အစိတ္သားနဲ႔ အဆိပ္သား

Oo Hla Oo

 

အစိတ္သားနဲ႔ အဆိပ္သား
Tharawon Pyay
------ ------ ------ -----
၂၀၀၈ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ၂၀၁၀ တြင္ အသက္၀င္လာေသာ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ လႊတ္ေတာ္အသီးသီးတြင္ ေရြးေကာက္ခံမဟုတ္ေသာ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း အလိုအေလ်ာက္ပါ၀င္လာသည့္ အခိ်န္မွစ၍ အစိတ္သားဆိုေသာ အေခၚအေ၀ၚ နိုင္ငံေရးနယ္ပယ္ထဲသို႔ စတင္၀င္ေရာက္ လာသည္။ အစိတ္သား ဆိုသည္မွာ ေဈးေရာင္းေဈး၀ယ္တြင္သာေခၚေ၀ၚၾကေသာ ျမန္မာ့ရိုးရာအျခင္အတြယ္ျဖစ္သည္။ တပိႆာတြင္ က်ပ္ ၁၀၀ သားရိွသျဖင့္ ေလးပံုတပံုေသာ ၂၅ က်ပ္သားကို အစိတ္သား (တပိႆာ၏ေလးပံုတပံု)ဟု အမွတ္ သညာျပဳကာ ေခၚေ၀ၚ ျခင္းျဖစ္သည္။ ယခင္က ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ ေငြအေၾကြေစ့မ်ားအသံုးျပဳသည့္ ေခတ္အခါက ေငြတက်ပ္တြင္ ျပား ၁၀၀ ရိွသည္။ တက်ပ္၏ေလးပံုတပံု ၂၅ ျပားကို တမတ္ဟုေခၚ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ မတ္ေစ့ဟူ သည္မွာ ၂၅ ျပား ေစ့၊ တမတ္သားဆိုသည္မွာ ေလးပံုတပံုဟု နားလည္ၾကသည္။ အစိတ္သားကိုေတာ့ ေဈး သည္ေလာကတြင္ ပိုသံုးၾကသည္။ ေလးပံုတပံုဟူသည့္ သေဘာပင္ျဖစ္သည္။ ၂၅ ရာခိုင္နႈန္းကိုပင္ ေျပာသည္။

