အထုံးမေျဖႏိုင္ေသးေသာ အလုပ္အကိုင္လမ္းစမ်ား

 

Myanmar News Update

အထုံးမေျဖႏိုင္ေသးေသာ အလုပ္အကိုင္လမ္းစမ်ား
Sunday, Augest 04, 2013

ယံုၾကည္ခ်က္အျပည့္ႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးေျဖဆိုလိုက္မည္ဟု အားခဲထားသည့္ ကိုညီညီ (နာမည္လႊဲထားသည္) အတြက္ အထင္ႏွင့္အျမင္ တက္တက္စင္ လြဲမွားသြား ခဲ့သည္။

အလုပ္ေလွ်ာက္လႊာတြင္ ပူးတြဲတင္ထားေသာ အင္ဂ်င္နီယာ ဘြဲ႕လက္မွတ္ႏွင့္ အျခား သင္တန္းလက္မွတ္ မ်ားကို ကိုယ္တိုင္ အားရေက်နပ္ ခဲ့ေသာ္လည္း အင္တာဗ်ဴး ေမးျမန္းသူက လုပ္ငန္းအေတြ႔အႀကံဳ ရင့္သူကိုသာ ပိုလိုခ်င္ေၾကာင္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဖြင့္ေျပာသည့္အတြက္ ခဲေလသမွ် သဲေရက် ခံစားရသည္။

အေျခခံပညာ သင္ၾကားသည့္အခ်ိန္ အပါအဝင္ တကၠသိုလ္ပညာ သင္ၾကားသည့္ ႏွစ္ႏွင့္ ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္း တက္သည့္ႏွစ္ အားလုံးေပါင္း ၂၀ ႏွစ္နီးပါးကို ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံ ထားသူ အသက္ ၂၅ ႏွစ္အ႐ြယ္ ကိုညီညီ အတြက္ လုပ္ငန္းခြင္က အဆင္သင့္ဆီးႀကဳိမႈ ကို မခံခဲ့ရသည့္အျပင္ ရရွိထားေသာ အသိအမွတ္ျပဳ လက္မွတ္မ်ား လက္ဝယ္ျပဳ အျခား အလုပ္အသစ္မ်ားကို ထပ္မံေလွ်ာက္ ထားရန္ပင္ ယုံၾကည္မႈ ေပ်ာက္လာမိသည္။

ထပ္မံ၍ စိတ္ဝင္စားေသာ အလုပ္ တစ္ခုခုရရန္ "ဘာသင္တန္း ဆက္တက္ ရဦးမလဲ" ဟု စိတ္ထဲေတြးရင္း ကိုညီညီ အတြက္ အလုပ္မရေတာ့မည္ကို တျဖည္းျဖည္း ေၾကာက္လာသည္။
ႏိုင္ငံေရး ေျဖေလွ်ာ့မႈမ်ား လုပ္ေဆာင္လာသည့္ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ေႏွာင္းပိုင္းမွ စတင္ကာ ႏိုင္ငံတကာ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းစုမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အရင္းအျမစ္မ်ားကို မ်က္စိက်ၿပီး ေဈးကြက္ လာေရာက္ ခ်ဲ႕ထြင္လိုခ်ိန္ ျပည္တြင္း လုပ္ငန္းရွင္မ်ားကလည္း ဝင္ေရာက္လာသည့္ ျပည္ပကုမၸဏီ တို႔ႏွင့္အၿပဳိင္ လုပ္သား အင္အားျဖည့္တင္း ေနေသာေၾကာင့္ ဘြဲ႕ရလူငယ္မ်ားအတြက္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းမ်ားသည္ အရန္သင့္ လက္ကမ္းႀကဳိဆိုလ်က္ ရွိသည္။

