဆစ္မွ် မျမင္ဖူးၾကဘဲလ်က္ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ခ်စ္တင္းေႏွာျခင္းအေလ့ကား ထိုင္းႏုိင္ငံေရာက္ ျမန္မာအလုပ္သမားတို႔ ေမြ႔ေလ်ာ္ၿမဲအက်င့္ဟု ဆုိပါသည္။
အႏွီ အသက္တစ္ဆယ့္ကုိးႏွစ္အရြယ္ ျမန္မာမိန္းမပ်ဳိသည္ ဖူးခက္ေရာက္သည္မွာ ရက္ေပါင္း ေျခာက္ဆယ္ပင္ မျပည့္ေသး ေသာ္ျငား အတုျမင္ အတတ္သင္လ်က္ သူမျမင္ဖူးေသာ ျမန္မာပုရိႆတေယာက္ကုိ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ေလလွဳိင္းမွ ခ်စ္တင္းေႏွာခ့ဲသည္ဟု ဆုိပါသည္။ထုိမွသည္ တဆင့္တက္ကာ သူေနထုိင္ရာ အိမ္ခန္းသို႔၊သူ႔အိမ္မွ အတူေနသူမ်ား အလုပ္ဆင္းခ်ိန္ျဖစ္သည့္ အခ်ိန္မေတာ္ ညသန္းေခါင္သံုးနာရီတြင္ လူခ်င္းေတြ႕ဆံုၾကရန္ အခ်ိန္း အခ်က္ျပဳၾကသည္ဆုိ ပါ၏။ ဤသုိ႔လွ်င္ ေတြ႔ၾကသည္၌ ခ်ိန္းဆုိရာသုိ႔ေရာက္လာေသာ ျမန္မာေယာက္်ားသည္ အဆိုပါမိန္းမပ်ဳိ ေမွ်ာ္မွန္းထား သကဲ့သုိ႔ လူရြယ္၊ လူပံုေခ်ာ မဟုတ္ပဲ အသက္ေလးဆယ္ ဝန္းက်င္၊ ပုံဆုိးပန္းဆုိး ျဖစ္ေနေလရာ၊ ထုိအခ်ိန္းအခ်က္ ဇာတ္လမ္းကား လူသတ္မုဒိန္းမႈျဖင့္ အက်ည္းတန္စြာ နိဂံုးခ်ဳပ္ခဲ့ရေလသည္။ထုိသတင္းသည္ ေတာမီးကဲ့သုိ႕ ပ်ံ႕ႏွံ႕ခဲ့ေလရာ ဖူးခက္ေရာက္ျမန္မာတို႔ကား အမ်ဳိး ဂုဏ္ ေတဇာၫိွဳးရသည့္အထဲ ႏူရာဝဲစြဲကာ၊ လူၾကားထဲတြင္ပင္ မ်က္ႏွာမျပဝ့ံသည့္ ဘဝ ေရာက္ကုန္ၾကရရွာေလ၏ ။
(၅)
ကမၻာမိုးေျမတြင္ ေတဇာေတာ္ၿဖိဳးေဝကာ ေရႊမွန္ကင္းအဆင္းကဲ့သုိ႔ ဝင္းဝင္းေတာက္ခဲ့ေသာ ေခတ္ကာလ မ်ားကား ကုန္လြန္ခဲ့ေလၿပီ။ မည္သူတို႔သည္ ျမန္မာမ်ားကုိ ဤပုံဤဘဝ ေရာက္ေအာင္ တြန္းပုိ႕ခဲ့ၾကပါသနည္း။ အဘယ္အရာ တို႔သည္ ျမန္မာတို႔၏ ေကာင္းျမတ္ ေသာ လူမွဳအက်င့္စ႐ိုက္တို႔ကုိ ဖ်က္ဆီး ဝါးၿမိဳခဲ့ ၾကပါသနည္း။
က်ေနာ့္အေနျဖင့္ နက္က်ား၏ ခ်စ္ပံုျပင္မွသည္ ဖူးခက္ေရာက္ျမန္မာမ်ား၏ သနစ္ပုံအျဖစ္စံုအား ဇာတ္စံုခင္းကာ ဤပံု ဤဘဝ ေရာက္ၾကရျခင္းအတြက္ လက္သည္တရားခံကုိ ရွာေဖြခ်င္ပါေသးသည္။
သုိ႔ေသာ္ က်ေနာ့္ေမြးရပ္ေျမတြင္ ဒီမုိကေရစီစံနစ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းေနၿပီဟု ဆုိပါ၏။ အမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ ဇာတိမာန္ ျမင့္မားေရးတည္းဟူေသာ ဦးတည္ခ်က္မ်ားကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္လ်က္ရွိၾကပါကုန္၏။ ျမန္မာမ်ဳိးတေတြ ေခတ္ေကာင္းေရာက္ၿပီေလ ဟုလည္း ေအာ္ဟစ္ေႁကြးေၾကာ္ ေနၾကပါ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ခင္နက္က်ား၏ခ်စ္ပံုျပင္ကုိ ဤေနရာ တြင္ ေခတၱရပ္နားလွ်င္ သင့္ေလ်ာ္မည္ဟု ယူဆပါသည္။
……………………..