အဆိပ္သားဆိုရာတြင္ အဓိပၸာယ္ေျပာင္း သြားသည္။ အဆိပ္ (Poison)ဆိုသည္မွာ လူသတ္လက္နက္၊ သတၱ၀ါ မ်ားကို သတ္ျဖတ္သည့္ကိရိယာျဖစ္ျပီး ေယဘုယ်အားျဖင့္ မေကာင္းေသာ အနက္ကိုေဆာင္သည္။ အဆိပ္ဆို သည္နွင့္ သူတပါးကို ေကာင္းက်ဳိးမေပးသည့္ ၾကားခံပစၥည္းဟု ျမင္ေလ့ရိွသည္။ ျမန္မာရာဇ၀င္တြင္လည္း နန္းလု ခ်င္ေသာအခါ (သို႔မဟုတ္)လက္စားေခ်ခ်င္ေသာအခါ အဆိပ္ျဖင့္ လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ျခင္းမ်ား မေရတြက္ႏိုင္ ေအာင္ရိွခဲ့ဖူးသည္။ ပုဂံေခတ္က မိဖုရားေစာလံုသည္ နရသီဟပေတ့မင္း စားေတာ္ေခၚမည့္စားေတာ္ပဲြတြင္ အဆိပ္ထည့္၍ ဆက္ကပ္ခဲ့ဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ မင္းၾကီးသိသြားသျဖင့္ လုပ္ၾကံမႈမေအာင္ျမင္ဘဲ မိဖုရားေစာလံု ကြပ္မ်က္ခံရသည္။ ထိုဘုရင္ နရသီဟပေတ့မင္းပင္ တရုတ္တို႔ရန္မွ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ရင္း ျပည္ျမိဳ႕သို႔ေရာက္ ရာ သားေတာ္ျပည္ျမိဳ႕စားက အဆိပ္နဲ႔ဓား ၾကိဳက္ရာေရြးဟု အနိုင္အထက္ျပဳမူေသာေၾကာင့္ အဆိပ္ခတ္ထား ေသာ ထမင္းဟင္းမ်ားကို စားကာ နတ္ရြာစံကံေတာ္ကုန္ေတာ္မူေပသည္။ အင္း၀ေခတ္ကလည္း ဘုရင္မ ရွင္ေစာပုသည္ အင္း၀မွ အတူထြက္ေျပးလာခဲ့ေသာ မြန္ရဟန္းေတာ္နွစ္ပါးျဖစ္သည့္ အရွင္ဓမၼဓရနွင့္ အရွင္ဓမၼ ဥာဏတို႔ကို လူ၀တ္လဲေစကာ အသီးသီးေျမႇာက္စားထားေတာ္မူေသာ္ ဦးဓမၼဓရ(ေနာင္တြင္ ဓမၼေစတီမင္းျဖစ္ မည့္သူ) က ငယ္သူငယ္ခ်င္းရဟန္းျပဳဖက္ ဓမၼဥာဏကိုယ္ေတာ္လူထြက္ကို အဆိပ္ျဖင့္ လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ခဲ့၏။ ထို႔အျပင္ ဓမၼေစတီမင္း အေလာင္းျဖစ္ေသာ ရဟန္းလူထြက္ၾကီးသည္ နန္းညြန္႔နန္းလ်ာျဖစ္ေသာ ဘုရင္မ ရွင္ေစာပု၏ သမက္ေတာ္ ပုသိမ္စားဗညားအိမ္ကို ရွင္ေစာပုနွင့္ေပါင္း၍ အဆိပ္ခတ္လုပ္ၾကံရံုမက ဗညားအိမ္၏ ၾကင္ယာေတာ္ ၀ိဟာရေဒ၀ီကိုပင္ သိမ္းပိုက္ေလသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ျမန္မာ့ရာဇ၀င္တြင္ အဆိပ္မွာ မေကာင္းေသာ ေနရာမွ ပါ၀င္အသံုးေတာ္ခံခဲ့ေလသည္။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္ပင္ မိမိကိုယ္ကိုယ္ အဆံုးစီရင္ရာ၌ အင္ဒလင္း စေသာ အဆိပ္မ်ားကိုေသာက္သံုး၍ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတ္ေသတတ္ၾက၏။ ေရႊတူးရာတြင္သံုးေသာ အဆိပ္ သည္ အလြန္ျပင္းထန္သျဖင့္ သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးသမားမ်ားက ကန္႔ကြက္ေနၾကသည္။ တိရစၧာန္မ်ားကို သတ္ရာတြင္လည္း အဆိပ္ကို သံုးၾကေသး သည္။ အဆိပ္ခတ္ထားေသာ အသားကို အဆိပ္ သားဟုပင္ ေခၚရေပမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အဆိပ္သားသည္ မေကာင္းေသာသေဘာ၊ ရန္လိုသည့္သေဘာ၊ သူတပါးအား အေကာက္ၾကံသည့္သေဘာတို႔ျဖင့္ ျပည့္နွက္ဘိ၏။

ဤသို႔လွ်င္ အစိတ္သားနွင့္အဆိပ္သားသည္ အဓိပၸာယ္ကဲြျပားေပ၏။ အသံထြက္ကေတာ့ ခပ္ဆင္ဆင္ျဖစ္ သည္။ စလံုးနွင့္ ဆလိမ္သာ ကြာျခားေပ၏။ အသံအဖိအေဖာ့ေတာ့ ကြာျခားေပသည္။ ျမန္မာ့နိုင္ငံေရးတြင္ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ရိွရာ တခုကို ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဟုေခၚ၏။ ေနာက္တခုကို အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ဟုေခၚ၏။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္တြင္ ေရြးေကာက္ခံ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္အမတ္ဦးေရ ၃၃၀ ထက္မပိုေသာ ကိုယ္စားလွယ္ မ်ားျဖင့္ ဖဲြ႕စည္းထား၏။ ရိွရမည့္ လူဦးေရေပါင္းကို ၄၄၀ ဟု သတ္မွတ္ထားျပီး ထို ၄၄၀ ၏ ေလးပံုတပံု (သို႔မဟုတ္) ၄၄၀ ၏ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း(၀ါ) ၄၄၀ ၏ အစိတ္သားမွာ လူ ၁၁၀ ရိွမည္ျဖစ္သည္။ ထိုအစိတ္သား ၁၁၀ သည္ ေရြးေကာက္ပဲြ၀ င္စရာမလို တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္မွ တိုက္ရိုက္ခန္႔အပ္ေစလႊတ္သည္။

