လွ်ိဳ႕၀ွက္ေသာႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ျခင္းယဥ္ေက်းမႈ

7Day News Journal

လွ်ိဳ႕၀ွက္ေသာႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ျခင္းယဥ္ေက်းမႈ

ေရးသားသူ- ရဲမိုး

“ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို တကယ္လုပ္ႀကံခဲ့တာ ဘယ္သူလဲ”ဆုိသည့္ေမးခြန္းတစ္ခုက ေျဖသူမဲ့ေနဆဲ။ ေခါင္းေဆာင္မႈကို ဆံုး႐ံႈးလိုက္ရသည့္ ႏိုင္ငံတစ္ခုကေတာ့ ၆၆ ႏွစ္ၾကာ လမ္းေပ်ာက္လို႔ အိမ္ကိုျပန္မေရာက္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့ပါ။

ႏိုင္ငံေရးအရ “လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ျခင္း” သည္ လူတစ္ဦးကို သတ္ျခင္းမဟုတ္။ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခု၊ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံႏွင့္ အနာဂတ္တစ္ခုကို သတ္ျဖတ္ေခ်မႈန္းလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

ကမၻာေက်ာ္ Terminator ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားထဲက လူသားမ်ဳိးႏြယ္ႏွင့္ အနာဂတ္စက္႐ုပ္မ်ားအၾကား စစ္ပဲြဇာတ္လမ္းထဲမွာ “လုပ္ႀကံသတ္ ျဖတ္မႈ” ကို အေျခတည္ထားသည္။ သကၠရာဇ္ ၂၀၂၉ ခုႏွစ္မွာ လူသားမ်ဳိးဆက္ႏွင့္ စက္႐ုပ္တို႔၏ ေနာက္ဆံုးစစ္ပဲြႀကီး ဆင္ႏႊဲၾကသည္။ ေနာက္ ဆံုးတိုက္ပဲြမွာ သူတို႔႐ံႈးနိမ့္မည္ကို စက္႐ုပ္တို႔ ႀကိဳသိထားၾကသည္။ သူတို႔႐ံႈးနိမ့္မည့္အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ လူသားတို႔ဘက္က ထက္ျမက္ရဲ ရင့္ေသာ “ဂၽြန္ေကာ္နာ” ဆိုသည့္ ေခါင္းေဆာင္၏ ဦးေဆာင္မႈေၾကာင့္ပါ။ ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးသည့္ စက္႐ုပ္တို႔က အာဂစစ္ဆင္ေရးတစ္ခုကို ျပဳ လုပ္ၾကသည္။ သူတို႔မဟာဗ်ဴဟာက Kill the Leadership! ဆိုသည့္ ေခါင္းေဆာင္ကို ေခ်မႈန္းေရးျဖစ္သည္။ စက္႐ုပ္တို႔က Terminator ဆိုသည့္ စက္႐ုပ္လူသတ္သမားတစ္ဦးကို ၁၉၈၄ ခုႏွစ္ကို ျပန္သြားခိုင္းၿပီး ဂၽြန္ေကာ္နာ၏ မိခင္ဆာရာကြန္နာကို လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ဖို႔ ေစလႊတ္ လိုက္သည္။ ဂၽြန္ေကာ္နာကို မေမြးခင္မွာပင္ အပ်ဳိစင္ဆာရာေကာ္နာကို သတ္ျဖတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားျခင္းျဖစ္သည္။ အနာဂတ္လူသားတို႔ကလည္း သူတို႔ေခါင္းေဆာင္ကို ကာကြယ္ဖို႔အတြက္ “ကိုင္းလ္ရီးစ္” ဆိုသည့္ စစ္သည္တစ္ဦးကို လႊတ္ၿပီး ဆာရာေကာ္နာကို ကာကြယ္ေစသည္။ Terminator ဇာတ္ကားသည္ “ေခါင္းေဆာင္မႈ” ၏ အေရးပါပံုကို သ႐ုပ္ေဖာ္ထားေသာ ဇာတ္ကားျဖစ္သည္။

“လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္မႈ” Assassination သည္ အာဏာလြန္ဆဲြမႈမ်ား၏ ကမၻာ့ေရွးအက်ဆံုးဗ်ဴဟာတစ္ခုျဖစ္သည္။ အာရွတိုက္၏ ေရွး အက်ဆံုးမွတ္တမ္းမ်ားမွာ ခရစ္ေတာ္မေပၚမီ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀၀ ခန္႔ကတည္းက “ခ်ာနာယာ” ဆိုသည့္ အိႏိၵယေတြးေခၚပညာရွင္က “ Artha- shastra ” ဆိုသည့္ ႏိုင္ငံေရးက်မ္းမွာ “လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္မႈ” ဗ်ဴဟာကို ေရးသားခဲ့ဖူးသည္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ “ခ်ာနာယာ” ၏ တပည့္ ခ်ႏၵရာဂုပၸတား ေမာ႐ုယက ထိုနည္းလမ္းမ်ားကို အသံုးျပဳၿပီး စစ္ဘုရင္ မဟာအလက္ဇႏၵရား၏ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးျဖစ္သည့္ နီေကနာႏွင့္ ဖိလစ္တို႔အပါအ၀င္ သူ႔ရန္သူမ်ားကို သုတ္သင္ခဲ့သည္။

“ခ်ာနာယာ” ထက္ ႏွစ္ ၂၀၀ ေလာက္ေစာၿပီး တ႐ုတ္ေတြးေခၚ ပညာရွင္ဆြန္ဇူးက “စစ္တိုက္ခိုက္ ျခင္းအႏုပညာ” The Art of War ဆိုသည့္က်မ္းမွာ လုပ္ႀကံေရးဗ်ဴဟာ ကို ေရးသားခဲ့သည္။ ေနာင္အခါ “အာဏာရွင္လက္စဲြက်မ္း” ဟု ၫႊန္းဆိုၾကသည့္ The Prince က်မ္းမွာလည္း လုပ္ႀကံေရးကို ဗ်ဴဟာတစ္ခုအျဖစ္ အီတလီအေတြးအေခၚပညာရွင္ မက္ခီဟာဗယ္လီက ၁၅ ရာစုက ေရးသားခဲ့ျပန္သည္။ မည္သည့္အ ခါမွ မ႐ိုးႏိုင္ေသာ အာဏာႏိုင္ငံေရး ၏ တိုက္ကြက္တစ္ခု။

၂၀၀၄ စက္တင္ဘာလ ၇ ရက္။ အင္ဒိုနီးရွားအစိုးရပိုင္ေလေၾကာင္းလိုင္းျဖစ္သည့္ Garuda ေလယာဥ္ ႀကီးေပၚမွာ လူ႔အခြင့္အေရးသူရဲ ေကာင္း “မူနီယာဆဒ္သာလစ္” လိုက္ပါလာခဲ့သည္။ အင္ဒိုနီးရွားျပည္သူမ်ားက သူ႔ကို “မူနီယာ” ဟု ခ်စ္စႏိုးအဖ်ားဆြတ္ေခၚၾကသည္။

မူနီယာက အင္ဒိုနီးရွားစစ္တပ္ႏွင့္ ခ႐ိုနီအဖဲြ႕ႀကီးမ်ား၏ လူ႔အခြင့္ အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္တိုက္ပဲြ၀င္ျခင္းေၾကာင့္ ထင္ရွား သည့္ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး ျဖစ္လာခဲ့သည္။ သူႏွင့္ သူ႔မိသားစုက အသက္အႏၲရာယ္ကို ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ားကို မၾကာခဏႀကံဳေတြ႕ၾကရသည္။ အိမ္ ကိုဗံုးခဲြခံခဲ့ရဖူးသည္။ မူနီယာ့မိဘ အိမ္မွာ စနက္တံျဖဳတ္ထားသည့္ ဗံုးတစ္လံုးကို လာထားသြားၾကသည္။ မူနီယာ့႐ံုးကို လူတစ္စု၀င္ေရာက္ ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကသည္။ မူနီယာ့ကို သူတို႔အသက္ရွင္ခြင့္ေပးမည့္အခ်ိန္သည္ မက်န္ေတာ့။ မိတ္ေဆြႏွင့္ ရဲ ေဘာ္ရဲဘက္မ်ားက မူနီယာ့ကို ႏိုင္ငံျပင္ပမွာ ခဏေရွာင္ေနဖို႔ ေဖ်ာင္းဖ်ၾကသည္။

နယ္သာလန္ႏိုင္ငံ Utrecht တကၠသိုလ္က အသက္ကို ကယ္ဖို႔ စေကာလားရွစ္ေပးလိုက္သည္။ နယ္သာလန္ကိုသြားဖို႔ ေလယာဥ္မတက္ ခင္မွာ မိတ္ေဆြမ်ားက မူနီယာကို တစ္ခုပဲ တြင္တြင္မွာၾကသည္။ “နယ္ သာလန္ႏိုင္ငံ အမ္စတာဒမ္ၿမိဳ႕ကို ေရာက္သည္အထိ ေလယာဥ္ေပၚ မွာ ဘာကိုမွမစားပါႏွင့္”။