“ခင္နက္က်ားရဲ့ခ်စ္ပံုျပင္”
မင္းဒင္
(၁)
နက္က်ားကား အပ်ဳိျဖန္းေလး ျဖစ္လာၿပီ။ နက္က်ားမွာ က်ေနာ့္အိမ္က ေၾကာင္မကေလး ျဖစ္၏။ သူ အပ်ဳိျဖစ္လာေၾကာင္း သူ၏ ေမြးစာရင္း၊ ဇာတာ ရက္ခဳုဳပ္အရ ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ ေၾကာင္မပ်ဳိတို႔၏ ဓမၼတာသေဘာကုိ စစ္ေၾကာမိ၍ ေသာ္လည္းေကာင္း ၊သိရသည္ေတာ့ မဟုတ္ပါ ။ အေၾကာင္းကား သူ႕ေမြးေန႕ ေမြးလႏွင့္ ေန႕နံကို က်ေနာ္အမွတ္အသား မျပဳခဲ့မိသည့္အျပင္ နက္က်ား၏ မီးယပ္ ဓမၼတာကိစၥမွာ က်ေနာ့္အေရးအရာ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္ ။ ထုိ႔အတူ ေၾကာင္ အပ်ဳိေဘာ္ဝင္သည့္ ႏွစ္အပုိင္းအျခားႏွင့္ အသက္အရြယ္ကိုလည္း သတၱေဗဒ ပညာကုိ အေလ့အလာအားနည္း သျဖင့္ က်ေနာ္ မေျပာႏုိင္ျပန္ပါ။ မည္သို႔ပင္ ဆုိေစကာမူ နက္က်ား၏ ကုိယ္လံုး ကိုယ္ဖန္ႏွင့္ သူ၏ ႐ႈပ္ေထြးလွေသာ အခ်စ္ေရးေၾကာင့္ သူ ေၾကာင္ပ်ဳိ ႀကီးဖားဖား ျဖစ္ၿပီဆုိသည္ကုိမူ က်ေနာ္ တထစ္ခ် ေသခ်ာေပါက္ ေျပာႏိုင္ပါသည္ ။
နက္က်ား ေၾကာင္ေပါက္စအရြယ္ ငယ္စဥ္ကေသာ္ နက္က်ား၏ ဘဝသည္ အထီးက်န္ ျဖစ္ကာ က်ေနာ့္အိမ္မွ လြဲ၍ ခုိကုိး ရာ မရွိခဲ့ပါေပ။ အနီးနားအိမ္အသီးသီးမွ ေၾကာင္ေခြးတို႔၏ ေဘးရန္ေၾကာင့္ နက္က်ားသည္ ၿခံထဲက ၿခံျပင္လည္းမထြက္ရဲခဲ့ ေခ်။ နက္က်ား အိမ္တြင္းပုန္းေနသည့္တုိင္ ရံခါ နယ္ေက်ာ္ ၿခံေက်ာ္ ေရာက္လာတတ္ေသာ ေၾကာင္အႀကီးစားမ်ား ရန္ ေၾကာင့္ နက္က်ားခမ်ာ ေရွာင္ရတိမ္းရ ေျပးရလႊားရသည့္ အႀကိမ္ေပါင္းလည္း မနည္းခဲ့။တခါတရံ ဒဏ္ရာပင္ရတတ္၍ က်ေနာ္တတ္သမွ် ဆႏြင္းသိပ္ ေဆးကုေပးရသည္လည္း ရွိခဲ့ပါ၏။
တစ္ႏွစ္ေက်ာ္တည္းဟူေသာ အခ်ိန္သည္ နက္က်ားကိုဘဝေျပာင္းေစခဲ့ေလၿပီ။ ေၾကာင္ အပ်ဳိျဖန္းကေလး ျဖစ္လာေလ၍ မ်က္ႏွာပန္း ပြင့္ခဲ့ေလၿပီတည္း။ ဟုိစဥ္က ၿခံတြင္းသုိ႕ နက္က်ားကုိ ရန္မူရန္ လာတတ္ေလ့ရွိေသာ ေၾကာင္ဝါႀကီးပင္ နက္က်ားကုိ မ်က္ႏွာေပး တမ်ဳိးေျပာင္းကာ ရစ္သီရစ္သီျဖင့္ ျမဴတခါေခ်ာ့တလွည့္၊ ကိုေနာက္ပုိး ဇာတ္ခင္းတတ္ေနေလၿပီ ။