ထို႔အတူပင္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္သည္ အမ်ားဆံုးလူဦးေရ ၂၂၄ ဦးျဖင့္ ဖဲြ႕စည္းထား သည္ျဖစ္ရာ ၂၂၄ ဦး၏ ေလးပံုတပံု (သို႔မဟုတ္) ၂၂၄ ဦး၏ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း(၀ါ) ၂၂၄ ဦး၏ အစိတ္သားမွာ လူ ၅၆ ဦးရိွမည္ ျဖစ္သည္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ နွစ္ခုေပါင္းကို ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ဟု ေခၚျခင္းျဖစ္ရာ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္တြင္ ဖဲြ႕စည္းပံုအျပည့္ဆိုလွ်င္ လူေပါင္း ၆၆၄ ဦး ပါ၀င္မည္ျဖစ္သည္။
ေရြးေကာက္ပဲြမလုပ္ႏိုင္သျဖင့္ ငါးေနရာမွ ဆယ္ေနရာအထိ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ကေတာ့ အျမဲလစ္လပ္ေန မည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ တပ္မေတာ္ သားကိုယ္စားလွယ္မ်ား ကေတာ့ သူတို႔၏ ခဲြတမ္းအစိတ္သားကို တင္းျပည့္ က်ပ္ျပည့္ယူေလ့ရိွသျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္တြင္ ၆၆၄ ဦးႏႈန္း အျပည့္၏ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ၁၆၆ ဦးကေတာ့ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္သို႔ ေစလႊတ္ၾက မည္ျဖစ္ေပသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္တြင္ အစိတ္သား ၁၆၆ဦး ကေတာ့ အင္အား အျပည့္နွင့္ ေရာက္ေနရိွေန မည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္နွစ္ရပ္ေပါင္း၏ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းဟုေျပာလွ်င္ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စား လွယ္ ၁၆၆ ေယာက္ကို ဆိုလိုျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို ၁၆၆ ေယာက္၏ တာ၀န္ႏွင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားမွာ ဘာေတြျဖစ္ သည္။ သူတို႔ ဘာေတြလုပ္နိုင္သည္၊ ဘာေတြမလုပ္နိုင္ဘူး ဆိုတာသိထားလွ်င္ ေကာင္းမည္ျဖစ္သည္။