အမ်ဳိးသားစီမံကိန္းႏွင့္ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖဳိးတိုးတက္မႈ ဝန္ႀကီးဌာနရွိ ရင္းႏွီး ျမႇဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ ကုန္စည္မ်ား ညြန္ၾကားမႈဦးစီး ဌာနမွ ဇြန္လ ၃၀ ရက္ေန႔ထိ ရရွိေသာ စာရင္းမ်ားအရ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံသား ကုမၸဏီ ၃၂၅၆၃ ခု၊ ႏိုင္ငံျခားကုမၸဏီ ၂၀၆၀ ခု၊ Partner ကုမၸဏီ ၁၀၇၂၊ Joint Venture ကုမၸဏီ ၆၇ ႏွင့္ Association ကုမၸဏီ ၆၇ တို႔ရွိေၾကာင္း သိရွိရသည္။
သို႔ေသာ္ ကိုညီညီကဲ႔သို႔ လူငယ္မ်ားကို ခန္႔ထားလိုသည့္ ကုမၸဏီမ်ား၊ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား မည္မွ်ရွိေနသနည္း။

လာမည့္ ၂ ႏွစ္နီးပါးတြင္ အလုံးအရင္း ဝင္ေရာက္လာမည့္ ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈႏွင့္အတူ ဝင္ေရာက္လာမည့္ ျပည္ပ ေကာ္ပိုေရးရွင္းႀကီး မ်ားတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ သားမ်ား ရာထူးအဆင့္ဆင့္ ပါဝင္လုပ္ကိုင္ရန္ အတြက္ အစိုးရက မူဝါဒေရးရာ ႏွင့္ ပညာရပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အားနည္းခ်က္တို႔ကို ျဖည့္တင္းေပးခ်ိန္ တန္ၿပီဟု ကိုညီညီ၏ အေတြ႔အႀကံဳက မီးေမာင္း ထိုးျပေနသည္။

အငတ္မေျပေသာ ျပင္ပသင္တန္းမ်ား

ငယ္စဥ္ကတည္းက တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေအာင္လွ်င္ နည္းပညာတကၠသိုလ္ တက္ၿပီး စက္မႈအင္ဂ်င္နီယာႀကီး ျဖစ္ရန္ ႀကဳိးစားမည္ဟု ကိုညီညီတစ္ေယာက္ ဆုံးျဖတ္ထားေသာ္လည္း လက္ေတြ႔ အင္ဂ်င္နီယာ ဘြဲ႕လက္မွတ္ရရွိၿပီးခ်ိန္တြင္ လုပ္ငန္းခြင္ႏွင့္ ရင္းႏွီးေသာ အေငြ႕အသက္ မရွိသည့္ အတြက္ ျပင္ပသင္တန္းမ်ား၏ အကူအညီကို အားကိုးခဲ့သည္။

ယင္းေၾကာင့္ပင္ ရန္ကုန္ႏွင့္ မႏၲေလးၿမဳိ႕ ႀကီးမ်ားတြင္ သင္တန္းမ်ဳိးစုံ အၿပဳိင္အဆိုင္ ေပၚေပါက္လာသည္။ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း လြယ္ကူျခင္းႏွင့္ ဝင္ေငြေကာင္းျခင္း တို႔ေၾကာင့္ လူငယ္အမ်ား စုဆုံၿပံဳတိုးေနေသာ သင္တန္းမ်ားတြင္ စာရင္းကိုင္သင္တန္း (LCCI/ACCA)၊ ကြန္ပ်ဴတာ သင္တန္း၊ အင္ဂ်င္နီယာ သင္တန္း၊ ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားသင္တန္း အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ဘာသာစကား သင္တန္းအခ်ဳိ႕ တို႔က ထိပ္ဆုံး၌ပါဝင္ခဲ့သည္။

"အခု အဂၤလိပ္စာသင္ေနတာက အလုပ္လုပ္မယ္ဆို အကူအညီျဖစ္မယ္ ထင္လို႔ပါ။ ကိုယ္ရမယ့္ဘြဲ႕နဲ႔ စိတ္ဝင္စားတဲ့ အလုပ္က တျခားစီဆိုေတာ့ ေက်ာင္းၿပီးရင္ သင္တန္းေတြ ထပ္တက္ရဦးမယ္" ဟု ေန႔ေက်ာင္းတကၠသိုလ္ တက္ေနေသာ တတိယႏွစ္ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးက ဆုိသည္။

