ျမန္မာ့ၾကက္သားဟင္းကို ၿဗိတိန္က ဆုိင္ေတြေပၚ အေရာက္ပို႔ခဲ့တဲ့ စာဖိုမွဴး

 သုတဇုန္

 

ျမန္မာ့ၾကက္သားဟင္းကို ၿဗိတိန္က ဆုိင္ေတြေပၚ အေရာက္ပို႔ခဲ့တဲ့ စာဖိုမွဴး

မြန္းတည့္ေန။ အတြဲ (၂)၊ အမွတ္ (၄၈) - ေအာင္ၿငိမ္းခ်မ္း

ၿဗိတိန္ႏုိင္ငံဟာ တစ္ခ်ိန္က ဥေရာပရဲ႕ ေရွ႕ ေဆာင္ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံျဖစ္ခဲ့သလို ေနမဝင္ အင္ပါယာႀကီး တစ္ခုကိုလည္း ပိုင္ဆုိင္ခဲ့တာပါ။ ယဥ္ေက်းမႈအစဥ္အလာ၊ လူေနမႈအဆင့္အတန္း ျမင့္မားတဲ့ အဲဒီလူမ်ဳိးေတြကို ျမန္မာႏုိင္ငံသား တစ္ေယာက္က ျမန္မာ့႐ိုးရာ ၾကက္သားဟင္း ခ်က္နည္း သင္ေပးေနတယ္ဆိုရင္ အံ့ၾသၾကမွာ လား။ မအံ့ၾသပါနဲ႔။ အခုဆိုရင္ ၿဗိတိန္မွာရိွတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ေတြရဲ႕ ဟင္းအမည္စာရင္းမွာ ျမန္မာၾကက္သားဟင္း တစ္ခြက္ မပါမျဖစ္ ေတာင္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ အဲဒီလိုစြမ္းေဆာင္လိုက္ ႏိုင္သူကေတာ့ British Open Champion Chef 2016 ပထမဆုရ စားဖိုမွဴးႀကီး ကိုဇြဲနႏၵပါ။

ေဒၚခင္ၾကည္ေဖာင္ေဒးရွင္းက တည္ေထာင္ ဖြင့္လွစ္တဲ့ Hospitality & Catering Training Academy (HCTA) မွာ Programmed Director အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေနၿပီး ေဒၚခင္ၾကည္ေဖာင္ ေဒးရွင္းရဲ့ လူမႈကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ လည္း တစ္တပ္တစ္အား ပါဝင္လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ကိုဇြဲနႏၵဟာ သာမန္စားဖိုမွဴးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သာမကဘဲ သင္တန္းနည္းျပဆရာတစ္ေယာက္ တာဝန္ကိုလည္း ထမ္းေဆာင္ေနသူပါ။

ငယ္စဥ္ကတည္းက အခ်က္အျပဳတ္ကို ဝါသနာပါခဲ့ေပမယ့္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ စားဖိုမွဴး တစ္ေယာက္ျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးမ်ဳိးေတာ့ သူ႔မွာမရွိခဲ့ပါဘူး။ အေျခအေနအခ်ိန္အခါအရ စားဖိုမွဴးတစ္ေယာက္ျဖစ္လာမယ့္ အခြင့္အလမ္း လည္းနည္းပါးခဲ့လို႔ စိတ္ကူးမယဥ္ခဲ့တာလို႔ ကိုဇြဲနႏၵက ေျပာတယ္။

''ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ဒီလုိမ်ဳိး ဃ့န္ တစ္ ေယာက္ နည္းျပဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္မယ္လို႔ စိတ္ကူမရွိဘူး ရွိဖို႔လည္း အခြင့္အေရးမရွိဘူး။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ေက်ာင္းတက္မယ္ ျပီးရင္ အလုပ္တစ္ခုခုလုပ္၊ ဒီလိုမ်ဳိးသြားၾကတာကိုး'' လုိ႔သူက ဆိုတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္က ဒီေန႔ေခတ္လို ဟိုတယ္ သင္တန္းေတြ အခ်က္အျပဳတ္သင္တန္းေတြ ဆုိတာလည္း မရွိသေလာက္ရွားခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိန္မွာ စားဖုိမွဴးႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္လာမယ့္ ဇြဲနႏၵကေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက သူ႕ရဲ႕ဗီဇကို ျပေနပါၿပီ။ ''ကြၽန္ေတာ္က ကန္စြန္းရြက္သုပ္ သြားဝယ္ရင္ သူဘယ္လိုလုပ္လဲဆိုတာ ၾကည့္ တယ္။ ၿပီးရင္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ျပန္လုပ္တယ္။ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္ဆိုရင္လည္း ဘာလို႔ မီး ဒီေလာက္အမ်ားႀကီးေပးထားသလဲ ဘယ္လိုလုပ္ သလဲ မထင္မွတ္ဘဲနဲ႔ ေလ့လာေနတာ''လို႔ ကိုိုဇြဲနႏၵ က ေျပာပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ စားဖိုမွဴးတစ္ေယာက္ကို ထမင္း ခ်က္လို႔သာ ထင္မွတ္ၾကၿပီး ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ က်က် သင္ေပးတဲ့သင္တန္းေတြမရွိတဲ့ေခတ္မွာ သူ႔ရဲ႕ဝါသနာက အေကာင္အထည္ေပၚမလာခဲ့ ပါဘူး။

ဒီလိုနဲ႔ ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ ဒဂံုတကၠ သိုလ္မွာ ႐ူပေဗဒ အထူးျပဳနဲ႔ တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ဆႏၵျပပြဲမွာ ဝင္ပါခဲ့တဲ့အတြက္ အစိုးရိမ္လြန္တဲ့ မိဘေတြက သူ႔ကို ႏိုင္ငံျခားပို႔ဖုိ႔ လုပ္ပါေတာ့တယ္။ ဖခင္က သေဘၤာသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့အတြက္ သူလည္း အလုပ္သင္အရာရွိအျဖစ္နဲ႔ သေဘၤာ သားတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

ငယ္စဥ္ကတည္းက မပူမပင္ မေၾကာင့္မက် ေနခဲ့ရတဲ့ ဇြဲနႏၵ၊ သေဘၤာေပၚေရာက္တဲ့အခါ မွာေတာ့ တကယ့္ဒုကၡက ဘာလဲဆိုတာ စတင္ ထိေတြ႕ခြင့္ရလာပါၿပီ။ ''ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေန႔မွာ အိမ္သာေဆးခိုင္းတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက လိုေလေသးမရွိ ေနခဲ့ရၿပီးေတာ့ ဒီေရာက္ေတာ့မွ အိမ္သာေဆးဆိုေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကို ထားတတ္ ေအာင္ ထားလုိက္ၿပီးေတာ့ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ ေအာင္ အိမ္သာအကုန္လံုးကို ေဆးလိုက္တယ္'' လို႔ သူ႔ရဲ႕ပထမဆံုး အခက္အခဲကို ေျပာျပပါ တယ္။

ဒါတင္ပဲလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ နဂိုကတည္းက အစားအေသာက္ေကာင္းေကာင္း ႀကိဳက္တတ္သလို ကိုယ္ကိုယ္တုိင္လည္း ခ်က္ ျပဳတ္ရတာ ဝါသနာပါတဲ့သူ႔အတြက္ ဒုတိယဒုကၡ အေနနဲ႔ေရာ သူရဲ့ဝါသနာကိုပါ အေကာင္းဆံုး ပံုေဖာ္ေပးမယ့္ အေၾကာင္းအရာကလည္း ရွိလာ ပါတယ္။

အဲဒါကေတာ့ သေဘၤာရဲ႕စားဖိုမွဴးက ဖိလစ္ပိုင္ လူမ်ဳိးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနျခင္းပါပဲ။ ျမန္မာ ခံတြင္းနဲ႔ မလိုက္ဖက္တဲ့ ဖိလစ္ပိုင္အစားအစာ ေတြကို ေန႔စဥ္စားေသာက္ေနရတဲ့အတြက္ စိတ္ ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ေနတဲ့ သူတုိ႔ ျမန္မာတစ္သိုက္ အတြက္ ခ်က္ျပဳတ္ေပးခ်င္တဲ့စိတ္ကလည္း သူ႔မွာ ရွိေနတာေပါ့။