(၂)
မၾကာပါေခ်။ နက္က်ားသည္ ေၾကာင္ဝါႀကီးႏွင့္ ေၾကာင္တို႕ဘာဝ ေမတၱာမွ်ၾကေလသတည္း။ နက္က်ားႏွင့္ ေၾကာင္ဝါႀကီး တို႔ကား က်ေနာ့္ ေရွ႕တြင္ပင္ ရွက္ရေကာင္းမွန္းမသိေခ်။ နက္က်ားက ေနေရာင္ေအာက္က အုတ္ခံုေပၚတြင္ ေနပူစာလႈံ သေယာင္ ဟန္ေရးျပခ်ိန္၌ ေၾကာင္ဝါႀကီးကလည္း နက္က်ား၏ လက္တကမ္းတြင္ ရစ္ကာဝဲကာ ခ်စ္ရည္ရႊြန္းလဲ့ေသာ မ်က္လံုးအစံုတို႔ျဖင့္ ကလူတုန္႔တင္ ခ်စ္ျခင္း၏ အနက္ကုိ ဖြင့္ခဲ့ၾကဘူးသည္မွာ က်ေနာ့္ မ်က္ျမင္ ျဖစ္ေလသည္။
အႏွီေၾကာင္ဝါႀကီးႏွင့္ နက္က်ား၏ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းကား က်ေနာ့္မ်က္ေစာင္းထုိးအိမ္မွ ေၾကာင္နက္ႀကီး ဝင္မလာစဥ္က ေသာ္ သာယာ ေျဖာင့္ျဖဴးဟန္ရွိခ့ဲပါ၏။ ျပည္ပန္းညိဳခ်ဳိပါလ်က္ ဟူ၍ပင္ ဆုိရေလမည္ေလာမသိ။ အဆိုပါ ေၾကာင္နက္ႀကီး သည္ နက္က်ားႏွင့္ေၾကာင္ဝါႀကီးတို႔၏ အခ်စ္ေရးကုိ မင္းဒႆထံုး ႏွလုံးမူလ်က္ ၾကားဝင္ဖ်က္ေလေတာ့သည္ ။ ခ်ဳပ္၍ဆုိရေသာ္ ေၾကာင္ဝါႀကီးႏွင့္ ေၾကာင္နက္ႀကီးတို႔ အခ်စ္စစ္ပြဲ ျပင္းထန္စြာ စတင္ျဖစ္ပြားေလေတာ့၏။ တခုေသာ ေန႕လည္တြင္ နက္က်ားႏွင့္ေၾကာင္ဝါႀကီးတို႔ ပလူးေနခ်ိန္၌ ေၾကာင္နက္ႀကီး ရုတ္ျခည္း ဝင္လာကာ အခ်စ္အတြက္ စိန္ေခၚအား စမ္းခဲ့ၾကေလသည္။ေၾကာင္ဝါႀကီးကား ခင္နက္က်ားအတြက္ အသက္ပင္ေသေသဟူေသာ ခ်စ္ေဇာဟုန္ျဖင့္ ေၾကာင္နက္ႀကီးကို ရင္ဆုိင္၏။ ေၾကာင္နက္ႀကီးကား ေမနက္က်ားမရွိရင္ အသက္မရွင္ခ်င္ေတာ့ ဟူေသာ ခ်စ္စိတ္မႊန္လ်က္ ေၾကာင္ဝါႀကီးကုိ အေသဖဲ့ေလ၏။တုိက္ပြဲကား သူေသ ကိုယ္ေသ ျဖစ္ေလေသာေၾကာင့္ ျပင္းထန္လွေလသည္။ စိန္ေခၚပြဲ၏ ရလာဒ္ကား ေၾကာင္ဝါ ႀကီး