ျပည္တြင္းတြင္ လာေရာက္ဖြင့္လွစ္ ေနၾကသည့္ သင္တန္းမ်ားတြင္ ႏိုင္ငံတကာ အသိအမွတ္ျပဳ လက္မွတ္ေပးႏိုင္သည့္ သင္တန္းတို႔ကိုသာ လူငယ္မ်ားက ပိုေ႐ြးခ်ယ္ၾက သည့္အတြက္ အလုပ္အကိုင္ လိုအပ္ ခ်က္၊ သင္တန္း ႏွင့္လူဦးေရ အခ်ဳိးမွ်တမႈ မညီကာ အလုပ္လက္မဲ့မ်ားအျဖစ္ ျပန္လည္ ေရာက္ရွိသြားႏိုင္သည္။

သင္တန္းမ်ား၏ အရည္အေသြးပိုင္း စစ္ေဆးခ်က္တြင္ အစိုးရ အသိအမွတ္ျပဳ ေထာက္ခံခ်က္ မပါရွိသည့္အတြက္ အခ်ဳိ႕ သင္တန္းမ်ားက ထုတ္ေပးေသာ အသိအမွတ္ျပဳ လက္မွတ္မ်ားသည္ လက္ေတြ႔ အလုပ္အကိုင္ႏွင့္ အံဝင္မႈနည္းပါးၾကသည္။
ထို႔အျပင္ ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ နည္းဥပေဒ အတည္ျပဳၿပီးေနာက္ ျပည္ပ ကုမၸဏီမ်ဳိးစုံ အလုံးအရင္း ဝင္ေရာက္ လာပါက အလုပ္အကိုင္ လစ္လပ္ေနရာမ်ား အတြက္ အစိုးရ အသိအမွတ္ျပဳ ပုဂၢလိက သင္တန္းေက်ာင္းမ်ား ပိုမိုလိုအပ္သည္။

သို႔ေသာ္ အလုပ္အကိုင္အကိုင္ ကြၽမ္းက်င္မႈ ဖြံ႕ၿဖဳိးတိုးတက္ေရး ဥပေဒၾကမ္းက လႊတ္ေတာ္တြင္းမွာသာ ရွိေနေသးသည္။ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ အတည္ျပဳလာၿပီး
အစိုးရ အသိအမွတ္ျပဳ သင္တန္းေက်ာင္းမ်ား ဖြင့္လာႏိုင္မည္ကို ကိုညီညီ အပါအဝင္ ဘြဲ႕ရရွိၿပီးသား လူငယ္မ်ား ေစာင့္ဆိုင္း႐ုံသာ ရွိသည္။

ပညာေရးစနစ္ အားနည္းခ်က္

လူငယ္မ်ားအတြက္ ပညာေရးႏွင့္ အလုပ္အကိုင္ တစ္ထပ္တည္း မရွိျခင္းသည္ ပညာေရး နိမ့္ပါးမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း လက္ရွိျမန္မာ့ပညာေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ေရး ေဆာင္႐ြက္ေနသူတိုင္း ေဝဖန္ ေထာက္ျပထားသည္။

တကၠသိုလ္ဝင္ခြင့္ စာေမးပြဲ အဆုံးအျဖတ္ႏွင့္ အဆင့္ျမင့္ပညာ ဆက္လက္ သင္ၾကားရ သည့္အတြက္ ဝါသနာႏွင့္ တက္ေရာက္သည့္ ဘာသာရပ္တကၠသိုလ္မ်ား လြဲေခ်ာ္လ်က္ရွိေၾကာင္း အသက္ ၂ဝ ဝန္း က်င္ လူငယ္အမ်ားစု ထံမွ ၾကားေနရသည္။

ဝါသနာႏွင့္ပညာေရး လြဲေခ်ာ္မႈ မရွိေသာ္လည္း လက္ေတြ႔သင္ၾကားရမည့္ အဆင့္ျမင့္ ပညာေရးပိုင္းတြင္ လက္ေတြ႔ အားနည္းသည့္ အတြက္ ယုံၾကည္ခ်က္ ေပ်ာက္ေနသူ ကိုညီညီက အသက္အ႐ြယ္တူ လူငယ္ပိုင္း တို႔အတြက္ တစ္ဆင့္လမ္းညႊန္ ေပးရန္ ခက္ခဲေနျပန္သည္။