မူနီယာ Gaurda ေလယာဥ္ေပၚကေကၽြးတာဘာကိုမွမစားခဲ့ပါ။ ေလယာဥ္စင္ကာပူခရီးတစ္ေထာက္မဆင္းခင္မွာေတာ့ အထူးတန္း ခရီးသည္တစ္ေယာက္က ခံုလဲၿပီး အထူးတန္းမွာ လာထိုင္ဖို႔သူ႔ကိုဖိတ္ေခၚခဲ့သည္။ မူနီယာက လက္ခံလိုက္ၿပီး အထူးတန္းမွာ အ ခ်ဳိရည္တစ္ခြက္ ေသာက္ခဲ့သည္။ မၾကာခင္မွာ မူနီယာေအာ့အန္ၿပီး ေနမေကာင္းျဖစ္လာေတာ့သည္။ အမ္စတာဒမ္ၿမိဳ႕ကို ေလယာဥ္မဆင္း သက္ခင္ ႏွစ္နာရီအလိုမွာေတာ့ သူေသဆံုးသြားခဲ့သည္။ သူ႔အသက္မထြက္ခင္ မိနစ္ပိုင္းအလိုမွာ တယ္လီဖုန္းမက္ေဆ့ခ်္ႏွင့္ သူ႔ဇနီးသည္ကို ႏႈတ္ဆက္သြားခဲ့သည္။

မူနီယာကြယ္လြန္ၿပီး ႏွစ္ရက္အၾကာမွာ သူ႔ဇနီးသည္ ဆူခ်ီ၀တီထံကို အထုပ္တစ္ထုပ္ေရာက္လာခဲ့သည္။ အထုပ္ထဲမွာေတာ့ ၾကက္ ေခါင္းျပတ္တစ္လံုးႏွင့္ စာတစ္ေစာင္။ “မူနီယာေသတဲ့ကိစၥမွာ စစ္တပ္ကို ဆဲြမထည့္နဲ႔”။

“မူနီယာကို ဘယ္သူသတ္သ လဲ” ဆိုသည့္ ေမးခြန္းသည္ ယခုထိ ေျဖသူမဲ့ေနဆဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေနထိုင္ေသာ အေရွ႕ေတာင္အာရွသည္ ေျဖသူမဲ့ေမးခြန္းမ်ား၏ တည္ေနရာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔သမိုင္းသည္ ေျဖသူမဲ့ ေမးခြန္းမ်ား၏ ရာဇ၀င္။

ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးေခါင္း ေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သူ အိုင္စီအက္စ္ ဦးတင္ထြဋ္၏ ကားထဲကို ဗံုးပစ္ထည့္တာ ဘယ္သူလဲ။

သီေပါေစာ္ဘြားစပ္ၾကာဆိုင္ကို သတ္တာဘယ္သူလဲ။

ကရင္ေခါင္းေဆာင္ ဖဒိုမန္းရွာလာဖန္းကို လုပ္ႀကံတာဘယ္သူလဲ။

ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးကို လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ျခင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးဒီေရကို ေျပာင္းလဲဖို႔ႀကဳိးစားျခင္းသည္ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းႏွင့္ အနာဂတ္ကို သတ္ျဖတ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လူ႔အဖဲြ႕အစည္းအေနျဖင့္ အာဃာတကို ေခ်ဖ်က္ၿပီး ခြင့္လႊတ္ျခင္းျဖင့္ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို တည္ေဆာက္သင့္သည့္တိုင္ အမွန္တရားေပၚထြက္ေရးကေတာ့ လုပ္ကိုလုပ္မွျဖစ္မည့္ တာ၀န္တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။

လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္မႈမ်ားကို ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းသည္ အနာဂတ္လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္မႈမ်ားကို တိတ္ဆိတ္စြာ အားေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အာဇာနည္ေန႔ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွလံုးသားထဲမွာ မေမ့မေလ်ာ့ ထိန္းသိမ္းထားသလို အနာဂတ္အာဇာနည္ေန႔ေတြ ထပ္မေပၚေပါက္ေအာင္ တားဆီးကာကြယ္ၾကဖို႔ လိုအပ္သည္။

ဒီပဲယင္း၏ လူသတ္တရားခံမ်ားကေတာ့ က်န္းမာခ်မ္းသာစြာႏွင့္ တိုင္းျပည္တာ၀န္မ်ားကို ဆက္လက္ထမ္းေဆာင္ေနဆဲပါ။

သတိထား။

တံခါးအျပင္မွာ လူသတ္သမားရွိေနသည္။