ဘယ္ေျခတြင္ သည္းစြာေသာ ဒဏ္ရာ ရျခင္းေပတည္း။ဤသည္မွသည္ နက္က်ားတေကာင္ အႏိုင္ရေၾကာင္နက္ႀကီးဖက္သုိ႔ ေလယူရာတိမ္းကာ ယိမ္းခဲ့ေတာ့၏။ နက္က်ား၏ ႏွလုံးသားတြင္းသုိ႕ ေၾကာင္နက္ႀကီး ဝင္လာခ်ိန္မွ အစျပဳ၍ နက္က်ားႏွင့့္ ေၾကာင္ဝါႀကီးတို႔ ေညာင္ညိဳပင္ လမ္းခြဲ စေလသတည္း ။
နက္က်ားကား သစၥာမဲ့သူတည္း။မ်က္ႏွာမ်ားသူတည္း၊ အားႀကီးသူကုိ ကိုးကြယ္သူတည္း။ ေၾကာင္ဝါႀကီးကုိ မသိမသာ တမ်ဳိး ေျပာင္ေျပာင္တသြယ္ ေရွာင္ဖယ္ေရွာင္ဖယ္ လုပ္လ်က္ ေၾကာင္နက္ႀကီးကုိသာ စိတ္ညႊတ္ေနေလေတာ့ရကား ေျပးသူကေျပး၍ လုိက္သူကလိုက္ ျဖစ္ကုန္ေပေတာ့သည္။မၾကာေသးမီကေသာ္ နက္က်ားသည္ သူ႔အတြက္ ခ်ေကၽြးသည့္ သူ႔အစာကုိပင္ အကုန္မ်ဳိက်ဟန္မတူ ၊ခ်စ္ရလြန္းသူ ကိုကိုဝါအတြက္ ဆုိေလဟန္ ခ်န္ထားေလ့ရွိပါ၏။ ယခုေသာ္ ေၾကာင္ဝါႀကီးအနားကပ္သည္ကိုပင္ မႏွစ္ၿမိဳ႕ဟန္ပါတကား ။ မၾကင္ဘယ့္အတြက္ စိမ္းေလသည္မသိ။ ေၾကာင္ဝါႀကီးကုိ အေတြ႔မခံေတာ့ေခ်။ ထုိမွ်သာမဟုတ္ေသး၊ တခါတခါ နက္က်ားတေကာင္ အိမ္အနီးဝန္းက်င္ ခပ္လွမ္းလွမ္းသုိ႔ပါ လွစ္ကနဲ လွစ္ကနဲ ထြက္သြားတတ္ျပန္ေပရာ သူျပန္လာသည့္ အၿမီးတနန္႔တနန္႔၊ ခပ္ေၾကာ့ေၾကာ့ မူူဟန္သည္လည္း အျခားတပါးေသာ ေၾကာင္ပ်ဳိတို႔ႏွင့္ အခ်ိန္းအခ်က္ကိစၥ ျဖစ္နိုင္ေပေသး၏။
ေၾကာင္ဝါႀကီးကား အခ်စ္ကို လက္လႊတ္ဆံုး႐ႈံးရသူတို႔ ၏ ဓမၼတာအတုိင္း ႀကီးစြာေသာ ခ်စ္ဒုကၡကို ခံစားရေလေတာ့သည္။ ေၾကာင္ဝါႀကီးကား က်ေနာ့္ ထမင္းစားပြဲနားအထိပင္ ေရာက္လာကာ ခ်စ္သူေပ်ာက္ကုိ ရွာေလေတာ့သည္။ စင္စစ္ မူမွန္ အခ်ိန္၌ ထိုေၾကာင္ဝါႀကီးသည္ က်ေနာ့္အနားသုိ႔ခ်ည္းကပ္ရန္ မဆုိထားဘိ အေဝးမွ ျမင္လွ်င္ပင္ လွစ္ကနဲ ေပ်ာက္သြား တတ္လင့္ကစား ယခုေသာ္ က်ေနာ့္အနားအထိ စြန္႕စြန္႕စားစား ေရာက္လာျခင္းမွာ အခ်စ္က ေစ့ေဆာ္လုိက္ေသာ သတၱိ စြမ္းပကားေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္ ။က်ေနာ့္လက္စြဲေတာ္ ရန္ကုန္သားသန္းေမာင္ကား လူ႐ိုးလူေကာင္းပီပီ နက္က်ား တို႔၏ သံုးပြင့္ဆုိင္အခ်စ္ေရးတြင္ နက္က်ား၏ ခ်စ္ဦးသူ ေၾကာင္ဝါႀကီးဖက္မွ ေျပာင္ေျပာင္ ရပ္တည္ေထာက္ခံလ်က္ ေၾကာင္ နက္ႀကီးကို ၿခံထဲအဝင္မခံဘဲ ေတြ႔ရာခဲ၊ ဒုတ္တို႔ျဖင့္ ပစ္ေပါက္ ေျခာက္လွန္႕ႏွင္ထုတ္ေလသည္။ က်ေနာ္မူကား လူႀကီး အရာ ျဖစ္၍ ေၾကာင္တို႔၏ခ်စ္ျခင္းကို ၾကားဝင္ျခင္းငွာ မသင့္ေတာ္ေလသည္ႏွင့္္ မသိက်ဳိးက်င္ပင္ ခပ္မဆိတ္ ေနရေလ၏။
(၃)
စင္စစ္ ေၾကာင္မေလး နက္က်ား၏ အမူအက်င့္သည္ ေရေျမလိုက္သည္ဟုပင္ ဆုိရမည္ ထင္ပါသည္။ က်ေနာ္ ေနထုိင္ရာ ဖူးခက္ၿမိဳ႕ကား ခရီးသြားၿမိဳ႕ ျဖစ္သည့္အားေလွ်ာ္စြာ မ်က္ႏွာျဖဴ တို႔ အဝင္အထြက္ ပ်ားပန္းခတ္မ်ားျပားေလရာ ဖူးခက္ၿမိဳ႕ ေရာက္မ်က္ႏွာျဖဴ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ထုိင္းပ်ဳိျဖဴတုိ႔ႏွင့္ ဒြိယံ ဒြိယံ ျဖစ္ေလ့ရွိၾကကုန္၏။ ထိုင္းမေလးေမာင္းေသာ ဆုိင္ကယ္ေနာက္က ခါးဖက္လိုက္ေနေသာ မ်က္ႏွာျဖဴတို႔ရွိသလို မ်က္ႏွာျဖဴေမာင္းေသာ ဆုိင္ကယ္ေနာက္က ခါးဖက္ လုိက္ေနေသာ ထုိင္းမေလးတို႔လည္း အနမတဂၢပင္။ စတုိးဆုိင္ႀကီးမ်ားအတြင္း ပစၥည္းတင္လွည္းေပၚတြင္ ထိုင္းမ်က္ႏွာျဖဴ ကျပား ကေလးေပါက္စေလးမ်ားကုိ ထည့္ကာ တြန္းလာၾကေလေသာ ထုိင္းမႏွင့္ မ်က္နွာျဖဴပုရိႆ အတြဲတို႕သည္လည္း ႐ိုးအီေနေသာ ျမင္ကြင္းပင္။ ၿမိဳ႕အႏွံ႔ေနရာအႏွံ႔ ေတြ႕ရေသာ ထုိင္းမႏွင့္ မ်က္ႏွာျဖဴထီး စုံတြဲတို႔ကား ဖူးခက္ၿမိဳ႕ ၏ သေကၤတေပတည္း။လင္မ်ားေသာ မယား၊ မယားမ်ားေသာလင္ ဟူသည္ကား ဤလူမ်ဳိးတို႔အတြက္ အဆန္းတၾကယ္ မဟုတ္ၿပီ။ဖူးခက္ရွိေမာ္ေတာ္ကား အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ေနအိမ္အခ်ဳိ႕တြင္ ကဗၼည္းတင္ေရးထုိး ခ်ိတ္ဆြဲထား တတ္ၾကသည့္ ထူးဆန္း လွေသာ စာတမ္းကား We Love Flaung !!! We Love Money !!!(မ်က္ႏွာျဖဴကုိ တို႔ခ်စ္သည္ ၊အသျပာကုိ တို႕ခ်စ္သည္) ဟူသတည္း ။