ယခင္က ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အဆင့္ျမင့္ ပညာေရးတြင္ တကၠသိုလ္၊ ေဒသေကာလိပ္ အဆင့္ဆင့္ သင္ယူရသည့္အတြက္ ပညာသင္ယူမႈ ၿပီးဆုံးပါက လုပ္ငန္းခြင္ဝင္ရန္ အသင့္ျဖစ္ၾကေၾကာင္း၊ အေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ တကၠသိုလ္ပညာေရး မသင္လို သူမ်ားသည္ အသိအမွတ္ျပဳ လက္မွတ္ရရွိ ေရးအတြက္ ေဒသေကာလိပ္မ်ားတြင္ တက္ေရာက္ၾကေၾကာင္း အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသား ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေမြးဖြားသူ ႐ူပေဗဒပါေမာကၡ ေဒါက္တာဝင္းသာေထြး က ရွင္းျပသည္။
"ပညာေရး ေျပာင္းမယ္ဆို လုပ္ငန္း ခြင္လက္မွတ္ ေပးႏိုင္တဲ့ပညာေရး စနစ္မ်ဳိးလည္း ျပန္သြားရမယ္။ ဆိုလိုတာက ေဒသေကာလိပ္ေတြ ျပန္ထားေပးဖို႔ပဲ" ဟု ၄င္းက ျဖည့္စြက္ေျပာၾကားသည္။

၂၀၁၅ ခုႏွစ္တြင္ အာဆီယံစီးပြားေရး အသိုက္အၿမံဳ (Asean Economic Community) စတင္ရန္ ရွိေသးသည့္ အတြက္ ျပည္တြင္းရွိ လုပ္ငန္းခြင္ သင္တန္းေက်ာင္းမ်ားသည္ အစိုးရ၏ အသိအမွတ္ျပဳ လက္မွတ္မ်ား သာမက အာဆီယံအဆင့္ အသိအမွတ္ျပဳႏိုင္ေသာ အရည္အေသြး ေထာက္ခံခ်က္မ်ား လိုအပ္လာသည္။

ယင္းအတြက္ အလုပ္သမား၊ အလုပ္အကိုင္ႏွင့္ လူမႈဖူလုံေရး ဝန္ႀကီးဌာနပိုင္းက ျပင္ဆင္ေနေသာ္လည္း ပညာေရးဝန္ႀကီး ဌာနပိုင္းက တကၠသိုလ္ပညာေရး ကိုသာ အဓိကအားေပးဆဲ ရွိေသးေၾကာင္း ပညာေရး အသိုင္းအဝိုင္းက ေဝဖန္ၾကသည္။

"ပညာေရးနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုပဲ အျပစ္ပုံခ်လို႔မရဘူး။ လူငယ္ေတြ ကိုယ္တိုင္ က ကိုယ္ဘာျဖစ္ခ်င္လဲသိမွ သင္တန္းေတြ ေလွ်ာက္မတက္ျဖစ္မွာပါ" ဟု အမ်ဳိးသား စီမံခန္႔ခြဲမႈပညာ ေကာလိပ္ရွိ ဂ်ာနယ္လစ္ဇင္ ဘြဲ႕သင္တန္းတြင္ ဘြဲ႕လြန္သင္တန္း တက္ေရာက္ ေနေသာ ေက်ာင္းသူတစ္ဦးက ဆိုသည္။

စီးပြားေရးဖြံ႔ၿဖိဳးမႈႏွင္႔ အလုပ္အကိုင္လမ္းစ

ဘြဲ႕ရရွိၿပီးလူငယ္မ်ား အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္း နည္းပါးျခင္းသည္ ပညာေရး စနစ္သာမက ႏိုင္ငံ၏စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖဳိး တိုးတက္မႈေပၚတြင္လည္း မူတည္လ်က္ရွိ ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လက္ရွိ လိုင္စင္ရ ရွိထားေသာ ကုမၸဏီ အေရအတြက္သည္ တကၠသိုလ္မ်ားမွ ႏွစ္စဥ္ဘြဲ႕ရရွိၿပီးသူ ဦးေရ ႏွင့္ယွဥ္ပါက လိုအပ္ခ်က္မ်ားစြာ ရွိေသးသည္။