လႊတ္ေတာ္အတြင္းသို႔ေရာက္ရိွေနေသာ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း၏တာ၀န္မွာ ေရြးေကာက္ခံ လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားနွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္သည္။ သူတို႔တြင္ ဥပေဒျပဳခြင့္အာဏာရိွသည္ (ဥပေဒ ၾကမ္းတရပ္ကို လႊတ္ေတာ္သို႔ တင္သြင္းနိုင္ သည္)၊ လႊတ္ေတာ္တြင္ ေမးခြန္းမ်ား ေမးျမန္းနိုင္သည္။ လႊတ္ေတာ္ တြင္ အဆိုမ်ားတင္သြင္းနိုင္သည္၊ သူမ်ား တင္သြင္းေသာ ဥပေဒၾကမ္း၊ ေမးခြန္းနွင့္ အဆိုမ်ားကို ေထာက္ခံျခင္း၊ ကန္႔ကြက္ျခင္း၊ ေဆြးေႏြးျခင္း၊ ၾကားေနျခင္း၊ မဲေပးျခင္း စသည္မ်ားကိုလုပ္နိုင္သည္။ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒မွ တာ၀န္ ေပးပါက ေရးရာေကာ္မတီမ်ားတြင္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခြင့္ရိွသည္။ ဒါဆိုလွ်င္ ေရြးေကာက္ခံအမတ္ေတြနဲ႔ အားလံုး အတူတူပဲဟုေတာ့ ေျပာ၍မရေပ။ အဓိကကြာျခားခ်က္မွာ ေရြးေကာက္ခံ အမတ္မ်ားကို အလုပ္ခန္႔လိုက္သူ Boss မွာ မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူ လူထုျဖစ္ျပီး ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို လႊတ္ေတာ္ထဲသို႔ ပို႔လိုက္သူ Boss မွာ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ျဖစ္ေနျခင္းက အဓိက ကြာျခားခ်က္ ျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္ စကားပံုတြင္ He who pays the piper call the tune ဟူေသာ စကားပံုရိွ၏။ ဆိုလိုရင္းမွာ ေငြေပးေသာ အလုပ္ရွင္ အလိုက်၊ သူနားေထာင္ခ်င္ေသာ ေတးဂီတသံစဥ္ကို ပေလြသမားက မႈတ္ျပရေပမည္ (အလုပ္ရွင္ အလိုက် အလုပ္သမားကလုပ္ျပရမည္)ဟူသည့္ သေဘာျဖစ္သည္။ လႊတ္ေတာ္ထဲသို႔ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ေရာက္လာျခင္းမွာ ျပည္သူလူထုက မဲေပးေရြးခ်ယ္လိုက္ေသာေၾကာင့္မဟုတ္၊ တပ္ခ်ဳပ္က ေရြးခ်ယ္ခန္႔ထား ေစလႊတ္ လိုက္ေသာေၾကာင့္သာျဖစ္သည္။ ထိုတပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား သည္လည္း မဲဆႏၵရွင္ ျပည္သူလူထုအား သူတို႔လႊတ္ေတာ္ထဲသို႔ ေရာက္လွ်င္ ဘာေတြေတာ့လုပ္ပါ့မည္၊ ဘာေတြ ေတာ့မလုပ္ပါဟုလည္း ကတိစကား ေပးထားျခင္းမရိွေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔သည္ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီး ခ်ဳပ္ကိုသာ သစၥာခံကာ တပ္ခ်ဳပ္၏သေဘာထား ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္းသာ အလုပ္လုပ္ မည္ျဖစ္သည္။ ဤအခ်က္သည္ ေရြးေကာက္ခံကိုယ္စားလွယ္မ်ားနွင့္ အဓိကျခားနားခ်က္ ျဖစ္သည္။တပ္ခ်ဳပ္က ဘာေတြညႊန္ ၾကားလိုက္သည္ဆိုတာလဲ ျပည္သူလူထုက သိနိုင္ခြင့္မရိွေခ်။ အမွန္စင္စစ္ ထို ၁၆၆ ဦးေသာ တပ္ကိုယ္စား လွယ္မ်ားမွာ တပ္ခ်ဳပ္၏ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသာျဖစ္သည္။ ၁၆၆ မဲကိုကိုင္ကာ တပ္ခ်ဳပ္တေယာက္တည္း ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွာ လာထိုင္ေနလွ် င္ပင္ ကိစၥျပတ္နိုင္ေပ၏။ သို႔မဟုတ္ အားလံုးကိုယ္စားကိုယ္စား လွယ္တေယာက္ လာလွ်င္ပင္ ကိစၥျပီးနိုင္၏။