ေဂါေဏနေဂါေဏာ သမေဏနသမေဏေဏာ ဟူ၍ပင္ ဆုိရေလမည္ေလာ ။ ရာဇဝင္ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ကာ ျပည္တြင္းတြင္ စားေရးေနေရး အလို႔ငွာ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕ေလေသာေၾကာင့္ ဖူးခက္သုိ႔တဝမ္းတခါး အလို႔ငွာ ေရာက္ရွိလာၾကသည့္ ျမန္မာအမ်ဳိးေကာင္းသား၊အမ်ဳိးေကာင္းသမီးတို႔သည္လည္း တလႊဲဆံပင္ေကာင္းကာ နက္က်ား၏ စ႐ိုက္၊ ထုိင္းပ်ဳိျဖဴတို႔၏ အက်င့္စာဂႏွင့္ မရိုးရင္းစြဲျဖစ္ ကုန္ၾကေလၿပီ ။နက္က်ားသည္ ထုိင္းပ်ဳိျဖဴတို႔၏ အက်င့္စာဂအတိုင္း၊ရွိသည့္နည္းတူ ျမန္မာအလုပ္သမား က်ားမ အခ်ဳိ႕တို႔သည္လည္း သူတို႔၏ ထုိင္းအရွင္သခင္မ်ား စ႐ိုက္ကုိ အလႊဲကူးခ်ေနၾကေလကုန္ၿပီ။
ျမန္မာႏိုင္ငံတနံတလ်ား မည္သည့္တုိင္းရင္းသားမဆုိ အရွက္အေၾကာက္ႀကီးလွပါသည္ ဆုိေသာ္ျငား ဖူးခက္ေရာက္ ျမန္မာတခ်ဳိ႕အတြက္ Living together ႏွင့္ လင္ကြာမယားကြာ ကိစၥတို႔သည္ အဆန္းမဟုတ္ေတာ့ၿပီ။အခ်ဳိ႕ ေသာေကာ္ဆန္း (ေဆာက္လုပ္ေရး) လုပ္ငန္းခြင္တို႔တြင္ ေခတၱလင္မယား၊ အေပ်ာ္လင္မယားစံနစ္ကုိ လက္ခံက်င့္သံုး ေနၾကေပျပီ။ အတူေန အမ်ဳိးသားရ အပ္ေသာ ဝင္ေငြလုပ္အားခ၏ ေလးဆယ္ရာခုိင္ႏႈန္းျဖင့္ ေခတၱယာယီဇနီးမယားအျဖစ္ ေပါင္းသင္း ေနၾကသည္ဟူ၍ပင္ ၾကားသိလာရၿပီ။ တလင္တမယား ႐ိုးေျမက်ေပါင္းေသာအေလ့ကိုပင္ ရယ္စရာေလွာင္စရာ ထင္ျမင္ကုန္ၾကေလၿပီတည္း။