ပညာေရးလက္မွတ္ တစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္ ကိုင္ေဆာင္ထားသူ ကိုညီညီ၏ စိတ္ႀကဳိက္ ေ႐ြးခ်ယ္ထားေသာ ကုမၸဏီက အေတြ႔အႀကံဳ ရွိသူကို ပိုဦးစားေပးျခင္းသည္ ကုမၸဏီ၏ မူဝါဒႏွင့္ အလုပ္လိုအပ္ခ်က္ နည္းပါးမႈေပၚ တို႔တြင္ မူတည္ေၾကာင္း သာမန္လူငယ္ တစ္ေယာက္အေနႏွင့္ မေတြးတတ္ေခ်။

"လက္မွတ္(Certificate)ေတြက ေပါေနတာပဲ။ အဓိကလိုတာက လုပ္ငန္းခြင္ နဲ႔ တကယ္အံဝင္ခြင္က် ျဖစ္ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ လုပ္ငန္းအေတြ႔အႀကံဳ မရွိတဲ့အခါ က်ေတာ့ ကုမၸဏီက သင္တန္းျပန္ေပး ေတာ့ အခ်ိန္ပိုကုန္တယ္" ဟု KME Engineering & Trading ကုမၸဏီမွ လက္ေထာက္ အေထြေထြမန္ေနဂ်ာ ဦးရန္ေအာင္က ပြင့္လင္းစြာ ေျပာၾကားသည္။

လက္ရွိ ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံဥပေဒတြင္ ႏိုင္ငံသားကြၽမ္းက်င္သူ အလုပ္သမား၊ အတတ္ပညာရွင္ ႏွင့္ ဝန္ထမ္းမ်ား ခန္႔ထားရာတြင္ လုပ္ငန္းစတင္သည့္ႏွစ္မွ ပထမႏွစ္ ႏွစ္တြင္ ႏိုင္ငံသားအနည္းဆုံး ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ဒုတိယႏွစ္ႏွစ္တြင္ အနည္းဆုံး ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းႏွင့္ တတိယႏွစ္ႏွစ္တြင္ အနည္းဆုံး ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ခန္႔ထားရန္ ျပ႒ာန္းထားသည္။

အဆိုပါလူငယ္မ်ား၏ အလုပ္အကိုင္ လိုအပ္ခ်က္သည္ ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ ကုမၸဏီမ်ား ဝင္ေရာက္လာပါက အတန္သင့္ ေျပလည္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ အာဆီယံေဒသတြင္း စီးပြားေရးအသိုက္အၿမံဳ အတြက္မူ လုပ္သားေဈးကြက္ ယွဥ္ၿပဳိင္မႈမ်ား ျဖစ္လာႏိုင္ေၾကာင္း စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ အသိုင္းအဝိုင္းက သုံးသပ္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈ နည္းဥပေဒတြင္ ေဒသတြင္း လုပ္သား စီးဆင္းမႈ နည္းပါးလာရန္ ႏိုင္ငံသား ကြၽမ္းက်င္လုပ္သားမ်ား ေမြးထုတ္ေရး စီမံခ်က္ ဇယားကို ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ ေကာ္မရွင္႐ုံးသို႔ ႏွစ္စဥ္တင္သြင္းရန္ ထည့္ သြင္းထားသည္။

သို႔ေသာ္ ျပည္ပကုမၸဏီမ်ား ဝင္ေရာက္မႈ နည္းပါးခ်ိန္ ျပည္တြင္းကုမၸဏီ စုစုေပါင္းကလည္း ၃၅,၈၂၉ သာ ရွိေသးသည့္အတြက္ ႏွစ္စဥ္ တကၠသိုလ္အသီးသီးမွ ေမြးထုတ္ေနေသာ ဘြဲ႕ရလူငယ္ ေသာင္းခ်ီ၏ အလုပ္အကိုင္ ရရွိမႈ အခက္အခဲက ေျပလည္မႈ မရွိေသးေခ်။