ဒါေၾကာင့္ပဲ သူတို႔ရဲ႕ မနက္စာခြဲတမ္းထဲက ၾကက္ဥႏွစ္လံုးစီကို မစားၾကဖို႔ သေဘာတူၾကၿပီး ညေနအလုပ္သိမ္းခ်ိန္ေရာက္မွ စားဖိုေဆာင္က စားဖိုမွဴးကို မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးလို႔ ဗမာခံတြင္းနဲ႔ လိုက္ေအာင္ ကိုဇြဲနႏၵက ခ်က္ျပဳတ္္ေပးခဲ့တာ မ်ဳိးပါ။

ဒီလိုနဲ႔ သေဘၤာသားဘဝကို တစ္စခန္းရပ္ၿပီး တဲ့ေနာက္ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္အေရာက္မွာေတာ့ အဂၤလန္ကို ေက်ာင္းတက္ဖု႔ိအတြက္ ထြက္လာ ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဘာေက်ာင္းတက္လို႔ ဘာအလုပ္လုပ္မယ္ဆိုတာက သူ႔အတြက္ ေရြး ခ်ယ္စရာျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ က်န္ခဲ့တဲ့ဘဝတစ္ ေလွ်ာက္လံုး လုပ္ခဲ့တာေတြကလည္း သူႀကိဳက္ ႏွစ္သက္လို႔ လုပ္ခဲ့တာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ဒီအခ်ိန္ မွာေတာ့ သူလုပ္ခ်င္တဲ့တစ္ခုကိုပဲ ေရြးလိုက္ ပါေတာ့တယ္။

''ဟိုမွာ ဟိုတယ္အလုပ္က တကယ့္ကို ပေရာ္ ဖက္ရွင္နယ္အလုပ္ျဖစ္ေနၿပီ။ ဒီတစ္ခုေတာ့ ေအာင္ျမင္ျမင္ မေအာင္ျမင္ျမင္ လုပ္မယ္ ဒါက လုပ္ခ်င္တာဆိုေတာ့ တက္ျဖစ္တယ္''လို႔ သူက ဆိုပါတယ္။ ကိုဇြဲနႏၵတက္ျဖစ္တဲ့ေက်ာင္းက Shopshine College ျဖစ္ၿပီး ဘာသာရပ္ကေတာ့ Hospitality Catering ပါ။

ေက်ာင္းမွာ သင္ၾကားတဲ့စနစ္အရ Management နဲ႔ Chef ဆိုၿပီး ႏွစ္ပိုင္းရွိတဲ့အထဲမွာ သူျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာက ဟိုတယ္မန္ေနဂ်ာတစ္ ေယာက္ပါ။ ဒါေပမဲ့ အခ်က္အျပဳတ္ဘက္မွာရွိတဲ့ သူ႔ရဲ႕ Talent ကိုသိေနတဲ့ ဆရာေတြက အတင္း တိုက္တြန္းတာေၾကာင့္ Chef တစ္ေယာက္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။

ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ဥေရာပရဲ႕ အႀကီးဆံုး ဟိုတယ္လုပ္ငန္းစုႀကီးျဖစ္တဲ့ Compass Group မွာ အလုပ္ရပါတယ္။ ေအာက္ ေျခက အနိမ့္ဆံုးရာထူးေလးတစ္ခုျဖစ္တဲ့ General Assistant ပါ။ ''အေထြေထြမွာေတာင္ မွ အကူဆိုေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္ ကြၽန္ေတာ့္ေအာက္ မွာ တစ္ေယာက္မွမရွိေတာ့ဘူး။ တံျမက္စည္း လွည္း၊ ဖုန္သုတ္၊ ၾကမ္းတိုက္၊ ပန္ကန္ေဆး အဲဒီကေနစတယ္''လို႔ သူ႔ရဲ႕ ပထမဆံုး ဟိုတယ္ လုပ္ငန္းခြင္အေၾကာင္းကို ေျပာပါတယ္။