၂၀၀၈ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ထိုတပ္မေတာ္သားလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ၁၆၆ ဦး၏ သေဘာတူညီ ခ်က္ေထာက္ခံမဲ မပါဘဲ ေဆာင္ရြက္နိုင္ေသာ ဥပေဒပုဒ္မမ်ားနွင့္ ထို ၁၆၆ ဦး၏ သေဘာတူေထာက္ခံခ်က္မပါ ဘဲ ေဆာင္ရြက္ခြင့္မရိွေသာ ပုဒ္မမ်ားဟူ၍ နွစ္ပိုင္းပိုင္းနိုင္၏။ ထို ၁၆၆ ဦး သေဘာတူမွအတည္ျဖစ္လာနိုင္ေသာ ဥပေဒမ်ားမွာ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ရန္ ၾကိဳးစားေသာ ပုဒ္မအားလံုး ျဖစ္သည္။ အခ်ဳိ႕ပုဒ္မမ်ားမွာ လႊတ္ေတာ္မွ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ သေဘာတူရံုနွင့္မျပီး ျပည္လံုးကြ်တ္ဆႏၵခံယူပဲြပင္ က်င္းပရေပဦးမည္။ သို႔ေသာ္ တပ္မေတာ္သား ၁၆၆ ေယာက္ သေဘာတူသည္ျဖစ္ေစ၊ သေဘာမတူ သည္ျဖစ္ေစ အျခား ေရြးေကာက္ခံ အမတ္အမ်ားစု သေဘာတူညီခ်က္ ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္နိုင္ေသာ ကိစၥမ်ားလည္း မ်ားစြာရိွ၏။ ဖဲြ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ျခင္းမွလဲြ၍ အျခားျပ႒ာန္းမည့္ ဥပေဒဟူသမွ်သည္ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္တြင္ ၅၀ ရာခိုင္နႈန္း ေက်ာ္ကေထာက္ခံလွ်င္ အတည္ျဖစ္ေပသည္။ ထိုသို႔ ျပဳက်င့္နိုင္ေၾကာင္းကို ၂၀၀၈ ဖဲြ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒပုဒ္မ ၈၆(က)တြင္ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္တြင္ အဆံုးအျဖတ္ျပဳရမည့္ အေၾကာင္းအရာတရပ္နွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ မဲခဲြဆံုးျဖတ္ရာ၌ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ အျခားနည္းျပ႒ာန္းထား ျခင္းမရိွလွ်င္ အစည္းအေ၀းသို႔တက္ေရာက္၍ ဆႏၵမဲ ေပးသည့္ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ မ်ားရာဆႏၵမဲျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ရမည္ အတိအလင္းျပ႒ာန္းထားေပ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ရွင္းေအာင္ေျပာရလွ်င္ ဖဲြ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ စာအုပ္ၾကီးထဲတြင္ေရးသားထားေသာ ပုဒ္မေပါင္း ၄၅၇ ခုနွင့္ ဇယား ငါးခုမွလဲြလွ်င္ က်န္အသစ္ ျပ႒ာန္းမည့္ ဥပေဒမွန္သမွ်၊ အသစ္ျပ႒ာန္းမည့္ အဆိုမွန္သမွ်ကို လႊတ္ေတာ္တြင္ ထက္၀က္ေက်ာ္ဆႏၵမဲျဖင့္ ေဆာင္ရြက္နိုင္ ၏။ ဆိုလိုသည္မွာ ေနာက္ထပ္ဥပေဒျပ႒ာန္းျခင္းကိစၥ၊ အဆိုျပဳျခင္းကိစၥတြင္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ေသာ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္မ်ား သေဘာမတူလည္း ဥပေဒျပဳခြင့္ရိွေနသည္ ဆိုေသာ အခ်က္ျဖစ္ သည္။

သို႔ေသာ္ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ေသာကိစၥမွန္သမွ် ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ တပ္မေတာ္သား ၁၆၆ ဦး မပါဘဲ လုပ္၍မရေပ။ နာမည္ေက်ာ္ ၄၃၆၊ ၅၉(စ) စသည္မ်ားမွာလည္း တပ္မေတာ္သားလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စား လွယ္မ်ား၏ဆႏၵက အခရာျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ လႊတ္ေတာ္ သက္တမ္းငါးႏွစ္အတြင္း ဥပေဒေပါင္းမ်ားစြာကို ျပဳရမည္ျဖစ္ရာ အသစ္ျပဳစုေသာဥပေဒမ်ားမွာ သာမန္အားျဖင့္ ထက္၀က္ေက်ာ္ဆႏၵမဲျဖင့္ ျပ႒ာန္းႏိုင္ေသာ ေၾကာင့္ ၁၆၆ ဦးမွာ ကန္႔ကြက္ပိုင္ခြင့္ ရိွမည္မ ဟုတ္ေပ (ဥပမာ လတ္တေလာ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္တြင္ မဲခဲြ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ေသာ ပုလဲျမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္မဲဆႏၵနယ္မွ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚခင္စန္းလိႈင္၏ အေရးၾကီးအဆိုကို တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားအားလံုး ကန္႔ကြက္ လင့္ကစား အတည္ျပဳႏိုင္ခဲ့ သည္)။ ထို႔ေၾကာင့္ နွစ္စဥ္ျပ႒ာန္းရေသာ ဘတ္ဂ်က္ဥပေဒမ်ားတြင္ လႊတ္ေတာ္၏ ေရြးေကာက္ခံကိုယ္စား လွယ္မ်ား၏ အာဏာသည္သာ အဆံုးအျဖတ္ျဖစ္မည္ျဖစ္သည္။

