Min Yar added 5 new photos.
(ဒီစာကို တင္မယ္ဆိုကတည္း က မျမင္ကပ္ အဆဲခံရမယ္ဆိုတာ ၾကဳိသိေနပါတယ္....သို႔ေသာ္..)
'သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္'
ဂ်ပန္လူမ်ဳိးေတြက အလွပ အေတာ္ၾကဳိက္ၾက တယ္ဗ်...အိမ္ဆို လွမွ၊ စားစရာ ဆို အလွေလး ဆင္ၿပီး မွ၊ ပတ္ဝန္းက်င္ေလးဆို သန္႔ေနမွ။
ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္ ပဲ လွေအာင္လုပ္ၾကတာ.... တႏိုင္ငံလုံး လွသြားတယ္ဆိုရင္ ယုံၾကမလား မသိ။
တကယ္ဗ်...တကယ္။ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္ေလးကိုပဲ လွပေအာင္၊ သန္႔ရွင္းအာင္ လုပ္ၾကတယ္။ အဲဒီလို လူေတြမ်ားေတာ့ ရပ္ကြက္ေလး လွသြားတယ္...
ရပ္ကြက္ေလးေတြ လွတဲ့အခါ ျမဳိ႕က လွသြားတယ္။ အဲဒီ ျမဳိ႕ေတြ အားလုံးစုလိုက္တဲ့ အခါ တႏိုင္ငံလုံး လွသြားေတာ့တာပါ ပဲ...။
ၿပီးေတာ့ သဘာဝ ပန္းအလွေလးေတြ အေတာ့္ကို ျမတ္ႏိုးၾကတယ္....
ပန္းျခံထဲက ပန္းေလးေတြ အျမတ္တႏိုး ရွိၾကသလို လမ္းေဘး က ပန္းအ႐ိုင္းေလးေတြလဲ တန္ဖိုးထားတယ္....။
ပန္းၾကည့္ပြဲ လုပ္ၾကတယ္။ မိသားစုလိုက္၊ သူငယ္ခ်င္းအစုဖြဲ႕လိုက္၊ အလုပ္အနားယူၿပီးေတာ့ကို တမင္တကာ လုပ္ၾကတယ္... ဆကုရ ပင္ေတြ ၾကားမွာ ဖ်ာခင္း စားစရာ၊ ေသာက္စရာ အစုံနဲ႔ တေနကုန္ အရသာခံ ၾကည့္၊ စားၾက ေသာက္ၾကတယ္၊ အပန္းေျဖၾကတယ္...ၿပီးတာနဲ႔ ကိုယ့္ အမႈိတ္ ကိုယ္သိမ္းၿပီးျပန္ (သဘာဝ အလွကို ခံစားရင္း..ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းမႈ)။
ကၽြန္ေတာ္ ဂ်ပန္ စေရာက္ ၿပီး (၆) လေလာက္ အၾကာ Hitachi ဆိုတဲ့ ဆိပ္ကမ္းျမဳိ႕ ေလးကို အလုပ္သြားဆင္းရတယ္ဗ်...ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ Saitama ကေန အျမန္လမ္း ႏွစ္နာရီ ခရီး...
ကမာ႓အရပ္ရပ္ကို ကားေတြ ပို႔ေနတဲ့ ဆိပ္ကမ္းေတြ ရွိတဲ့ ျမဳိ႕...
လွလိုက္တာ ဗ်ာ...အေတာ့ကို လွတာ..လမ္းေဘးမွာ အေလ့က် ပြင့္ေနတဲ့ ပန္းေတြကကို လွေနေတာ့တာ......
တရက္ေတာ့ အလုပ္ကလည္း ေစာၿပီးတာနဲ႔ ျမဳိ႕တပတ္ ပတ္၊ ပင္လယ္ကမ္းနား တစ္ေလွ်ာက္ ကားနဲ႔ ပတ္ၾကတယ္...တေနရာ ေရာက္ေတာ့...
'မစုဒစံ ကားခဏရပ္ေပးပါလား....'
'ဘာလုပ္မလို႔လဲ မင္းစံက'
'ဟိုနားမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ လမ္းေဘးက ပန္းေလးေတြ တအားလွတယ္ ...ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ယူသြားခ်င္တယ္..' လို႔ေျပာလိုက္တယ္..
'ခူးလို႔ မရဘူးေလ...'
'ဘာလို႔လဲ ဗ်၊ လမ္းေဘးမွာ ေပါက္ေနတာေလ....အိမ္က ပန္းအိုးမွာ ထိုးထားရင္ လွေနမွာ...'
' မင္းစံ.... ကိုယ့္အိမ္က ပန္းအိုးမွာ အလွထားခ်င္ရင္ ကိုယ့္ဘာသာ ေစ်းဆိုင္က ဝယ္ေလ...အခုဒီပန္းေလးေတြ မင္းစံက ယူသြားခဲ့ရင္ မင္းစံတစ္ေယာက္ပဲ ၾကည့္လို႔ရမယ္... ေနာက္လူေတြ ဒီပန္းအလွ ကို ဘယ္ၾကည့္လို႔ ရေတာ့မလဲ...(ဘယ္ခံစားလို႔ ရေတာ့မလဲ)' တဲ့
အေလ့က် ေပါက္ေနတဲ့ ပန္းအေပၚမွာေတာင္ သူတို႔လူမ်ဳိး ေတြ တန္ဖိုးထား တဲ့ စိတ္ဓါတ္။
အျပန္လမ္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ အေတြးစေတြပါလာတယ္...ဪ ...တန္ဖိုးထား ခံစားၾကပုံခ်င္း မတူၾကပါလား...ဥပမာ တစ္ခု....
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗမာလူမ်ဳိးတို႔ရဲ႕ က်က္သေရေဆာင္ ပိေတာက္ပန္း...
ပန္းပြင့္လို႔ တမနက္ မၾကာပါဘူး တပင္လုံး က်ဳိးေၾကသြားၿပီ...ဦးရာလူက ခ်ဳိးၾကတယ္...ပန္းကေလးေတြ ပန္လိုက္ရမွ လွတယ္ထင္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈကို အျပစ္မဆိုသာေပမယ့္...ငါဦးၿပီးေရာ ခ်ဳိး...အိမ္ထရံ ျခံစည္း႐ိုးပါမက်န္ ဟိုထိုးဒီထိုး လုပ္လိုက္ၾကေတာ့တယ္...ကိုယ္ဆီမွာ ရွိမွ လွတယ္ထင္ၾကတယ္...
အဲ့ဒီ သဘာဝကို ဖ်က္ဆီးၿပီး ရလာတဲ့ အလွတရားက ဘယ္ေလာက္မ်ား ခံပါသလဲ...
တေနကုန္ မ်ား လွလိုက္ပါသလား...
လူဘယ္ႏွေယာက္ကမ်ား အဲဒီ အလွကို ခံစားလိုက္ရပါသလဲ....
တကယ္လို႔မ်ား အပင္မွာ သူ႔သဘာဝအတိုင္း လွခြင့္ရခဲ့ရင္ .....။
ဆရာမေတြ ျမင္လိုက္ရလို႔ စိတ္ၾကည္သြားခဲ့ ရင္...ေက်ာင္းက ကေလးေတြ.....
ဆရာဝန္ႀကီး ခံစားလိုက္ရလို႔ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရင္...
လူနာေတြ...
စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျမင္လိုက္ရလို႔ စိတ္ခ်မ္းသာ သြားခဲ့ရင္...သူ႔ရဲေဘာ္ ေလးေတြ...
မန္ေနဂ်ာႀကီး ျမင္လိုက္ရလို႔ စိတ္ၾကည္သြားခဲ့ရင္....သူ႔တပည့္ေတြ......
'မဂၤလာပါ'
မင္းယ်ာ
ဓါတ္ပုံမ်ားမွာ အင္တာနက္မွ ေဒါင္းထားျခင္းသာ ျဖစ္သည္။
No comments:
Post a Comment
မိတ္ေဆြ...အခ်ိန္ေလးရရင္ blogg မွာစာလာဖတ္ပါေနာ္
ဗဟုသုတ ရနိုင္တယ္။