ဒါေပမဲ့သူက ဒီအတိုင္းေနေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စားဖိုမွဴးတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ အတြက္ ဘယ္လိုလုပ္ခြင့္ရမလဲဆိုတာကိုပဲ အၿမဲ တမ္းႀကံဆေနတာပါ။ ဟိုတယ္ရဲ႕ စားဖိုေဆာင္ ေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္တဲ့ Salad Bar မွာ အသီး အရြက္ေလးေတြ လွီးခြင့္ရဖို႔အတြက္ အဲဒီက စားဖိုမွဴးကို မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးရပါတယ္။ တစ္ေန႔ မွာေတာ့ သူအသီးအရြက္ေတြ လွီးခြင့္ရလာ ပါတယ္။

''ကိုယ္က ေသခ်ာလွီး၊ ကာလာေတြ ဘာေတြ ခြဲၿပီး ေသခ်ာလွီးေပးလိုက္ေတာ့ သေဘာက်သြား တယ္။ အိုေက ဒီေန႔ကစၿပီး မင္းလွီးေတာ့တဲ့။အဲဒီမွာ ရာထူးတက္သြားတယ္'' လို႔ သူႀကိဳးစားခဲ့ ရပံုကို ေျပာပါတယ္။

ဒီလိုလုပ္ကိုင္ေနရင္းနဲ႔ ညေနပိုင္းလုပ္တဲ့ လက္ေထာက္စားဖိုမွဴးမရွိတဲ့ေန႔ေတြမွာ ဘယ္ သူမွ ခုိင္းစရာမလိုေအာင္ ဝင္ကူေပးေနရင္း တစ္ရက္မွာေတာ့ Compass Group ရဲ႕ အႀကီး ဆံုးစားဖိုမွဴးႀကီး လာေရာက္လည္ပတ္တာနဲ႔ ႀကဳံပါေတာ့တယ္။ အဲဒီညက သူလက္စြမ္းျပထား တဲ့ တံုယမ္းဟင္းခ်ဳိနဲ႔ နာဇီထမင္းေၾကာ္ကို စားဖိုမွဴးႀကီး စားေသာက္ၿပီးသြားတဲ့အခါမွာ ေတာ့ သူ႔ဘဝ တစ္ဆစ္ခ်ဳိးေျပာင္းလဲ သြားပါ တယ္။

စားဖိုမွဴးႀကီးရဲ႕ ေထာက္ခံေပးမႈနဲ႔အတူ ညေနပိုင္းအလုပ္ခ်ိန္မွာ လက္ေထာက္စားဖိုမွဴး အျဖစ္နဲ႔ သူတရားဝင္လုပ္ခြင့္ရလိိိုက္တာပါ။

သူ႔ရဲ႕အေရွ႕တိုင္းလက္ရာေတြကို စားေသာက္ ျမည္းစမ္းခ်င္ၿပီးေတာ့ ကိုယ္တိုင္လည္းသိခ်င္လာ တဲ့ စားဖိုမွဴးႀကီးဟာ အရင္က တစ္ႏွစ္မွာ တစ္ခါ ေလာက္သာ လာလည္ရာကေန ေနာက္ပိုင္းမွာ ေတာ့ တစ္ပတ္တစ္ခါလာၿပီး သူသိခ်င္တဲ့ အေရွ႕ တုိင္းအစားအစားေတြအေၾကာင္းကို ေမးပါ ေတာ့တယ္။