တပ္မေတာ္သားမ်ားသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္အတြင္းရိွ ေနရပါသနည္းဟုေမးလွ်င္ အေၾကာင္းအမ်ဳိး မ်ဳိးျပ၍ တပ္မေတာ္ဘက္မွ ေျဖဆိုေပမည္။ တပ္မေတာ္သည္ လြတ္လပ္ေရးနွင့္ အတူေပါက္ဖြားလာ၍၊ ဒို႔တာ၀န္ အေရးသံုးပါးကို ကာကြယ္လို၍၊ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒက ခြင့္ျပဳထား၍၊ အင္ဒိုနီးရွားတပ္မေတာ္ကို အတုယူ၍၊ နိုင္ငံေရးသမားမ်ား ထင္ရာစိုင္းမွာစိုး၍၊ လက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕မ်ားနွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး မရေသး၍ စသည္ျဖင့္ လူၾကား ေကာင္းေသာ အေျဖေပါင္း ေထာင္ေသာင္းခီ်၍ ရိွနိုင္ပါသည္။ ယခင္က စစ္အစိုးရရာနႈန္းျပည့္ အုပ္ခ်ဳပ္ သည့္စနစ္မွ စစ္တပ္ပါ၀င္မႈ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း သာရိွေတာ့ျခင္းသည္ တိုးတက္လာမႈဟု ေျပာခ်င္လည္းေျပာနိုင္ပါသည္။ ျမန္မာ နိုင္ငံတြင္ သိသာေသာေျပာင္းလဲ တိုးတက္မႈမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးေစာေမာင္နွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး သန္းေရႊအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည့္ စစ္အစိုးရ လက္ထက္ ကထက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးမင္းေအာင္လိႈင္ တပ္ခ်ဳပ္အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ေသာ ငါးနွစ္တာ ကာလတြင္ ျမန္မာနိုင္ငံသည္ ပိုမို၍ဖံြ႕ျဖိဳး တိုးတက္ခဲ့ပါသည္။

ထိုအခ်က္မွာ ဘာကိုျပေနသလဲဆိုလွ်င္ နိုင္ငံေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရးနွင့္ တရားစီရင္ေရးတြင္ တပ္မေတာ္ပါ၀င္မႈ ေလ်ာ့က်သြားသည္နွင့္ နိုင္ငံ၏ဖံြ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႈ ျမင့္လာသည္ဆိုေသာ သေဘာျဖစ္သည္။ တိုင္းျပည္၏ တိုးတက္ဖံြ႕ျဖိဳးမႈနွင့္ တပ္မေတာ္ ပါ၀င္မႈသည္ ေျပာင္းျပန္ အခ်ဳိးက်ေနသည့္ သေဘာျဖစ္သည္။ ၁၀၀ ရာခိုင္နႈန္း ပါ၀င္ေနခိ်န္ကထက္ ၂၅ ရာခိုင္နႈန္းပါ၀င္ခိ်န္တြင္ ပို၍တိုးတက္သည္။ သို႔ဆိုလွ်င္ ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ၁၀ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ၅ ရာခိုင္နႈန္းေလာက္သာ တပ္မေတာ္ပါ၀င္ပါက တိုင္းျပည္ပို၍ တိုးတက္ထြန္းကားေပမည္။ နိုင္ငံေရး တြင္ တပ္မေတာ္သည္ သုညရာခိုင္နႈန္း (Zero Percent) သာ ပါ၀င္ခဲ့ပါလွ်င္ တိုင္းျပည္၏ တိုးတက္နႈန္းမွာ အံ့မခန္းျဖစ္ေပလိမ့္မည္ (ဖံြ႕ျဖိဳးျပီး ဒီမိုကေရစီနိုင္ငံမ်ားတြင္ စစ္တပ္၏ နိုင္ငံေရးတြင္ ပါ၀င္ပါတ္သက္မႈမွာ သုည ရာခိုင္နႈန္းျဖစ္သည္)။