ႀကဳိးစဆြဲထုတ္မည့္ လူငယ္မ်ား

အထုံးမေျဖေသးေသာ ျပႆနာ မ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရသည့္ လူငယ္မ်ား အတြက္ အလုပ္အကိုင္ရရွိေရးက ထြက္ေပါက္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အလုပ္ရေရး အတြက္ မည္သည့္သင္တန္းမဆို တက္ေရာက္ၾကေတာ့မည္။

ယင္းသို႔ သင္တန္းမ်ား တက္ေရာက္ ရန္ သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရဌာနမ်ားႏွင့္ ပုဂၢလိက က႑ပိုင္း၏ အေျဖထုတ္ျပန္ခ်ိန္ (အလုပ္အကိုင္ႏွင့္ ကြၽမ္းက်င္မႈ ဖြံ႕ၿဖဳိးတိုးတက္ေရး ဥပေဒၾကမ္း)သည္ တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ နီးကပ္လာၿပီး အလုပ္အကိုင္ရရွိေရး ေစာင့္ဆိုင္းေနသူ လူငယ္မ်ားအတြက္ ရင္ခုန္ႏႈန္းက တဒိတ္ဒိတ္ျမန္လာသည္။

တစ္ဖက္တြင္လည္း ျပည္တြင္း စီးပြားေရးခ်ိန္ကိုက္ဗုံး၏ ႀကဳိးစ (ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ နည္းဥပေဒ)ကို အစိုးရက အတည္ျပဳ မီးညႇိၿပီးသည့္အတြက္ တကၠသိုလ္ ဘြဲ႕ရလူငယ္မ်ား ကိုယ္ပိုင္အရည္အေသြးကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ျမႇင့္တင္ရန္သာ လိုအပ္ေတာ့သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အသက္ ၁၅ ႏွစ္မွ ၂၈ ႏွစ္ၾကား လူငယ္ထု ၄၀ ရာခိုင္ႏႈန္း အတြက္ ေလ့က်င့္ ပညာသင္ၾကားေပးမႈ မျပဳလုပ္ႏိုင္ပါက လူဦးေရ က်ိန္စာအျဖစ္ လြယ္လင့္တကူ ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္ေၾကာင္း အာရွဖြံ႕ၿဖဳိးေရးဘဏ္ လက္ေထာက္ စီးပြားေရး ပညာရွင္ခ်ဳပ္က The Voice ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းခန္းတြင္ ေထာက္ျပသုံးသပ္ ခဲ့ဖူးသည္။
ႀကဳိးအထုံးေျဖရန္ ယုံၾကည္မႈ ေပ်ာက္ေနေသာလူငယ္မ်ား လူဦးေရက်ိန္စာ မသင့္ေရး ပညာေရးႏွင့္ အလုပ္အကိုင္ ပူးတြဲခ်ိတ္ဆက္ရပါမည္။

ဘြဲ႕ရၿပီးစ ပထမဆုံးအလုပ္တြင္ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ေသာ လုပ္ငန္းအေတြ႔အႀကံဳအေပၚ ရင္ခုန္ခဲ့ဖူးသည့္ ကိုညီညီသည္ အင္တာဗ်ဴး တြင္ မိမိအရည္အခ်င္းလက္မွတ္မ်ားကို ျငင္းပယ္ခံရမႈ အတြက္လည္း စိတ္ကုန္ခဲ့ရသည္။
အင္တာဗ်ဴးခန္းက ထြက္ၿပီးၿပီးခ်င္း "ဘာအလုပ္မွ ထပ္မလုပ္ေတာ့ဘူး" ဟု စိတ္အား ေလွ်ာ့ခ်လိုက္သည္။

(ရဲဇြန္ေအာင္၊ လဲ့ရည္ျမင့္)
The Voice Weekly