ဒီလို စားဖိုမွဴးႀကီးရဲ႕ ယံုၾကည္မႈကို ရသြား တာက သူ႔အတြက္ အခြင့္အေရးတစ္ခု ဆိုပါ ေတာ့။ ႏွစ္ႏွစ္မွာတစ္ႀကိမ္သာ က်င္းပၿပီး တစ္ ကမၻာလံုးက အေကာင္းဆံုးစားဖိုမွဴးေတြ လာ ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကတဲ့ British Open Champion Chef မွာ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ဖို႔အတြက္ စားဖိုမွဴး ႀကီးက သူ႔နာမည္ကို စာရင္းေပးသြင္းလုိက္ပါ ေတာ့တယ္။ အဆင့္ဆင့္ယွဥ္ၿပိဳင္ၿပီးတဲ့ေနာက္၊ ေနာက္ဆံုးဆန္ခါတင္ (၁ဝ) ေယာက္မွာ သူပါ သြားပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးၿပိဳင္ပြဲမွာ ဗမာမုန္႔ဟင္းခါးကို အေနာက္တုိင္းစတုိင္ေျပာင္းၿပီး ၿပိဳင္ပြဲဝင္ဖို႔ အတြက္ သူအစြမ္းကုန္ျပင္ဆင္ပါတယ္။ ၿပိဳင္ပြဲ အခ်ိန္က နာရီဝက္တည္း ေပးထားတာေၾကာင့္ နာရီဝက္အတြင္း မုန္႔ဟင္းခါးတစ္ပြဲ အေကာင္း ဆံုးျဖစ္လာဖို႔အတြက္ကို သူအႀကိမ္ သံုးေလး ဆယ္ေလာက္ အစမ္းေလ့က်င့္ ခ်က္ျပဳတ္ရပါ တယ္။

သူ႔ရဲ႕ႀကိဳးစားမႈရဲ႕ရလဒ္ကို သူခံစားရပါ တယ္။ ၿပိဳင္ပြဲစတဲ့ေန႔မွာ အသည္းအသန္ ႀကိဳး စားၿပီးေတာ့ သတ္မွတ္ထားတဲ့ မိနစ္ သံုးဆယ္ ျပည့္ဖို႔ စကၠန္႔ (၃ဝ) အလိုမွာ ခ်က္ျပဳတ္လို႔ ၿပီးပါ တယ္။ ''အဲဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္ ပထမဆု ရတယ္။ ဘဝမွာ ပထမဦးဆံုးရတဲ့ ပထမပဲ''လို႔ သူ႔ရဲ႕ ဆုလဒ္အတြက္ ဂုဏ္ယူတဲ့ ဟန္ပန္နဲ႔ သူက ဆိုပါတယ္။

အဲဒီဆုရၿပီးေနာက္ပိုင္း သူတျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ရာထူးေတြတိုးလာခဲ့ၿပီး ေနာက္မွာေတာ့ ၿဗိတိသွ် အစိုးရနဲ႔ Chef ေတြ ပူးေပါင္းၿပီး ဖြင့္လွစ္တဲ့ Chef Training Academy မွာ သင္တန္းဆရာ တစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔ သင္ၾကားေပးရပါတယ္။ ဒီမွာလည္း စိန္ေခၚမႈေတြနဲ႔ ႀကံဳရျပန္ပါတယ္။

''ဆရာျပန္လုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ္သင္ရမွာ က အဂၤလိပ္လူမ်ဳိး သင္ရမွာကလည္း အဂၤလိပ္ အစားအစာ၊ ကြၽန္ေတာ္က ဗမာျဖစ္ေနတယ္။ အသက္ကလည္းငယ္တယ္ ဗမာလည္းျဖစ္ေန ေတာ့ အဲဒီမွာ ေတာ္ေတာ္ႀကိဳးစားရတယ္။ အဲဒီ မွာ ဒီေကာင္ ဘာလာလုပ္တာလဲ၊ ဒါကို ငါတို့ လည္း သိတယ္။ မင္းအဂၤလိပ္လား ဗမာလားေတြ ျဖစ္လာေရာ''လို႔ သူႀကံဳေတြ႕ရတဲ့ အခက္အခဲေတြ ကိုလည္း ေျပာျပပါတယ္။