ယခုအခါ မတတ္သာ၍ တပ္မေတာ္မွ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ၀င္ပါေနရျခင္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မည္ကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ လက္သင့္ခံ၍ရနိုင္၏။ သို႔ေသာ္ စစ္တပ္မွ အခိ်န္အကန္႔အသတ္မရိွ ၾကာရွည္ ေလးျမင့္ နိုင္ငံေရး၌ ၀င္ပါေနျခင္းသည္ အေကာင္းထက္ အဆိုးကိုမ်ားေစ၏။ စစ္တပ္က လႊတ္ေတာ္တြင္ ပါ၀င္ေနျခင္း၊ နိုင္ငံေရးတြင္ ပါ၀င္ေနျခင္းကို ျပည္သူလူက သေဘာတူ ၾကည္ျဖဴသျဖင့္ လက္ခံေနျခင္းမဟုတ္ဘဲ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒတြင္ ဇြတ္ထည့္သြင္း ထားသျဖင့္ သာ လက္ခံေနရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း တပ္မေတာ္ အၾကီးအကဲမ်ားအား ေျပာလိုပါသည္ (မယံုလွ်င္ လူထု ဆႏၵခံယူပဲြလုပ္ၾကည့္နိုင္ပါသည္)။

ယခုပါ၀င္ေနေသာ တပ္မေတာ္သားလြတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသည္လည္း မတတ္သာ သျဖင့္ ၀င္ပါေနရေသာကာလအတြင္း၀ယ္ ျပည္သူနွင့္ တသားတည္းျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစား လွသင့္၏။ ေမးခြန္းတခု၊ အဆိုတခု၊ ဥပေဒၾကမ္းတခုတက္လာလွ်င္ နိုင္ငံေတာ္နွင့္ ျပည္သူ႔အက်ဳိးကို ဦးစြာ မူတည္ျပီး စဥ္းစား ဆံုးျဖတ္ေစလိုပါသည္။ တပ္မေတာ္၊ ျမန္မာ့စီးပြားေရးဦးပိုင္လီမိတက္၊ MEC စသည့္ အဖဲြ႕အစည္းအက်ဳိးနွင့္ ျပည္သူလူထု အက်ဳိးယွဥ္လာလွ်င္ ျပည္သူလူထုအက်ဳိးကို ဦးစားေပး စဥ္းစားေစခ်င္ပါသည္။ ေျမယာတိုးခ်ဲ႕စရာ လိုအပ္၍ ကေလးကစားကြင္းကို သိမ္းဆည္း မည့္ေနရာတြင္ ေဂါက္ကြင္းကိုသိမ္းဆည္း၍ ေျဖရွင္းနည္းလို မိမိနာလွ်င္နာေစ ျပည္သူလူထု မနစ္နာေစေသာ နည္းလမ္းမ်ဳိးျဖင့္ ေျဖရွင္း စဥ္းစားေစလိုပါသည္။ ဥမာအျဖစ္ ေျပာျခင္းျဖစ္ျပီး တနိုင္ငံလံုးအနံွ႔ ျဖစ္ပြားေနေသာ ေျမယာသိမ္းယူမႈကိစၥမ်ား၊ လက္ပံေတာင္းေတာင္ မွ ျပႆနာမ်ား၊ ဖဲြ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒျပင္ဆင္ေရး၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပဲြမ်ား စသည္တို႔တြင္လည္း ဤနည္းနွင္နွင္ တိုင္းျပည္အက်ဳိး၊ လူမ်ားစု အက်ဳိးကို ၾကည့္ေစလိုပါသည္။ မိမိလက္ထဲတြင္ ေကာင္းက်ဳိး၊ ဆိုးက်ဳိးနွစ္ျဖာကို ေဆာင္ရြက္နိုင္ေသာ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ား ရိွေနပါ သည္။ မိမိေရာက္ေနေသာေနရာသည္ သမိုင္း၀င္ လမ္းဆံုလမ္းခြ ျဖစ္ပါသည္။ လႊတ္ေတာ္အတြင္းနွင့္ အစိုးရအဖဲြ႕အတြင္း ေရာက္ရိွေနေသာ မိမိတို႔ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ေသာ အစုအဖဲြ႕သည္ အစိတ္သားေတြလား အဆိပ္သားေတြလားဆိုေသာေမးခြန္းကို မိမိတို႔လုပ္ရပ္ကသာ သမိုင္းတြင္ ခ်န္ထား ခဲ့ႏိုင္မည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေစတနာေကာင္းျဖင့္ တင္ျပရပါသည္။

သရ၀ဏ္(ျပည္)
ေစာင့္ၾကည့္သတင္းဂ်ာနယ္