အခ်ဳိ႕ေသာ ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာျပည္ဖြား မိန္းမပ်ဳိမ်ားကား ထိုင္းတို႔ႏွင့္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး လက္ဆက္ၾကကာ ထုိင္း၏ ဇနီးျဖစ္ရသည္ကိုပင္ ေလာကအလယ္ ဂုဏ္တင့္ဖြယ္ရာအျဖစ္ ခံယူေနၾကရံုမွ်မက ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းၾကားတြင္ က်မ ေယာက္်ားက “ထုိင္း” ဆုိကာ ရင္ေကာ့ ဇန္းတင္စကား ဆုိေနၾကေလၿပီ ။ ထုိ႕အတူ ရွားရွားပါးပါး ထုိင္းမကို လက္ဆက္ ခြင့္ရေသာ ျမန္မာေယာက္်ားကလည္း “က်ေနာ့္ မိန္းမက ထုိင္း” ဟု ဂုဏ္ယူ ဝင့္ဝါေနၾကၿပီတကား။ ထီးႏွင့္နန္းႏွင့္ စံျမန္းလာရံုမွ်မက မ်ဳိးႏွင့္႐ိုးႏွင့္တန္ခိုးရွိခဲ့သည္ ဆိုေသာ ျမန္မာတို႔ သည္ အဘယ္တြင္နည္း။
(၄)
ထုိင္းပ်ဳိျဖဴတို႔ကဲ့သုိ႔ လမ္းမအလယ္တြင္ မသလားႏိုင္ေလေသာ ဖူးခက္ေရာက္ အိမ္တြင္းပုန္း ျမန္မာမေလး တစ္ေယာက္၏ ရင္နာစရာ အျဖစ္တစ္ခုပင္ မၾကာမတင္က ျဖစ္ပြား ခဲ့ပါေသး၏။ ဤအျဖစ္ကားျမန္မာေရြ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားအၾကား ေရပန္းစားလွေသာ တယ္လီဖုန္း ခ်စ္သူထားျခင္း အေလ့မွ ျမစ္ဖ်ားခံေလသည္။ လူခ်င္းတရံတဆစ္မွ် မျမင္ဖူးၾကဘဲလ်က္ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ခ်စ္တင္းေႏွာျခင္းအေလ့ကား ထိုင္းႏုိင္ငံေရာက္ ျမန္မာအလုပ္သမားတို႔ ေမြ႔ေလ်ာ္ၿမဲအက်င့္ဟု ဆုိပါသည္။
အႏွီ အသက္တစ္ဆယ့္ကုိးႏွစ္အရြယ္ ျမန္မာမိန္းမပ်ဳိသည္ ဖူးခက္ေရာက္သည္မွာ ရက္ေပါင္း ေျခာက္ဆယ္ပင္ မျပည့္ေသး ေသာ္ျငား အတုျမင္ အတတ္သင္လ်က္ သူမျမင္ဖူးေသာ ျမန္မာပုရိႆတေယာက္ကုိ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ေလလွဳိင္းမွ ခ်စ္တင္းေႏွာခ့ဲသည္ဟု ဆုိပါသည္။ထုိမွသည္ တဆင့္တက္ကာ သူေနထုိင္ရာ အိမ္ခန္းသို႔၊သူ႔အိမ္မွ အတူေနသူမ်ား အလုပ္ဆင္းခ်ိန္ျဖစ္သည့္ အခ်ိန္မေတာ္ ညသန္းေခါင္သံုးနာရီတြင္ လူခ်င္းေတြ႕ဆံုၾကရန္ အခ်ိန္း အခ်က္ျပဳၾကသည္ဆုိ ပါ၏။ ဤသုိ႔လွ်င္ ေတြ႔ၾကသည္၌ ခ်ိန္းဆုိရာသုိ႔ေရာက္လာေသာ ျမန္မာေယာက္်ားသည္ အဆိုပါမိန္းမပ်ဳိ ေမွ်ာ္မွန္းထား သကဲ့သုိ႔ လူရြယ္၊ လူပံုေခ်ာ မဟုတ္ပဲ အသက္ေလးဆယ္ ဝန္းက်င္၊ ပုံဆုိးပန္းဆုိး ျဖစ္ေနေလရာ၊ ထုိအခ်ိန္းအခ်က္ ဇာတ္လမ္းကား လူသတ္မုဒိန္းမႈျဖင့္ အက်ည္းတန္စြာ နိဂံုးခ်ဳပ္ခဲ့ရေလသည္။ထုိသတင္းသည္ ေတာမီးကဲ့သုိ႕ ပ်ံ႕ႏွံ႕ခဲ့ေလရာ ဖူးခက္ေရာက္ျမန္မာတို႔ကား အမ်ဳိး ဂုဏ္ ေတဇာၫိွဳးရသည့္အထဲ ႏူရာဝဲစြဲကာ၊ လူၾကားထဲတြင္ပင္ မ်က္ႏွာမျပဝ့ံသည့္ ဘဝ ေရာက္ကုန္ၾကရရွာေလ၏ ။
(၅)
ကမၻာမိုးေျမတြင္ ေတဇာေတာ္ၿဖိဳးေဝကာ ေရႊမွန္ကင္းအဆင္းကဲ့သုိ႔ ဝင္းဝင္းေတာက္ခဲ့ေသာ ေခတ္ကာလ မ်ားကား ကုန္လြန္ခဲ့ေလၿပီ။ မည္သူတို႔သည္ ျမန္မာမ်ားကုိ ဤပုံဤဘဝ ေရာက္ေအာင္ တြန္းပုိ႕ခဲ့ၾကပါသနည္း။ အဘယ္အရာ တို႔သည္ ျမန္မာတို႔၏ ေကာင္းျမတ္ ေသာ လူမွဳအက်င့္စ႐ိုက္တို႔ကုိ ဖ်က္ဆီး ဝါးၿမိဳခဲ့ ၾကပါသနည္း။
က်ေနာ့္အေနျဖင့္ နက္က်ား၏ ခ်စ္ပံုျပင္မွသည္ ဖူးခက္ေရာက္ျမန္မာမ်ား၏ သနစ္ပုံအျဖစ္စံုအား ဇာတ္စံုခင္းကာ ဤပံု ဤဘဝ ေရာက္ၾကရျခင္းအတြက္ လက္သည္တရားခံကုိ ရွာေဖြခ်င္ပါေသးသည္။
သုိ႔ေသာ္ က်ေနာ့္ေမြးရပ္ေျမတြင္ ဒီမုိကေရစီစံနစ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းေနၿပီဟု ဆုိပါ၏။ အမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ ဇာတိမာန္ ျမင့္မားေရးတည္းဟူေသာ ဦးတည္ခ်က္မ်ားကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္လ်က္ရွိၾကပါကုန္၏။ ျမန္မာမ်ဳိးတေတြ ေခတ္ေကာင္းေရာက္ၿပီေလ ဟုလည္း ေအာ္ဟစ္ေႁကြးေၾကာ္ ေနၾကပါ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ခင္နက္က်ား၏ခ်စ္ပံုျပင္ကုိ ဤေနရာ တြင္ ေခတၱရပ္နားလွ်င္ သင့္ေလ်ာ္မည္ဟု ယူဆပါသည္။
……………………..
No comments:
Post a Comment
မိတ္ေဆြ...အခ်ိန္ေလးရရင္ blogg မွာစာလာဖတ္ပါေနာ္
ဗဟုသုတ ရနိုင္တယ္။