Chef Training Academy မွာ ဆရာ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သင္ၾကားေနရင္း သင္ၾကား တဲ့ သင္႐ိုးညႊန္းတမ္း ေရးဆြဲရာမွာလည္း ပါဝင္ခဲ့ ၿပီး အဲဒီမွာ ဗမာၾကက္သားဟင္းကို ထည့္ေရး လိုက္ပါတယ္။ ''အဲဒါေလး ထည့္ေရးလိုက္ေတာ့ အဲဒီစာသင္ၿပီးတတ္လာတဲ့ ဃ့န္ ေတြက သူတုိ႔ သင္ၿပီး ခုနစ္ႏွစ္ ရွစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာတဲ့အခါ က်ေတာ့ သူတို႔လုပ္ငန္းခြင္ေတြမွာ အဲဒီဟင္းကို ထည့္ခ်က္ေတာ့ Burmese Chicken Curry ဆိုတာက လန္ဒန္က ဆုိင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မွာ ရွိသြားၿပီ''လို႔ သူက ဆိုပါတယ္။

ဒီလိုအေျခအေနတစ္ခုကို ေရာက္ဖို႔အတြက္ သူႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ အခက္အခဲေတြကလည္း မနည္းမေနာပါ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ အခက္အခဲေတြကို ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းတဲ့ သူ႔ရဲ႕နည္းလမ္းကလည္း အရမ္းကို ႐ိုးရွင္းပါတယ္။

''ျပႆနာတစ္ခုခုလာရင္ ေျဖရွင္း၊ အဲဒါကို ေျဖရွင္းဖို႔က ေဒါသထြက္ေနလို႔မရဘူး။ေၾကာက္ ေနလို႔မရဘူး။ အဲဒီေတာ့ ထားလုိက္တယ္။ ခ်က္ ျခင္းမတံု႔ျပန္ဘူး။ ၿပီးေတာ့မွ အဲဒါကို အေကာင္း ဆံုးအေနနဲ႔ တုံ႔ျပန္လိုက္တယ္'' ဆိုတာပါပဲ။

ဒီေန႔အခ်ိန္မွာ အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ေအာင္ျမင္ထားတဲ့သူ႔မွာ သူေလးစားရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ေယာက္ ရွိေနျပန္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ သူ႔ရဲ႕စားဖိုမွဴးအလုပ္နဲ့ နည္းနည္းေလးမွ မနီးစပ္ တဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ။ သူကေတာ့ NLD ပါတီက ဦးဝင္းထိန္ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးဝင္းထိန္ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ ခ်က္ေတြ ခံယူခ်က္ေတြကိုပဲ သူက ေလးစားေန တာပါ။

ႏိုင္ငံတကာအဆင့္ ျမန္မာစားဖိုမွဴးႀကီးရဲ႕ လူငယ္ေတြကို ေပးခ်င္တဲ့ သတင္းစကားကေတာ့ ကိုယ္ဝါသနာပါတာကိုပဲ လုပ္ေစခ်င္ၿပီး စီးပြား ေရးနဲ႔ အျခားအေၾကာင္းအရာေတြကို ထည့္ မတြက္ဘဲနဲ႔ ကိုယ္ေရြးခ်ယ္တာကိုပဲ တစိုက္ မတ္မတ္ လုပ္ေစခ်င္တာမ်ဳိးပါတဲ့။ အဲဒီအတြက္ လည္း တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ၾကရင္ေတာ့ ရလဒ္ေကာင္း ေတြ ျပန္ရလိမ့္မယ္လို႔ သူက ယံုၾကည္ထား ပါတယ္။

အၿမဲတမ္းတီထြင္ၿပီး ခ်က္ျပဳတ္ရတာေတြကို အားသန္တဲ့ စားဖိုမွဴးကိုဇြဲနႏၵရဲ႕ သူ႔အလုပ္အေပၚ ထားတဲ့ အျမင္ကေတာ့ ''လူေတြကို ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ လုပ္ေပးေနတဲ့ အနုပညာ ရွင္ တစ္ေယာက္''ဆိုတာပါပဲ။

မြန္းတည့္ေနဂ်ာနယ္မွ တစ္ဆင့္

#သုတဇုန္
www.fb.com/thutazone
www.thutazone.com